برای داکتر سیما سمر

داکتر سیما ثمر و بنیانگذار ویکی لیکس دو نامزد اصلی جایزه صلح نوبل

2011-04-09T02:46:00.001-07:00

شبکه سراسری مردم هزاره: داکتر سیما ثمر و بنیانگذار سایت ویکی لیکس دو نامزد اصلی دریافت جایزه صلح نوبل در سال 2011 می باشند. داکتر سیما ثمر يکی از فعالان مشهور حقوق بشر در عرصه جهانی است و کوشش های او در این قسمت، باعث شد تا او از طرف سازمان های معتبر حقوق بشری، برای سومین بار نامزد دریافت جایزه نوبل شود.

شبکه سراسری مردم هزاره ضمن آرزوی موفقیت و پیشرفت برای داکتر سیما ثمر، امیدوار است او به عنوان برنده جایزه صلح نوبل در سال 2011 معرفی شود.

منبع: www.hazarapeople.com

سیما سمر: نقش زنان در تلاش⁯های صلح کمرنگ است

2011-04-03T21:45:00.000-07:00

داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان

داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می‌گوید تلاش‌های صلح در این کشور «مردانه» است و نقش زنان در روند صلح کمرنگ می⁯باشد. او گفت در تلاش⁯های صلح، قطعنامه 1325 شورای امنیت ملل متحد در نظر گرفته شود.
براساس این قطعنامه سازمان ملل متحد، کشورهای عضو مکلف اند تا زنان را در تلاش‌ها برای صلح و مصالحه سهم دهند.
خانم سمر که روز دو شنبه در مراسم افتتاح کمیته نظارت و حمایت از قطعنامه 1325 شورای امنیت صحبت می⁯کرد، گفت سازمان ملل متحد و دولت افغانستان تعهد لازم برای مشارکت زنان در تلاش‌های صلح ندارند: «مشکلات عمده بر سر راه تطبیق این قطعنامه، یکی عدم تعهد سیاسی در اشتراک زنان است. تمام تصمیم‌هایی که در سطح افغانستان گرفته می‌شود، تصمیم‌های مردانه است و بسیار کم شرایط یا حقوق زن را در نظر می‌گیرند».
قطعنامه 1325 که در سال 2000 میلادی از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد صادر شد، از دولت‌های عضوی این سازمان می‌خواهد که مشارکت زنان را در روندهای صلح جدی بگیرند و برای تامین امنیت و محو خشونت علیه آنان تلاش‌های گسترده‌تری انجام دهند.
افزایش تعداد زنان در برنامه⁯های صلح بین⁯المللی، حمایت و امنیت زنان و تامین صلح در مناطقی که مخالفت و زور علیه آنان وجود دارد، اطمینان از مشارکت برابر زنان در نهادها و تصمیم⁯گیری⁯ها و افزایش و تقویت حمایت از زنان در چارچوب قوانین انسان دوستانه و حقوق بشر از دیگر مواد قطعنامه 1325 شورای امنیت سازمان ملل متحد می‌باشد.
زنان افغانستان هر از گاهی خواستار سهم گیری مساویانه در روند صلح شده اند
در همین حال شبکه جامعه مدنی و حقوق بشر افغانستان قطعنامه 1325 شورای امنیت را برای فعال سازی نقش زنان در تلاش‌های صلح و ثبات در کشور بااهمیت توصیف کرده، می‌گوید که با تکیه به این قطعنامه، زنان جهان زمینه‌های گسترده‌ای را برای ایفای نقش شان در رفع منازعات بین المللی به دست می‌آورند.
شبکه جامعه مدنی و حقوق بشر در پیامی می‌گوید:‌ «این قطعنامه برای جامعه‌یی چون افغانستان، اهمیت شایانی دارد. در این کشور، نه تنها نقش زنان پیرامون صلح پروری استفاده نمی‌شود، بلکه آنان خود به قربانیان اصلی این منازعات مبدل گردیده‌اند».
ترکیب شورای عالی صلح
انتقاد نهادهای مدافع حقوق زنان در رابطه به نقش ضعیف زنان در روند صلح دولت افغانستان پس از آن افزایش یافت که شورای عالی صلح با 60 عضو مرد و 8 عضو زن آغاز به کار کرد.
پیش از این شماری از فعالان حقوق زن گفته اند که اعضای زن در شورای عالی صلح در تصمیم⁯گیری‌های مهم سهم ندارند و زنان عضو این شورا در سفر هیات شورای عالی صلح به کشورهای دیگر اصلا حضور نداشته اند.
از سوی دیگر زنان ابراز نگرانی کرده اند که دولت افغانستان در مصالحه با طالبان حقوق آنها را پایمال کند.
منبع: www.dw-world.de

داکتر سیما سمر: دولت فرهنگ معافیت را تقویت می کند

2011-02-02T23:10:00.000-08:00

چهارشنبه 13 دلو 1389 ساعت 09:27 روزنامه 8صبح
داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، در محفلی که روز گذشته از سوی این کمیسیون و شماری دیگر از نهادهای جامعه مدنی و مدافعان حقوق بشر و حقوق زن در مورد افزایش خشونت‌های سیستماتیک طالبان علیه زنان و ابراز تسلیت به خاطر قتل خانم حمیده برمکی، یکی از فعالان حقوق بشر برگزار شده بود، گفت تلاش‌هایی که از سوی دولت به منظور گفتگوها با طالبان و دیگر گروه‌های شورشی مخالف دولت به راه انداخته شده است، فرهنگ معافیت را در کشور تقویت می‌کند.
در این محفل خانم سیما سمر ضمن محکوم کردن قتل حمیده برمکی و پنج تن از اعضای خانواده‌اش و سنگسار یک زوج جوان از سوی طالبان در ولایت کندز گفت: «خاتمه دادن به فرهنگ معافیت یکی از خواسته‌های جدی ما بوده و است. ما خواهان برخورد عادلانه با تمام قضایا و پاسخگویی به آن بودیم و خواهانش هستیم. ولی متاسفانه پاسخ، همیشه منفی و یا سکوت بوده است. سکوت دولت در قبال این قضایا نشان‌دهنده این است که متاسفانه فرهنگ معافیت را تقویت می‌کند و از کسانی‌که جرایم ضد بشری را انجام می‌دهند به نحوی دفاع می‌کند.»
خانم حمیده برمکی، کمیشنر بخش حمایت از حقوق کودکان در کمیسیون مستقل حقوق بشر و استاد در دانشکده حقوق دانشگاه کابل، در حمله انتحاری روز جمعه هفته گذشته در وزیر اکبرخان، همراه با شوهر و چهار فرزندش به شهادت رسید. نهادهای حقوق بشری و فعالان حقوق زن، این حمله را به شدیدترین لحن تقبیح کرده و آن را «وحشیانه‌ترین» حمله توصیف کرده‌اند.
همچنین یک زوج جوان در آگست سال گذشته‌ی میلادی از سوی افراد طالبان در ولسوالی دشت ارچی ولایت کندز به جرم ارتباط نامشروع سنگسار شدند. نهادهای حقوق بشری و مدافعان حقوق زن از این اقدام طالبان ابراز نگرانی کرده می‌گویند دایر کردن محاکم صحرایی به بهانه دفاع از دین و وطن، نشانه‌ای از تحجر و جاهلیت است.
با این حال، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان این حمله را ضداسلامی و ضدبشری توصیف کرد و از افزایش خشونت‌ها علیه زنان و نقض قوانین بین‌المللی توسط گروه‌های مسلح مخالف دولت ابراز نگرانی کرد. داکتر سیما سمر افزود: «از نظر کمیسیون هدف قرار دادن اماکن عمومی و کشتن غیرنظامیان یک عمل ضداسلامی و ضدانسانی بوده و خلاف تمام موازین حقوق بشری و نقض صریح قوانین بشردوستانه می‌باشد.»
به گفته‌ی خانم سمر، حملات انتحاری و انفجار ماین‌های کنارجاده‌ای در کنار دیگر خشونت‌های خانوادگی علیه زنان از جمله عوامل مهم و کلیدی تلفات غیرنظامیان در کشور به شمار می‌روند. او گفت براساس آماری که توسط کمیسیون مستقل حقوق بشر در سال 1388 جمع‌آوری شده است، 579 زن بر اثر حملات انتحاری و انفجار ماین‌ها کشته و زخمی شده‌‌اند که این رقم در طی نه ماه سال جاری خورشیدی، به 1138 مورد می‌رسد. داکتر سیما سمر تاکید کرد در حملات و درگیری‌هایی که غیرنظامیان جان‌های‌شان را از دست دهند، براساس قوانین بین‌المللی جنگ، عاملان این حملات، جنایتکاران جنگی و ضدبشری شناخته می‌شوند و از هرگونه بخشش و عفو مستثنا هستند.
شورای علما و شورای صلح پاسخ گویند
در همین حال، نهادهای جامعه مدنی و حقوق بشری و همچنین فعالان حقوق زن در این محفل با صدور اعلامیه‌ای خواستار پاسخگویی حکومت، پارلمان، شورای علما و شورای عالی صلح به خاطر سکوت‌شان در قبال این حملات گروه‌های مخالف دولت شده‌اند. دولت افغانستان که تلاش‌هایی را به منظور جلب رضایت طالبان و حزب اسلامی برای انجام گفتگوها آغاز کرده، در پی حملات گروه‌های مخالف تاکنون واکنش جدی نشان نداده بلکه بارها از آنان خواسته که برای مذاکره حاضر شوند. اما، خانم سیما سمر در این مورد می‌گوید تلاش‌های صلح در کشور زمانی به نتیجه خواهد رسید که مردم این کشور بپذیرند و عدالت و ارزش‌های حقوق بشری زیرپا نشوند.
نهادهای مدنی و حقوق بشری همراه با فعالان حقوق زن در اعلامیه خود می‌افزایند گرچند در سال‌های اول نظام کنونی انتظار می‌رفت که زنان از بند اسارت، تعصب و افراط‌گرایی رهایی یابند، اما دولت طی سال‌های اخیر عقبگرد کرده و فجایع انسانی چون ترور، سنگسار و تبعیض جنسیتی را به بار آورده است. در اعلامیه آمده است: «از دید ما انجام حملات انتحاری و دایر کردن محاکم صحرایی به بهانه دفاع از دین و وطن نشانه‌ای از تحجر و جاهلیت بوده و ما آن را شدیدا تقبیح می‌کنیم. این واقعات یادآور و تکرار اعمال خشن و غیرانسانی بوده و خاطرات تکان‌دهنده و تلخ گذشته را در اذهان مردمان این مرز و بوم زنده کرده است.»
همچنین نهادهای حقوق بشری و مدنی از دولت خواسته‌اند از رسمیت بخشیدن به قوانین عرفی که به گفته‌ی این نهادها مشروعیت قانون اساسی و تعهدات بین‌المللی دولت را زیر سوال می‌برند و حقوق زنان نخستین قربانی آن است، مانع شود. این نهادها از نهادهای دولتی می‌خواهند تا عاملان و آمران جنایات اخیر را تحت پیگرد قرار دهند و همچنین تمام قوانین تصویب شده را مورد بازبینی قرار داده و در همسویی با زنان در پایان دادن به جنایات علیه زنان اقدام کنند. این نهادها می‌افزایند: «هیچ نهاد و مرجعی نمی‌تواند و نباید در عملکرد خود به بهانه‌‌ی اعمار صلح افرادی را که به صورت عام مسوولیت انجام و برنامه‌ریزی جنایات علیه افراد ملکی را پذیرفته‌اند، مورد عفو و بخشش قرار دهند.»

منفع: www.8am.af

داکتر سیما سمر: خشونت طالبان علیه زنان افزایش یافته است

2011-02-01T21:58:00.000-08:00

داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون حقوق بشر افغانستان
کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می⁯گوید شمار زنانی که در اثر حملات و بمب⁯گذاری⁯های گروه⁯های شورشی کشته و زخمی شده اند، افزایش یافته است. این کمیسیون خواستار جلوگیری از تطبیق فیصله⁯های عرفی و سنتی بر زنان شد.
داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان روز سه شنبه در نشستی با تعدادی از نهادهای مدافع حقوق زنان در کابل گفت: «بنا به آمار جمع آوری شده توسط کمیسیون حقوق بشر در سال 1388 به تعداد 579 زن در اثر حملات انتحاری و انفجار ماین⁯های کنار جاده⁯یی کشته و زخمی شده بودند، اما این رقم در نه ماه سال 1389 به 1138 مورد می⁯رسد».
در تازه⁯ترین مورد، هفته گذشته در یک حمله انتحاری در فروشگاهی در کابل، حمیده برمکی، استاد دانشگاه کابل و خانم سرشناس افغان با چند عضو خانواده⁯اش کشته شد. طالبان و حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار این حمله را به عهده گرفتند. همچنان تصویر ویدیویی اعدام صدیقه و خیام در قندوز، واکنش⁯های جدی نهادهای مدافع حقوق بشر را در قبال داشت.
کمیسیون مستقل حقوق بشر، وزارت امور زنان، ریاست دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه کابل، مدافعان حقوق بشر و نهادهای جامعه مدنی، در نشست مشترکی در کابل «اعمال غیرانسانی چون ترور، انتحاری، اختطاف و سنگسار طالبانی را که زندگی زنان افغانستان را به مخاطره انداخته است» محکوم کردند.
داکتر سیما سمر و تعدادی از نمایندگان نهادهای حقوق بشری در کابل، از حکومت خواستند جلو اعدام⁯های صحرایی و سنگسار توسط طالبان را بگیرد. داکتر سمر افزود که فرهنگ معافیت باعث شده است که حقوق زنان به صورت گسترده نقض شود. او با توجه به برنامه⁯های مصالحه با طالبان گفت: «صلح را باید مردم افغانستان بپذیرند و میکانزم صلح باید شفاف باشد. عدالت و حقوق بشر نباید زیر پا گردد. با چنین افراد ما چگونه می⁯توانیم صلح کنیم، هیچ کسی نمی⁯تواند حق افراد دیگری را ببخشد».
زنان افغانستان هر از گاهی از شفاف نبودن برنامه مصالحه با طالبان ابراز نگرانی کرده اند
خانم پلوشه حسن، از فعالان حقوق زن، با محکوم کردن خشونت⁯های طالبان گفت: «سنگسار و اعمال خشونت، فجایعی اند که زن افغان هنوز با آن رو به رو است». خانم حسن افزود: «از طرف دیگر خطرناکتر سکوت ما است. سکوت مردم افغانستان و بدتر از آن مشاهده و اشتراک و عدم اعتراض علمای دین در تفکیک دین و تحجر محض که به نام دین صورت می⁯گیرد، یک واقعیت تلخ دیگر است».
پلوشه کاکر، یک فعال حقوق زن در افغانستان با انتقاد شدید از اعمال طالبان، گفت: «زن افغانستان زن دیروزی نیست. در برابر هر نوع ظلم و تعدی صدایش را بلند کرده می⁯تواند. من آرزو دارم دیگر چنین خشونت⁯ها در افغانستان خاتمه یابد».
کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان با تعدادی از نهادهای حقوق بشری، با نشر قطع⁯نامه⁯یی از دولت افغانستان خواستند از تطبیق احکام عرفی و سنتی در قبال زنان جلوگیری کند و افراد «جنایت⁯کار» را به بهانه صلح عفو ننماید. آن⁯ها از پارلمان جدید نیز خواستند که در ریشه⁯کن کردن خشونت علیه زنان اقدام⁯های جدی نماید.

منبع: www.dw-world.de

جایزه بین المللی مدال "Geuzen" به داکتر سیما سمر و قوای نظامی هالند اعطا شد.

2011-01-21T23:42:00.000-08:00

بناد گوزین اعلام کرده است که داکتر سیما سمر رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و موسیس شهدا ارگنایزیشن، به خاطر سهم شایسته اش در بهبود وضعیت حقوق بشر و حقوق زنان و خدمات اجتماعی اش در افغانستان، به عنوان برنده سال 2011 این جایزه تشخیص داده شد. مراسم اعطای جایزه به تاریخ 14 مارچ 2011 در "ویلاردینجن هالند" برگزار خواهد شد.

بنیاد " گوزین" از سال 1987 همه ساله مدال این بنیاد را به افراد و نهادهای که به نحوی زندگی شانران وقف مبارزه بر علیه دیکتاتوری، تبعیض، نژاد پرستی و تامین دموکراسی و حقوق بشر کرده اند، اعطا می نماید. تاکنون این جایزه به سازمان دیدبان حقوق بشر، اسما جهانگیر، فعال حقوق بشر و حقوق زن در پاکستان و ... اعطا شده است.

داکتر سیما ثمر برنده جایزه بین المللی کنوانسیون صلح تیپیراری شد

2011-01-09T21:02:00.000-08:00

کنوانسیون صلح تیپیراری اعلام کرده است که جایزه ی بین المللی این کنوانسیون در ايرلند در سال 2010 به بانو داکتر سیما ثمر فعال حقوق بشر از افغانستان تعلق گرفت. داکتر سیما ثمر رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و نماینده ويژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در سودان می باشد. او دو سال پیاپی يکی از نامزدهای اصلی برنده ی جایزه صلح نوبل است.

کابل پرس: کنوانسیون صلح تیپیراری اعلام کرده است که جایزه ی بین المللی این کنوانسیون در ايرلند در سال 2010 به بانو داکتر سیما ثمر فعال حقوق بشر از افغانستان تعلق گرفت.
این جایزه که در سال 1984 پایه گذاری شده به کسانی مانند نلسون ماندلا رييس جمهور سابق آفریقای جنوبی، بی نظیر بوتو نخست وزیر سابق پاکستان، رابرت فردریک زنون خواننده و نویسنده ایرلندی و بیل کلینتون رییس جمهور سابق آمریکا تعلق گرفته است.

داکتر سیما ثمر رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و نماینده ويژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در سودان می باشد. او دو سال پیاپی يکی از نامزدهای اصلی برنده ی جایزه صلح نوبل است.

داکتر سیما ثمر تاکنون جوایز متعددی را از آن خود کرده است که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

جایزه "رهبری اجتماعی " از سوی "بنیاد جایزه رمان مگسی سی"، فلیپین، 1994 میلادی.

جایزه دموکراسی و حقوق بشر آسیا، سال2008.

جایزه بین المللی صلح (شهر وای پس) کشور بلجیم، سال 2008.

جایزه "رهبر جهان فردا" در نشست اقتصادی جهان، سویس، 1995 میلادی.

جایزه " صد قهرمان زن" نیویارک، امریکا، 1998 میلادی.

جایزه" حقوق بشر پال گرونیگر" از سوی " بنیاد پال گرونیگر"، سویس، 2001 میلادی.

جایزه " صداهای شجاعت" از سوی کمیسیون زنان برای زنان و کودکان مهاجر، نیویارک، امریکا، 2001.

جایزه " آزادی جان همفری، حقوق و دموکراسی"، کانادا، 2001 میلادی.

جایزه " زن سال" مجله خانم " در نیابت از زنان افغان"، امریکا، 2001 میلادی.

جایزه " زن ماه "، تورنتو، کانادا، 2001 میلادی.

جایزه " بهترین کارکن اجتماعی" از سوی " بنیاد مایلو" کویته، پاکستان، 2001 میلادی.

جایزه "بین المللی حقوق بشر" از سوی حقوق بشر بین المللی لا گروپ، واشنگتن، امریکا، 2002.

جایزه " آزادی" از سوی انجمن زنان برای آزادی دموکراسی، بارسلونا، اسپانیا، 2002.

جایزه " حقوق بشر" از سوی کمیته حقوق دانان برای جایزه حقوق بشر، نیویارک، امریکا، 2002.

جایزه " درفش نقره ای " از سوی توسکانی ایتالیا"، 2002 میلادی.

جایزه " زنان برای صلح " از سوی " یکجا برای صلح"، رم، ایتالیا، 2002 میلادی.

جایزه " پریدیتا هوستون"، واشنگتن، امریکا، 2003 میلادی.

جایزه " زنان سال"، واشنگتن، امریکا، 2003 میلادی.

جایزه " پروفایل شجاعت جان اف کندی"، بوستون، امریکا، 2004 میلادی.

جایزه " جانتان مان" برای سلامت وحقوق بشردر سطح جهان، واشنگتن، امریکا، 2004.

جایزه " پال شلرستفتونگ"، 2004 میلادی.

دکترای افتخاری حقوق، دانشگاه آلبرتا، کانادا، 2004 میلادی.

دکترای افتخاری هیومن لتر" دانشگاه براون، رود آیلند، امریکا، 2005 میلادی.

منبع: www.kabulpress.org

داکتر سیما سمر؛ خشونت علیه زنان در حال افزایش است.

2010-11-24T22:47:00.000-08:00

مقام‌های کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می‌گویند که براساس یافته‌های تازه‌‌ی این کمیسیون، خشونت علیه زنان نسبت به سال‌های گذشته کاهش نیافته بلکه در حال افزایش است.این کمیسیون یافته‌های خود را در مورد خشونت علیه زنان به مناسبت 25 نوامبر، روز بین‌المللی منع خشونت علیه زنان روز گذشته منتشر کرد.
داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر با ارایه یافته‌های این کمیسیون در مورد خشونت علیه زنان، گفت که طی شش ماه اخیر 1167 مورد خشونت علیه زنان در این کمیسیون ثبت شده و این آمار نشان می‌دهد که موارد خشونت علیه زنان نسبت به سال‌های گذشته افزایش داشته است. خانم سیما سمر تاکید کرد که ممکن است موارد خشونت علیه زنان بیشتر از این رقم باشد.به گفته‌ی رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر، بیشترین موارد خشونت علیه زنان، خشونت‌های خانواده است. او گفت: «متاسفانه بالاترین آمار خشونت را، خشونت‌های فامیلی تشکیل می‌دهد که از 1167 مورد خشونت که در کمیسیون ثبت شده، 261 مورد آن شامل لت و کوب در فامیل‌هاست. 176 مورد دیگر خشونت‌هایی شامل تهدید به مرگ و اقدام به قتل است که از این رقم، سی مورد خودسوزی صورت گرفته و بیست تن هم خودکشی کرده‌اند. 47 تن هم تریاک خوردند تا خودکشی کنند و در 53 مورد دیگر اقدام به قتل شده و 26 تن هم به قتل رسیده‌اند.»با این حال، داکتر سیما سمر تاکید می‌کند که وجود فرهنگ معافیت باعث شده تا موارد خشونت علیه زنان در حال افزایش باشد. به گفته‌ی او، تاکنون کسانی که عامل خشونت بوده‌اند، از سوی نهادهای قضایی مورد پیگرد قانونی قرار نگرفته‌اند.
محروم از تمام حقوقکمیسیون مستقل حقوق بشر که در تحقیق شش ماهه خود بیشتر روی موارد خشونت علیه زنان بیوه در هفت ولایت کار کرده است، می‌گوید که زنان از تمام حقوق‌شان محروم هستند.ثریا صبح‌رنگ، یکی از کمیشنران این کمیسیون در نشست دیروزی گفت: «این تحقیق برای ما نشان داده که زنان از تمام حقوق شرعی و بشری‌شان محروم هستند. از حق تعیین سرنوشت، حق ازدواج، حق حضانت اطفال، گشت و گذار آزادانه، تحصیل، کار، دسترسی به صحت، و حتا حق دیدار از اقارب‌شان محروم هستند. و این‌ها تحت خشونت‌های خانوادگی، روانی، اجتماعی و ساختاری قرار دارند.» به گفته‌ی خانم صبح‌رنگ، بیش از نود درصد خانم‌های بیوه مورد خشونت‌های مختلف قرار گرفته‌اند.براساس یافته‌های کمیسیون مستقل حقوق بشر، خانم‌های بیوه که از نعمت سواد محروم‌اند و سن‌شان کمتر است، بیشتر مورد خشونت قرار گرفته‌اند. براساس گفته‌های مقام‌های کمیسیون مستقل حقوق بشر، به هر اندازه‌ای که خانم‌های بیوه جوان‌تر بوده‌اند، به همان اندازه مورد خشونت‌های بیشتر قرار گرفته‌اند. یافته‌های کمیسیون نشان می‌دهد که خانم‌های بیوه جوان، برعلاوه خشونت‌های فزیکی و روانی، با خشونت‌های جنسی نیز مواجه هستند. چنانچه ثریا صبح‌رنگ می‌گوید: «تعداد زیادی از خانم‌های بیوه مورد خشونت‌های جنسی هم قرار گرفته‌اند.»یافته‌های کمیسیون نشان می‌دهد که بیشتر از پنجاه درصد زنان بیوه مستقلانه زندگی می‌کنند و تعداد کودکان‌شان نیز زیادتر هستند. بیش از پنجاه درصد از خانم‌های بیوه بین سه تا هشت کودک دارند. کمیسیون مستقل حقوق بشر، این مساله را «فاجعه‌بار» خواند. به گفته‌ی ثریا صبح‌رنگ، زنان بیوه که از شوهران‌شان طلاق گرفته‌‌اند، بیشتر از دیگر خانم‌ها مورد تحقیر و توهین قرار می‌گیرند. او گفت که بیشتر از هفتاد درصد از خانم‌های بیوه به‌دلیل حفاظت از کودکان‌شان حاضر به ازدواج مجدد نیستند. اما به گفته‌ی کمیسیون مستقل حقوق بشر، شماری از خانم‌های بیوه که به ازدواج دوباره تن می‌دهند، به اجبار ازدواج می‌کنند.مقام‌های کمیسیون مستقل حقوق بشر می‌افزایند براساس یافته‌های آنان، موارد خشونت در ولایت ننگرهار نسبت به دیگر ولایات مورد تحقیق بیشتر است. به گفته‌ی خانم صبح‌رنگ، در این ولایت حتا حقوق فردی زنان بیوه صلب شده است.با این حال، کمیسیون مستقل حقوق بشر تاکید می‌کنند که زنان بیوه با شرایط اقتصادی و اجتماعی سختی مواجه هستند و در این زمینه، نهادهای مسوول باید توجه بیشتری کنند. به گفته‌ی این کمیسیون، تن‌فروشی و گدایی از دیگر پیامدهای شرایط ناگوار زندگی زنان بیوه است.

منبع: سایت هشت صبح

سیما سمر، باردیگر نامزد جایزه صلح نوبل شد

2010-10-04T05:33:00.000-07:00

سیما سمر رئیس کمیسیون حقوق بشر افغانستان نامزد جایزه صلح نوبل شد، سال گذشته نیز نام او در فهرست نامزدان این جایزه بود و تا فهرست نهایی که در آن سه نفر بیشتر نبودند، نیز پیشرفت. اما سرانجام جایزه سال گذشته صلح نوبل نصیب باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا شد.
اگرچه معرفی باراک اوباما به عنوان برنده صلح نوبل، انتقاد ها و سر و صداهایی را نیز در پی داشت، منتقدان این اقدام کمیته جوایز نوبل، می گفتند باراک اوباما هنوز کاری نکرده است. اما کمیته نوبل اعلام کرد این جایزه را بخاطر "تلاش فوق العاده برای تقویت دیپلماسی بین المللی و ترغیب به همکاری میان مردم" به آقای اوباما می دهد.
کمیته نوبل تلاش های آقای اوباما برای تقویت موضع نهادهای بین المللی و ترغیب به خلع سلاح هسته ای را نیز مورد تاکید قرار داد.
کمیته نروژی نوبل در هنگام اعلام نام برنده جایزه صلح نوبل در بیانیه ای عنوان کرد: "بسیار به ندرت کسی به اندازه آقای اوباما توجه جهانیان را به خود جلب کرده است و در مردم خود امید به آینده ایجاد نموده است."
لیوزیاوبو یک ناراضی چین و سویتلانا کنوش ینا یک فعال حقوق بشر در روسیه از دیگر نامزدان مطرح دریافت صلح نوبل امسال هستند.
اما کریستیان برگ هارپویکن رئیس انستیتوت صلح در اوسلو – نهادی که در مورد جایزه صلح همیشه پیش بینی های درست کرده می گوید، برای جایزه صلح نوبل سال ۲۰۱۰ سیما سمر رییس کمیسسون مستقل حقوق بشر افغانستان بخت بیشتری دارد.
سیما سمر در سال ۲۰۰۸ میلادی از سوی دولت افغانستان برای احزار مقام کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز معرفی شده بود.
در اعلامیه ای که وزارت خارجی افغانستان به این مناسبت منتشر کرده بود آمده بود:" انتخاب بی نهایت شایسته خواهد بود."
سیما سمر در سال ۱۹۵۷ میلادی در ولایت غزنی افغانستان به دنیا آمد و تحصیلات خود را در رشته پزشکی در دانشگاه کابل به پایان رساند.
او از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۲ میلادی، زمانی که افغانستان درگیر جنگ بود، در خارج از این کشور اقامت داشت و در عرصه های اجتماعی به پناهجویان افغان در کشورهای خارجی کمک می کرد.
پس از فروپاشی حکومت طالبان در افغانستان، گروههای افغان شرکت کننده در اجلاس بن و سازمان ملل متحد سیما سمر را در دسامبر سال ۲۰۰۲ میلادی به معاونت رئیس دولت و سپس، نخستین وزیر امور زنان افغانستان برگزیدند.
خانم سمر بعد از پایان کار دولت موقت افغانستان به ریاست کمیسیون مستقل حقوق بشر این کشور منصوب شد.
او حالا در عین زمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در سودان است.
خانم سمر تا حالا دهها جایزه بین المللی در عرصه فعالیت های حقوق بشری از آن خود کرده است.

منبع: سايت فارسي بي بي سي

آغاز برنامه آموزش حقوق بشر در دانشگاه بامیان

2010-08-29T02:39:00.000-07:00

برنامه آموزش حقوق بشر در دانشگاه بامیان با حضور شخصیت نادر روز گار ما، داکتر سیما سمر، رئیس کمیسیون مسقل حقوق بشر افغانستان، در دانشگاه بامیان آغاز گردید.
به همین مناسبت مراسمی در دانشگاه بامیان با حضور والی بامیان، روسای ادارات دولتی، استادان دانشگاه، دنشجویان و نمایندگان سازمانهای جامعه مدنی، برگزار شد.
داکتر سیما سمر، دراین مراسم گفت :" یکی از برنامه های کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان همکاری با نهادهای علمی وتحصیلی در سطح کشور است. وخوشحال هستم که امروز همکاری با دانشگاه بامیان عملا ً آغاز می شود."
داکتر سمر در ادامه تاکید نمود که حقوق بشر با تمام ابعاد زندگی انسان ارتباط می گیرد. از تجارت، انکشاف، آب آشامیدنی تا طرز رفتار و گفتار انسان با حقوق بشر ارتباط می گیرد.
وی همچنان افزود:" حقوق بشر نیاز زمان ماست و ما با این ارزشهای قبول شده ای جهانی وانسانی می توانیم جامعه خود را از خشونت و بی قانونی نجات بدهیم. بنابرین رعایت حقوق بشر مسئولیت فرد فرد جامعه است."
داکتر سیما سمر خطاب به دانشجویان گفت:" شما به عنوان آینده سازان این کشور بیشتر از هرفرد دیگری نیازمند هستید که اول خود را از حقوق بشر بیشتر آگاه بسازید و سپس این آگاهی ها را به مردم منتقل کنید."

والی بامیان، داکتر حبییه سرابی، ضمن با اهمیت خواندن این برنامه از آغاز همکاری کمیسیون حقوق بشر با دانشگاه بامیان تقدیر نموده و اظهار داشت که" من به عنوان یک عضور کوچکی از جامعه بشری با اعتقاد محکمی که به ارزشهای بشری دارم، تعهد می سپارم که برای تحقق حقوق بشر در ولایت بامیان مجدانه کار نمایم."
درین مراسم عبدالاحد فرزام، رئیس دفترساحوی کمیسیون مستقل حقوق بشرافغانستان در زون بامیان، به معرفی این برنامه پرداخت و گفت:" حقوق بشر در کشور ما بیشتر از پیش نیازمند پشتوانه های نظری و تئوریک علمی است ودانشگاه ها می توانند با آموزش حقوق بشر به دانشجویان زمینه توسعه اگاهی مردم از حقوق بشر و ایجاد پشتوانه های نظری علمی برای حقوق بشر را مساعد کنند."
وی همچنان اظهار داشت که براساس تفاهم نامه ای که بین دفتر ساحوی بامیان و ریاست دانشگاه بامیان به امضا رسیده است، درین دوره آموزشی برای دانشجویان 12 صنف از دیپارتمنت های مختلف دانشگاه بامیان حقوق بشر آموزش داده خواهد شد."

Outline of Speech by Dr. Sima Samar

2010-08-10T00:34:00.000-07:00

Carleton UniversityThursday, July 15, 2010Outline of Speech by Dr. Sima SamarChair, Afghanistan Independent Human Rights Commission

–Check against delivery–

Thank you to the Administration, faculty, staff, and students of Carleton University for this great honor.
Receiving this honorary degree is very special and important to me. Because of the situation and Soviet Invasion, I never had own graduation ceremony or received the actual diploma when I graduated from medical school in Kabul.
All of my education has been in Afghanistan. As a young girl, I attended co-educational elementary and secondary schools in Helmand. I then attended Kabul University, where I completed my medical degree in 1982. Today, Helmand Province is the center of production of poppy and has been the site of major fighting with the Taliban. These days, we cannot talk about co-education in Helmand Province. Women were making progress during sixties and seventies; we had female ministers, parliamentarian, and doctors, but the past three decades of war destroyed the progress that women had begun to make in education, the professions, and the public arena.
After I completed my studies, I began to practice medicine in a hospital in Kabul. When it became too dangerous to live in Kabul because of the Soviet invasion, their puppet regime and the resistance against them. I fled to central Afghanistan to the remote part of the country in which I was born. I arrived there with little more than a stethoscope, a copy of a medical journal, and my son. I practiced medicine there, walking for hours or traveling by donkey to visit patients.
After three years, I fled Afghanistan for Pakistan in order to provide opportunity for my son to be educated. In Pakistan, I obtained a job as a doctor at the Mission Hospital, a 100-year old facility in the southwestern part of the country. I worked at the hospital and traveled to refugee camps. The conditions were horrible and women had no access to proper health care and particularly to reproductive health care because of the lack of facilities and the power of the conservative elements in the camps. Women died of curable conditions and sicknesses as they were denied treatment. After experiencing such a situation, I started a hospital for Afghan refuges women and children in 1987. On our first day, we had 300 women and children to receive services.
Education is essential to women’s health and well-being. This is why I started literacy training for women and schools for boys and girls soon after the hospital opened. Progress for human rights and particularly women’s rights is not possible without education. In total, the Shuhada Organization, has established and build more then 100 schools in Afghanistan and Pakistan. It was very hard to find support for formal education, especially for women and girls at this time. The international community was reluctant to fund even the printing of books to support the formal education. More attention was paid to support the religious schools and madrasas to fight against the communism. No thought was given to the long-term impact of support for these institutions. One of the reasons that the war in Afghanistan is so long and violent is because of lack of education.
When the Taliban came to power, one of their first actions was to ban almost all education for girls. We were able to fight to keep girls’ schools open in some parts of the country. The Shuhada Organization’s high school in Jaghori was the only girls’ high school to remain open in the country during the Taliban regime.
After the fall of the Taliban, the schools were opened for the Afghan children. Today, around six million children are going to school. Only one third of the students are girls, and the drop out rate of the girls after the sixth grade is very high because of the lack of facilities and lack of trained female teachers. The quality of education does not fill the needs of today. The situation in higher education is almost same. In fact, there is not enough attention paid on higher education. The higher education institution in the country cannot absorb all the graduate students from high school. For example 100,000 students were graduated from high schools last year, but the universities were able to accommodate only around 35,000.The number of the girls are much lower in higher education, due to the lack of facilities and the absence of female dormitories in different part of the country.
At the same time that the opening of schools was seen as an example of progress, the international community ignored the signs of the reemergence of the Taliban, which, of course, affected girls and women first. After 2004, over three hundred schools were bombed, burned, and attacked. Night letters were posted warning parents not to send their girls to school. These attacks have only escalated. Teachers and principals have been beheaded. Girls on their way to school have been attacked with acid. The overall security in Afghanistan has deteriorated and, as usual, women and girls face the most severe repercussions.
Even today, I am asked whether it is worth the effort to make women’s rights a priority in Afghanistan when everything seems to be such an uphill battle in the country. It is important to realize that the demands for recognition of women’s rights and human rights come from within Afghanistan. As Afghan women, we want to live with the full rights and dignity of human beings.
We have had some victories in our work for women’s rights. When we finally were able to return to Afghanistan after the fall of the Taliban, no infrastructure existed for the government or civil society. With few resources and a lot of hope, the key institutions of the Ministry of Women’s Affairs and the Afghanistan Independent Human Rights Commission were built from scratch to promote women’s rights.
These institutions and NGOs have had success in pressing for women’s rights policies. In 2004, we won equal rights provisions for women in the Afghan Constitution as well language committing the Afghan government to implementation of treaties and conventions to which it is a party. These international conventions include CEDAW, which Afghanistan ratified in 2003.
While key constitutional and treaty obligations are in place, the reality for women on the ground remains a major concern.
Most women lack economic empowerment and live in poverty. The absolute majority of women are not independent economically. Although some women have their own business, there are few of them. The economical empowerment of women are important to shape their lives and position in the society.
In many parts of Afghanistan, women have not seen a medical doctor in their entire lives. Women have not much possibilty to control the number of the children that they have. Maternal and infant mortality rates are among the highest in the world.
A culture of impunity exists for sexual violence in the country. It is always seen as private matter of the family. State institutions refuse to intervene in some cases. In other cases, they promote the ownership of females in the family by men.
Women’s access to justice is very limited. One of the reasons is the low number of women in the judiciary system. No women are in the Supreme Court Council.
There has not been enough political will within the Afghan government to achieve equality for women. The political will not be sufficient without constant support from the international community.
The lack of security is another problem that reduces the freedom of women and freedom of expression in general. Security must be defined to include human rights, women’s rights, and economic well-being, along with the absence of fighting. The absence of security undermines women’s rights and human rights. Accountability and justice for violation of human rights and women’s rights is a pre-requisite for security. The respect for culture and religion should not be used as an excuse to ignore the human rights and women’s rights.
The solution to the problem in Afghanistan is to promote democracy, human rights and an environment without discrimination. To achieve this goal, the Afghan government and international community need to have comprehensive, multi-dimensional long-term strategy. These goals cannot be achieved by short-term, quick fix policies that we have seen in the past few years. In order to promote this situation, we need to build the confidence of the people to the process, promote rule of law, good governance and provide justice for victims of violation of human rights in the past and present to build a better future.
Clearly peace and security will not be sustainable without development, and both cannot be achieved with out respect for human rights, and full participation of women. Education is necessary for all of these goals.
Without full participation of women in society, the problems in Afghanistan cannot be solved. Women must be included in decision-making, peace talks, and peace building. The strong military and political presence of the international community and important United Nations Security Council Resolutions 1325 providing for inclusion of women are made meaningless when a new policy of reintegration and reconciliation with the so-called good Taliban is considered without any discussion of the consequences for women. Women were the primary victims of the Taliban in the past and will be in the future unless attention to women’s rights is paid and upheld by both the Afghan government and the international community, as partner to the Afghan government and people.
Finally, I ask you to join me in calling strongly for the international community that the people in Afghanistan as human beings deserve peace and freedom. United and committed, we have to fight against the enemies of freedom and humanity. Peace and security in Afghanistan is related to the security in the region and the world. If the people in Afghanistan suffer, it will have a negative impact in your country and everyone’s lives.
Thank you again for this great honor and for your support of not only me, but of people in Afghanistan and the future of our country.

Carleton Confers Honorary Doctorate on Human Rights Activist Sima Samar

2010-08-10T00:28:00.000-07:00

خوانندگان گرامی! به نسبت کمبود وقت نتوانستیم متن را ترجمه کنیم. بزودی متن ترجمه شده را در وبلاگ درج خواهیم کرد.

(Ottawa) –
Today, in recognition of her leadership and courage in the defense and promotion of the rights of women and of democracy and human rights for all, Carleton University conferred an honorary doctorate on Dr. Sima Samar.
In an address following the conferring of her degree, Dr. Samar spoke of how special the moment was because she did not have a graduation ceremony of her own when she completed medical school in Kabul as a result of the Soviet invasion.
In 2009, Dr. Samar was nominated for the Nobel Peace Prize which was eventually awarded to President Barak Obama.
As chairwoman of the Independent Afghanistan Human Rights Commission, she oversees the conduct of human rights education programs across the country, monitors the investigation of abuses and oversees a national women’s rights education program.
In her address, Dr. Simar also spoke of how important it is to realize that the demands for recognition of women’s rights and human rights come from within Afghanistan and that Afghan women want to live with the full rights and dignity of human beings.
Dr. Samar received a medical degree in 1982 from Kabul University but fled to neighboring Pakistan after her husband was arrested during the Russian invasion.
During her 17 years in Pakistan, she became a leader in educating Afghan women and girls. She founded The Shuhada Organization which operates 55 schools for girls and boys in Afghanistan and three schools for Afghan refugees in Pakistan.
Dr. Samar is in Ottawa to present the keynote address at the Canadian Federation of University Women’s conference.
Dr. Samar’s convocation address is attached.
-30-
For more information:Steve BlaisMedia RelationsCarleton University 613-520-2600 , ext. 1391steve_blais@carleton.ca

جریان مبارزات انتخاباتی با چالش‌های شدید امنیتی مواجه است

2010-08-10T00:20:00.000-07:00

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در تازه‌ترین گزارش خود در مورد حقوق سیاسی افراد در آستانه دومین دور انتخابات پارلمانی، از روند انتخابات پیش‌رو ابراز نگرانی کرده می‌گوید که افراد طالبان در ولسوالی پشتون‌کوت ولایت فاریاب به مردم گفته‌اند که نمی‌توانند به نامزدان دلخواه‌شان رای بدهند و باید به افرادی رای دهند که طالبان خواسته باشند.انتخابات مجلس نمایندگان که قرار است در بیست و هفتم سنبله برگزار شود، به گفته‌ی مقام‌های کمیسیون مستقل حقوق بشر با چالش‌‌های زیادی روبرو است.داکتر سیماسمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان که گزارش این کمیسیون را در مورد حقوق سیاسی افراد در یک کنفرانس خبری ارایه می‌کرد، گفت یافته‌های این کمیسیون نشان می‌دهد که جریان مبارزات انتخاباتی با چالش‌های شدید امنیتی مواجه است. داکتر سیماسمر افزود: «یکی از مشکلاتی که انتخابات پیش‌رو با آن مواجه است، عدم موجودیت امنیت در برخی از نقاط افغانستان است که این مساله باعث می‌شود نامزدان و رای‌دهندگان از حقوق سیاسی‌شان نتوانند استفاده بکنند. مردم تهدید می‌شوند و خیلی از نامزدان نمی‌توانند که به برخی از نقاط بروند و مبارزات انتخاباتی خود را به پیش ببرند.»رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر تاکید کرد ناامنی بالای مبارزات انتخاباتی زنان نامزد در انتخابات، بیشتر تاثیر گذاشته است و آنان نتوانسته‌اند که آزادانه به ولسوالی‌ها و مناطق مختلف کشور سفر کنند. خانم سیما‌سمر می‌گوید براساس یافته‌های گزارش کمیسیون مستقل حقوق بشر، در برخی از نقاط نیز طالبان مردم را تهدید کرده‌اند که در انتخابات شرکت نکنند. او گفت:‌ «در بعضی نقاط، مخالفان دولت و طالبان مردم را تهدید می‌کنند که نباید در انتخابات شرکت کنند؛ اما در برخی از ولایات شمالی مثلا در فاریاب، طالبان به مردم می‌گویند که به انتخابات اشتراک بکنید ولی به کسانی رای بدهید که طالبان می‌خواهند نه به نامزد دلخواه‌تان. این شیوه جدید از طرف طالبان است. قبلا می‌گفتند که مردم در انتخابات شرکت نکنند ولی این بار در یکی از ولسوالی‌های فاریاب (ولسوالی پشتون‌کوت) می‌گویند مردم اشتراک بکنند اما به نامزدی که آنان می‌خواهند رای بدهند.»همچنین کمیسیون مستقل حقوق بشر در گزارش خود از گسترش ناامنی‌ها در کشور ابراز نگرانی کرده می‌گوید نبود امنیت می‌تواند بالای روند انتخابات تاثیر منفی بگذارد و برگزاری انتخابات شفاف و عادلانه را به چالش بکشد. این کمیسیون از زبان مقام‌های امنیتی نقل کرده که در هفده ولایت، وضعیت امنیتی طوری نیست که فرصت برگزاری انتخابات شفاف و عادلانه فراهم شود. همچنین این کمیسیون به نقل از یک مقام امنیتی می‌افزاید که در بیش از 114 ولسوالی، مشکل امنیتی به طور جدی وجود دارد. با این حال، مقام‌های کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان تاکید می‌کنند که گسترش ناامنی‌ها در کشور باعث می‌شود تا ناظران بین‌المللی نیز نتوانند از جریان انتخابات نظارت کنند. به اعتقاد کمیسیون مستقل حقوق بشر، با گسترش دامنه ناامنی‌ها، احتمالا مشارکت مردم در این انتخابات کاهش یابد و زمینه‌های تقلب نیز بیشتر شود.کارت‌‌های جعلیهمچنین کمیسیون مستقل حقوق بشر در گزارش خود از خرید و فروش و ساخت کارت‌های رای‌دهی جعلی خبر داده است. داکتر سیماسمر گفت در ولایات جنوبی کارت‌های رای‌دهی جدیدی چاپ شده است. او می‌گوید: «مساله دیگری را که به عنوان یک مشکل ما از آن نظارت کردیم، در بعضی از نقاط کارت‌های رای‌دهی به قیمت دوصد تا پنج‌صد کلدار خرید و فروش می‌شود و یا کارت‌هایی که قبلا توسط زنان استفاده شده، دوباره از آن اسکن و چاپ شده‌اند. این یک مشکل بسیار اساسی را ایجاد می‌کند، چون کارتی که به نام زنان است، عکس ندارد. از این کارت‌‌ها، مردان می‌توانند به عوض زنان استفاده بکنند و این هم زمینه تقلب بیشتر را می‌تواند ایجاد بکند. این کارت‌های تقلبی است که از خارج کشور به افغانستان آمده است.»داکتر سیماسمر گفت این گزارش براساس چهار حق، شامل آزادی بیان، گشت و گذار، آزادی اجتماعات و تشکیل انجمن‌ها و سه اصل شامل عدم تهدید، عدم تبعیض و عدم جانب‌داری تهیه شده است که به گفته‌ی او از جمله حقوق سیاسی و مدنی شهروندان به‌شمار می‌روند.همچنین کمیسیون مستقل حقوق بشر از سواستفاده از امکانات دولتی خبر داده می‌گوید که این مساله می‌تواند آزاد و عادلانه بودن انتخابات را متاثر سازد. این کمیسیون می‌گوید بیشترین سواستفاده از امکانات دولتی در ولایات پروان، بدخشان و پکتیا صورت گرفته است.این کمیسیون از دولت افغانستان و نیروهای ناتو خواست تا در تامین امنیت انتخابات بیشتر تلاش کنند. همچنین کمیسیون مستقل حقوق بشر از کمیسیون مستقل انتخابات نیز خواسته است تا در روند انتخابات دقت بیشتری به خرج دهد و همین‌طور شمار مراکز توزیع کارت رای‌دهی را افزایش ‌دهد و یا زمان توزیع کارت رای‌دهی را تمدید ‌کند.

منبع: www.8am.af

پایان تحصن شورای ولایتی بامیان با میانجیگری داکتر سیما سمر

2010-06-27T03:33:00.000-07:00

از حدود یک ماه به این طرف، شورای ولایتی بامیان در اعتراض به آنچه بی اعتنائی والی بامیان به شورای ولایتی خوانده می شد، دست به تحصن زده و در چوک رهبر شهید، خیمه برپا کرده بودند.
داکتر سیما سمر، در ادامه خدمات شایسته و صادقانه خویش به مردم، روز جمعه ضمن دیدار با مقام ولایت بامیان ورئیس واعضای شورای ولایتی بامیان، زمینه گفتگو و حل خردمندانه این معضل را فراهم کرد و خیمه اعتراضی شورای ولایتی را برداشت و اعضای شورای ولایتی و والی بامیان را آشتی داد.
داکتر سیما سمر حین برداشتن خیمه شورای ولایتی گفت: " مردم ما بیشتر از هر زمان دیگری، نیاز به انسجام و یگانگی دارند و دیگر نباید زمینه تکرار چنین حوادثی که می تواند وحدت مردم مارا تخریب کند، مساعد گردد."رئیس شورای ولایتی و والی بامیان، ضمن تقدیر واذعان به خدمات انساندوستانه داکتر سیماسمر، به احترام ایشان، طرحهای وی را قبول نمودند و دست آشتی به همدیگر دادند.

داکتر سیما سمر: دوسیه های زندانیان دقیق بررسی شوند

2010-06-09T04:41:00.000-07:00

به دنبال دستور حامد کرزی، رییس جمهور کشور، مبنی بر بررسی دوسيه های افرادی که به اتهام دست داشتن در حملات تروریستی بازداشت شده اند، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می گوید که این دوسيه ها باید دقیق مورد بررسی قرار گیرند تا افرادی که پس از این بررسی ها آزاد خواهند شد، دو باره به صفوف طالبان نپیوندند.حامد کرزی پس از پایان یافتن نشست مشورتی صلح در کابل، با صدور فرمانی دستور داده تا دوسيه های افرادی که به اتهام اجرای اعمال تروریستی بازداشت شده اند، از نو بررسی شوند. براساس این فرمان، کسانی که اسناد و مدارک کافی برای دست داشتن آن ها در نا امنی ها وجود نداشته باشد، باید از زندان آزاد شوند.جرگه مشورتی صلح که روز جمعه گذشته پایان یافت، با صدور قطعنامه ای از دولت خواسته است تا کسانی را که براساس گزارش های نادرست بازداشت شده و اتهامات عليه آن ها ثابت نشده است، به منظور حسن نیت از زندان ها آزاد شوند.حامد کرزی که در تلاش جلب اعتماد گروه طالبان و حزب اسلامی، دو گروه اصلی مسلح مخالف دولت است، با صدور فرمانی مبنی بر بررسی دوباره دوسيه های این زندانیان، هیاتی متشکل از نمایندگان وزارت عدلیه، دادگاه عالی، لوی سارنوالی، کمیسیون تحکیم صلح و هیات مشورتی ریاست جمهوری در امور عدالی و حقوقی را مامور بررسی این دوسيه ها کرده است.با این حال، داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر، با آن که از رهایی زندانیانی که به گفته او بدون اتهام به زندان ها به سر می برند استقبال می کند، اما تاکید دارد که تحت عنوان حسن نیت نباید کسانی که اتهام شان ثابت شده، آزاد شوند. خانم سمر می افزاید: "کسانی که واقعا متهم نیستند باید رها شوند، اما کسانی که متهم هستند جرایم شان مشخص شود و مراحل قانونی محاکم بالای آنان باید تطبیق و مدت محکومیت خود را که ده سال یا بیست سال زندان است، باید سپری کنند."
استفاده از حسن نیتاقدام به بررسی دوباره دوسيه های زندانیان طالبان که به عنوان تلاشی برای ابراز حسن نیت از سوی رییس جمهور به شمار می رود، خیلی ها را نگران این مساله ساخته تا با استفاده از حسن نیت، طالبانی که متهم اصلی هستند، از زندان ها آزاد شوند و دوباره علیه دولت سلاح به دست بگیرند. چنانچه داکتر سیما سمر نیز می گوید؛ پیش از این نیز، بارها اتفاق افتاده که برخی از فرماندهان طالبان از زندان ها آزاد و دوباره به صفوف این گروه پیوسته اند. در قطعنامه جرگه مشورتی صلح، ابراز حسن نیت از سوی طرف های درگیر، تلاشی برای انعطاف پذیری و آغاز تفاهم ذکر شده است. با این حال، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر می افزاید: "استفاده از کلمه حسن نیت یک حرف عام است و نباید به صورت عام بالای همگی تطبیق شود. این مساله نیز بسیار دقیق است که تعدادی از افراد طالبان با میانجگیری شورای علما یا تعدادی از ریش سفیدان آزاد شده اند که این افراد دوباره به مخالفین دولت پیوسته و اقدام های خیلی جدی را هم برعلیه دولت انجام داده اند." خانم سیماسمر، از آزادی یک تن از فرماندهان طالبان نزدیک به یک سال پیش با پادرمیانی تعدادی از ریش سفیدان محلی اشاره می کند و مي گويد که این فرمانده پس از آزادی اش از زندان، در ولایت بادغیس نیروهای امنیتی را در کمینی مورد حمله قرار داد. او تاکید می کند که با آغاز بررسی دوسيه های زندانیان طالب از سوی دولت، احتمال تخطی های جدی نیز وجود دارد.
طالبانی ساختن ساختار قدرتاما، برخی از کارشناسان، هدف از آغاز بررسی دوسيه های زندانیان طالبان را، تلاشی برای طالبانی ساختن ساختار قدرت سیاسی موجود از سوی رییس جمهور می دانند و می گویند که آقای کرزی می خواهد به کشورهای حامی طالبان نشان دهد که او قدم های جدی تری را در راستای تطبیق فیصله های جرگه مشورتی صلح بر می دارد. سید حسین فاضل سانچارکی، سخنگوی "ایتلاف ملی تغییر و امید" به رهبری داکتر عبدالله عبدالله، در این مورد می گوید با آن که افراد اصلی طالبان در زندان های دولتی نیستند، اما رییس جمهور تلاش می کند که با این اقدام خود افراد طالبان را از زندان آزاد بسازد. او می افزاید: "آقای کرزی با تشکیل جرگه مشورتی صلح و با فیصله هایی که خودش در این جرگه دیکته کرد، تلاش دارد که قدم های بسیار جدی و بلندی را در جهت طالبانی سازی ساختار قدرت در کشور بردارد و یک تعداد از کسانی که متهم هستند، آنان را آزاد بکند و امتیازات بیشتری را به گروه های مسلح مخالف دولت داده شود." آقای سانچاری علاوه می کند: "از طرف دیگر، آقای کرزی تلاش می کند که بعضی از کشورهای حامی و تمویل كننده طالبان را راضی کند و بیشتر در جهت یک پارچه یا یک قومی ساختن ساختار قدرت حرکت بکند."اما، مقام های حکومتی می گویند دوسيه تمام کسانی که براساس گزارش های نادرست بازداشت شده اند و همچنین مدارک و اسناد کافی برای اثبات جرم شان وجود ندارند، از سوی کمیسیونی که توسط رییس جمهور موظف شده، مورد بررسی قرار می گیرد. وحید عمر، سخنگوی رییس جمهور، روز دوشنبه در یک نشست خبری تاکید کرد که وظیفه این کمیسیون آزاد کردن زندانیان نیست و همچنین کسانی که پس از بررسی دوسيه های شان آزاد خواهند شد، به ضرر امنیت ملی نخواهند بود. او گفت: "در این جا تنها موضوع طالب و یا گروهي دیگر مطرح نیست. در مجموع زندانیانی که براساس گزارش های نادرست گرفتار شده اند و یا هم اتهامی که بالای شان وارد شده، ثابت نشده است در قسمت رهایی این هاست. از این قبیل زندانیان نهادهای عدلی و قضایی هم در حضور رییس جمهور پذیرفتند که وجود دارند. این حق هر افغان است که اگر براساس گزارش های نادرست بازداشت می شوند و یا اتهام شان ثابت نمی شود، حق شهروندی و قانون اساسی حکم می کند که تحت توقیف نباشند."سخنگوی رییس جمهور افزود: "تا هنوز قبل از وقت است که سر رهایی افراد صبحت شود. کمیسیونی که گماشته شده، روی این روند کار خواهد کرد و سفارشاتی به رییس جمهور خواهد داشت و در نتیجه تصمیم گیری خواهد شد. وقتی تصمیم گرفته می شود، تصمیمی گرفته خواهد شد که به ضرر امنیت ملی افغانستان نباشد و باعث پامال شدن حق مردم نشود."با این حال، هنوز معلوم نیست که چه تعداد از افرادی که به اتهام دست داشتن در حملات تروریستی و مخالفت مسلحانه علیه دولت در زندان به سر می برند، پس از بررسی دوسيه های شان بی گناه شناخته شده و آزاد خواهند شد.

منبع: http://www.8am.af/

حقوق بشر افغانستان از شیوه نگهداری زندانیان انتقاد کرد

2010-06-09T04:30:00.000-07:00

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان با انتشار گزارشی در مورد زندانهای این کشور، حکومت را به دلیل وضعیت زندانها و چگونگی نگهداری از زندانیان مورد انتقاد قرار داده است.
این کمیسیون که یافته های خود را در یک گزارش مفصل منتشر کرده می گوید دولت افغانستان بودجه کافی برای بازسازی زندان ها و اصلاح نظام نگهداری از زندانیان اختصاص نداده است.
در گزارش آمده که بودجه ای که دولت افغانستان در سال گذشته به بهبود زندان های اختصاص داد نزدیک به ششصد میلیون افغانی کمتر از مبلغی بود که رئیس سازمان زندانها برای بهبود وضعیت بازداشتگاه ها تقاضا کرده بود.
گزارش کمیسیون حقوق بشر افغانستان همچنین نسبت به برخورد با زندانیان در بازداشتگاه های افغانستان ابراز نگرانی کرده و خواستار تجدید نظر در شیوه نگهداری از زندانیان شده است.
سیستم بازداشتگاه های افغانستان همواره از مسایل مورد انتقاد نهادهای نظارت کننده بوده است.
بخش مهمی از حمایت های بین المللی از افغانستان به تلاش برای بهبود وضعیت زندانها و افزایش اختیارات نهادهای مسئول در این عرصه اختصاص دارد.
ناظران می گویند اگرچه وضعیت زندانهای افغانستان به تناسب سالهای قبل بهبود یافته، اما هنوز به اصلاحات گسترده ای در این بخش نیاز است.
صد زندانی، یک حمام
یکی از موارد نگران کننده برای کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نبود مکان های مناسب نگهداری از زندانیان در برخی از ولایات افغانستان است.
در گزارش این کمیسیون آمده که در بسیاری از بازداشتگاه ها، در یک اتاق سه در چهار متر، حدود ده نفر محبوس هستند که هیچ گونه توجهی به ابتلای شماری از این زندانیان به بیماری های واگیر دار نمی شود.

کمیسیون حقوق بشر می گوید، جای کافی برای نگهداری از زندانیان وجود ندارد
این گزارش به عنوان مثال به زندان ولایت نیمروز در غرب افغانستان اشاره کرده که در آن به نقل از ناظران کمیسیون حقوق بشر، برای هشتاد تا صد زندانی، فقط یک حمام وجود دارد.
نمناک بودن سلول ها و نبود نور کافی و یا دستگاه های حرارتی در زمستان، از دیگر نواقص در این زندانها عنوان شده است.
گزارش کمیسیون حقوق بشر به مساله شکنجه در زندانهای افغانستان نیز اشاره دارد.
به گفته این کمیسون، اگرچه موارد شکنجه در این بازداشتگاه ها کاهش یافته، اما در سال گذشته خورشیدی، بیست و شش مورد شکنجه و بدرفتاری با زندانیان در بازداشتگاه های افغانستان ثبت شده است در حالی که گزارش احتمال بیشتر بودن موارد شکنجه را در این زندانها دور از تصور ندانسته است.
گزارش افزوده که در شماری از زندان ها، ماموران زندان به منظور جلوگیری از فرار زندانیان، آنها را شبانه دستبند (ولچک) زده و یا هم به زولانه می کشند.
گزارش بروز چنین این مواردی را در زندانهای دست کم ده ولایت افغانستان ثبت کرده است.
کمیسیون حقوق بشر افغانستان خواستار توجه جدی نهادهای مسئول به اصلاح این موارد شده و از جامعه جهانی تقاضا کرده تا همکاری خود را با دولت افغانستان در این زمینه شدت بخشند.
منبع: www.bbc.com/persian

سیما سمر: بیشتر نهاد های دولتی، مانع تامین حقوق زنان هستند

2010-03-13T01:18:00.000-08:00

خانم سمر: گزارشهای ما نشان می دهد کسانی که باید حامی قانون باشند، خود قانون را نقض کرده اند
سیما سمر رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می گوید اکثر نهاد های دولتی در این کشور، موانع جدی برای تامین حقوق زنان ایجاد می کنند.
خانم سمر در یک گفت و گوی ویژه به بی بی سی گفت که حتی رئیس جمهوری این کشور هم تعهد لازم برای اجرای قوانین حقوق بشری در مورد زنان را ندارد.
خانم سمر هم چنین می گوید که هنوز هم قانون احوال شخصیه ای شعییان به اصلاحات نیاز دارد، تا موارد نگران کننده در عرصه حقوق زنان در آن رفع شود.
سعید حقیقی خبرنگار نگار بی بی سی در کابل در گفت و گو با رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، که به مناسبت هشتم مارچ روز بین المللی زن انجام داده، ابتدا از او پرسیده است:
وضعیت زنان افغان درحال حاضر چگونه است؟
بدون شک وضعیت زنان با زمان طالبان قابل مقایسه نیست و حالا به مراتب بهتر است اما انتظاراتی که از جامعه جهانی و دولت افغانستان می رفت، برآورده نشد و وضعیت کنونی زنان در افغانستان قناعت بخش نیست.
درچه عرصه هایی قناعت بخش نیست؟
در همه عرصه ها مثلا در زمینه آموزش، دختران به مکتب(مدرسه) می روند، اما هنوز شماری زیادی از دختران حتی در مناطق امن از آموزش محروم اند، و آنهایی که به مکتب می روند نیز به لحاظ کیفی توجهی به آموزش آنها نشده است.
فکر نمی کنید مشکلاتی که سرراه آموزش دختران وجود دارد برمی گردد به ساختار سنتی جامعه افغانستان؟
البته ساختار اجتماعی افغانستان، شکل گرفته از مردم همین جامعه است، من می گویم چه کسی برای دختران افغان زمینه مصئون آموزش را فراهم کرد که مردم از آن استفاده نکردند.
وقتی ما در قانون اساسی درج می کنیم که آموزش ابتدایی برای همه الزامی است، باید آنرا در عمل هم تحقق بخشیم یعنی زمینه را برای عملی شدن این ماده قانون، فراهم کنیم.
مسئولان دولتی می گویند که تلاش دارند زمینه را برای آموزش عمومی فراهم کند اما نا امنی ها و در کل شرایط جنگ و مشکلات اقتصادی که افغانها با آن روبرو هستند، موانعی را در راه به ثمر رسیدن این تلاشها ایجاد می کند به نظر شما این استدلال درست نیست؟

شکی نیست که این مسایل مهم است، اما وقتی دولت می گوید آموزش ابتدایی برای همه الزامی است، چقدر مکتب شبانه برای کودکانی که به دلیل فقر مفرط روزانه کار می کنند و نمی توانند به مکتب بروند، ساخته است. چنین چیزی به ندرت دیده می شود. آنهم در شهرهای بزرگ، بگذریم از روستاهای دور افتاده. دولت می توانست این کارها را بکنند.
شما به عنوان مسئول حقوق بشر افغانستان در راستای بهبود وضعیت زنان تا کنون چه کارهایی کرده اید؟
شماری زیادی از زنان به قانون احوال شخصیه اعتراض کردند.
در همان حدی که در توان ما بود، پیشنهاد های مشخصی در رابطه به حقوق زنان داشتیم که به دولت افغانستان داده ایم، تغییر قوانین، ایجاد قوانین جدید که زنان را حمایت کند. از پیشنهاد های مشخص ما بوده است.
اما در اجرای این پیشنهاد ها از سوی تمامی نهاد های دولتی تعلل می شود.
مثلا مجلس نمایندگان، قانون احوال شخصیه اهل تشیع را تصویب کرد، همین نهاد قانونی را تصویب کرد که براساس آن تمامی کسانی که در سه دهه گذشته در گیر جنگ بودند و اتهام هایی علیه شماری از آنها مطرح است، مورد عفو قرار گرفتند. نمونه هایی از این دست زیاد است.
یعنی شما می گوئید که قانون احوال شخصیه اهل تشیع با قوانین حقوق بشری سازگارنیست؟
افغانستان در کنار اینکه یک کشور اسلامی است، بسیاری از میثاقهای بین المللی را نیز امضا کرده است. کشوری که این میثاقها را امضا می کند، مکلف است که به لحاظ قانونی آن میثاقها را رعایت کند.
اگر به یاد داشته باشید، وقتی قانون احوال شخصیه تصویب شد، ما(کمیسیون حقوق بشر) اعتراض کردیم، حدود سه ماه بحث و گفتگوهای زیادی در این مورد به راه افتاد. سرانجام این قانون تعدیل شد، تغییرات مثبتی در آن رو نما شد اما این به هیچ وجه کافی نیست. هنوز هم نیاز به تغییر دارد. البته آقای کرزی قبل از انتخابات گفته بود که اگر برنده انتخابات شد، باز هم این قانون را تعدیل کند.
شما گفتید که وضعیت زنان خیلی بهبود نیافته به دلیل اینکه قوانین عملی نمی شود منظورتان چیست روشنتر بگوئید.
وقتی می گوئیم که قوانین خوب ساخته شود، که البته یک نمونه آن قانون محو خشونت علیه زنان است که از سوی رئیس جمهوری پیشنهاد شده و هنوز از سوی پارلمان تصویب نشده است. شنیده می شود که شماری از نمایندگان پارلمان حاضر نیستند چنین قانونی را تصویب کنند و می خواهند بخش هایی از آن را تغییر دهند.
تصور کنید که عده ای همیشه به این می اندیشند که چگونه می توانند محدودیت های بیشتری برای خانم ها وضع کنند. درحالی که به نظر من بی احترامی به حقوق انسانی زنان بی احترامی به همه بشریت است.
بهر حال در هر مرحله مشکلی وجود دارد، اول دشوار است که قوانینی که حامی حقوق زنان باشد به سختی تصویب و نافذ می شود ولی مرحله دشوارتر عملی شدن این قوانین است. این قوانین عملی نمی شوند
چرا؟ به نظر شما دلیل این مساله چیست؟
چون نهاد هایی که باید قوانین را تطبیق کنند، خود آنها قانون را نقض می کنند. نهادهایی چون پلیس و نهاد های قضایی، در بسیاری از شکایت هایی که به کمیسیون حقوق بشر می رسد، دیده می شود افرادی که مسئولیت دارند، حقوق مردم را حمایت و ضمانت کنند خود آنرا نقض کرده اند. مثلا والی ها، سارنوالان(دادستانها) فرماندهان پلیس و قاضی ها. مردم از اینها شکایت دارند.
شما چنین مواردی را با مسئولان ارشد دولتی و شخص رئیس جمهوری در میان می گذارید؟
خب کار ما این است که ما با نهاد های دولتی مربوط تماس می گیریم و پیگیری می کنیم و اگر آنها نمی توانند مسایل را حل کنند در آن صورت یا به رئیس جمهوری افغانستان نامه می نویسیم و یا هم شخصا آنرا با او در میان می گذارم.
اما مشکل این است که چرا برای حل هر مشکلی باید به رئیس جمهوری نیاز باشد؟
مثلا پیگری پرونده تجاوز جنسی در یک روستای دور افتاده را نیز باید رئیس جمهوری پیگیری کند؟ درحالی که نهاد های دولتی در آنجا فعال است ادارات دولتی در آنجا فعال است.
اگر همه ماجراها را باید رئیس جمهوری حل کند، چقدر به لحاظ عملی و زمانی چنین چیزی ممکن است. مشکل ما همین است.
به نظر شما خود رئیس جمهوری چقدر متعهد است که حقوق بشر در افغانستان رعایت شود و موازین حقوق بشری در این کشور نهادینه شود؟
فکر می کنم تعهد انسانها در حرف نیست، باید آنرا در عمل نشان دهد.
آیا درعمل چنین چیزی دیده نشده؟
رئیس جمهوری وقتی بعد از نهایی شدن انتخابات و به عنوان رئیس جمهور و آغاز دور دوم کاری اش سوگند یاد می کرد به صراحت گفت که می خواهد به زنان در سطوح بالای دولتی سهم بیشتری دهد.
اما وقتی کابینه اش را به مجلس نمایندگان فرستاد، دیده شد که تنها نام یک زن در فهرست وزرای آقای کرزی گنجانده شده است آنهم وزیر امور زنان.
یعنی شما معتقد هستید که زنان حضور شایسته ای در سطوح بالای دولتی ندارند؟
بلی ما در همان زمان هم کنفرانس خبری برگزار کردیم و اعتراض کردیم، بعد از آن وقتی فهرست دوم به پارلمان رفت، این بار شمار زنان به سه نفر افزایش یافت که متاسفانه از میان آنها هم فقط یک تن از آنان موفق شدند رای لازم را کسپ کنند و وزیر شود.
این نشان می دهد که نهاد های مختلف دولتی از جمله شورای ملی، آمادگی لازم را برای حمایت از زنان ندارند.
اجازه دهید مثالی بگویم، فرض کنید اگر خانمی درکارش موفق نباشد، انگشت انتقاد را علیه همه زنان دراز می کنند و می گویند، دیدید، زنان نمی توانند کار کنند.
درحالی که اگر یک وزیر یا رئیس یا مدیر مرد در کارش نا موفق باشد، کسی نمی گوید مردان نمی توانند کار کنند بلکه فرد اورا انتقاد می کنند که درست هم همین است نباید اشتباه فرد را به همه تعمیم داد.
افزون بر این تاکید می کنم که زنان خود نیز باید توانایی و اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند و کسپ کنند. این هم نقش اساسی در بهبود وضعیت زنان دارد.
در چنین وضعیتی که حتی زنان از چشم مردان به خود نگاه می کنند، برای بهبود وضعیت زنان چه باید کرد؟
این ضرورت به یک کار واقعا عمیق و طولانی دارد، اول اینکه زنان و مردان این کشور همه باید حقوق و مسئولیت خود را بدانند.
نیاز است که ما از کتابهای آموزشی ابتدایی شروع کنیم و حق و مسئولیت را به عنوان دو رکن اساسی آموزش دهیم از طریق رسانه ها به مردم آگاهی داده شود.
به مردم اطمینان دهیم که آنها حقوقی دارند، کرامت انسانی شان محفوظ است و اینها مسایلی است که در دین مبین اسلام هم آمده است.
اما در اسلام برای زنان محدودیت هایی نیز وجود دارد مثلا زنان نمی توانند در شماری از پست ها مهم کار کنند، وقتی شما می گوئید که زنان در تمامی عرصه های حضور داشته باشند، فکر نمی کنید این نظر شما حد اقل با دیدگاه برخی از فقهای اسلامی در مغایرت و تضاد است؟
فکر نمی کنم، به نظر من این مسایل بر می گردد به تعبیر و تفسیری که از اسلام شده است، افغانستان یگانه و یا تنها کشور اسلامی در روی زمین نیست.
وقتی که در کشور همسایه ما پاکستان، یک زن می تواند صدر اعظم باشد، در بنگلادیش همچنین، حالا رهبران حزب برسر اقتدار و مخالف هردو زن هستند. در یک کشور اسلامی.
پس چرا در افغانستان چنین امکانهایی برای زنان نباشد؟
از سوی دیگر باید دید ما در چه زمانی به سر می بریم شرایط کنونی با زمان حیات پیامبر اسلام بسیار متفاوت است. حالا علم ثابت کرده که زنان عقل کمتر از مردان ندارند. خب ممکن است زنان احساسی تر و عاطفی تر باشند اما این به هیچ صورت نباید مانع حضور آنها و استعدادهایشان در عرصه اجتماعی شود.
یعنی شما خواهان تغییر برخی از قرائت های دینی هم هستید؟
فکر نمی کنم در هیچ جای قرآن آمده باشد که زنان فلان کار را نمی توانند یا نباید بکنند. برای ما اصل قرآن است نه تفسیر و تعبیر افراد.
اما می گویند دین چیزی جز تفسیر نیست ما دین را به صورت قرائت هایی که از آن شده است در اختیار داریم.
اگر راجع به قرائت های مختلف حرف بزنیم بحث کلان دیگری است و سوالات زیادی مطرح می شود اینکه کدام قرائت درست تر است و شما کدام قرائت را قبول دارید.
ولی جدا از این قرائت ها، برای ما اصل منبع مهم است و در اصل منبع، که همان قرآن است، در هیچ جا گفته نشده که زن نمی تواند حکومت کند یا در امورسیاسی شرکت نکند.

منبع: سایت بی بی سی

روز و روزگار من

2010-02-23T04:22:00.000-08:00

بنام خدا
روز و روزگار من
( قصه زندگی سجاد نوید، یکی از کودکان آشیانه سمر بامیان )

مطمئینم که همه شما درمورد " خشونت" خیلی شنیده اید، خشونت خانوادگی!
شاید شما شنیده اید، اما من خشونت را دیده ام ویکی از قربانیان بی چون چرای آنم، من ومادرم، زن بی پناهی که همه چیزش، چشم، کودک وهمه زندگی اش راازدست داد.
در دره فولادی مرکز ولایت بامیان به دنیا آمده ام آه! چه دشوار وجان فرساست یاد آوری روزگار کودکی من، روزگاری که از آن جز لت وکوب مادرم چیزی دیگری در ذهنم نمی رسد.
برخی ها از عاطفۀ پدر، زیبائی روزگار کودکی، جست وخیز کودکانه لذت های دوران مکتب و.... سخن می گویند. من باور نمی کنم، اصلا باور نمی کنم. کدام طفلی از عاطفه پدر بهره برده است واز روزگار کودکی لذتی چشیده است؟ شاید، اما من از دوران کودکی جز رنج چیزی به یاد ندارم.
پدرم مرد خشنی بود. تا آنجائیکه در ذهنم می رسد، هر روز وهرلحظه ای مادرم را مورد لت کوب قرار می داد وبا بی رحمی تمام مجروحش می کرد.. روزهای را به یاد دارم که مادرم از شدت لت وکوب بی هوش می شد ومن در کنارش می افتادم و برای اوناله سر می دادم.
خشم پدرم روز افزون بود، هر روز شیوه بی رحمانه تری برای سرکوب مادرم در پیش می گرفت.
سرانجام روز نحصی سر رسید وپدرم به بهانه ای مادرم را بی رحمانه تر لت وکوب کرد وسرانجام چشمان مادرم را کور نمود. یکباره هردو چشمش نا بینا شد.
هیچ کس نپرسید، چرا؟ هیچ کس نپرسید، گناه این زن بی پناه چه بود؟ آیا او حق نداشت زیبائی های خلقت را ببیند؟ آیا او مثل هر مادر دیگری حق نداشت سیمای تنها کودکش ببیند؟
بعد از آن او مرا نمی دید. تمام عالم بر من ومادرم تاریک شده بود. هیچ پناه گاهی نداشتیم. احساس می کردیم تنهاترین وبیچاره ترین آدمهای این سر زمینیم.
اماخشونت پدرم هرروز بیشتر می شد.
ناگزیر همراه مادرم راه فرار را در پیش گرفتیم تا چند صباحی راحت شویم. مدت دوماه در مزارشریف بودیم. مادرم روزانه در کنار سرک گدائی می کرد تا لقمه نانی برای من مهیا کند. شبها در صحن روزه مبارک امام علی پناه می بردیم. چند روزی بود که شاهد خشونت پدرم نبودم. بدین گونه خودم ومادرم را راحت احساس می کردم.
در یک روز شوم دیگر، یکی از اقوام پدرم ما را پیدا کرد ودوباره به خانه باز گرداند. من فکر می کردم شاید پدرم به بی رحمی های بی پایانش پی برده و شاید برای ما دلتنگ شده است. اما این فکر باطلی بود وخیال موهوم!
به محض رسیدن در خانه، مادرم فرش زمین شد. می توانید احساس یک کودکی را که تنها پناهگاهش مادرش هست، در هنگامیکه مادرش فرش زمین می شود وناله سر می دهد، درک کنید؟ نه! نمی توانید درک کنید. وقتی می دیدم مادرم دارد بی هوش می شود ومن هیچ کمکی نمی توانستم از خدا می خواستم مرگم بدهد. بار ها از خدا گله کردم که اگر تقدیر ما چنین بود، چرا من ومادرم را خلق کرد تا رنج همه انسانها را ما بکشیم.
مادرم همان روزطلاق شد. چشمش را از دست داده بود، زندگی مشترک وکودکش را هم از دست داد. مادرم نمی خواست مرا از تنها بگذارد، اما جامعه مردانه، قانون مردانه وسنت های بی رحم مردانه، مرا از او گرفت. او هیچ یاری گر ویاوری نداشت، تنهای تنها رفت وتا آخرین لحظه نگاه مادرانه اش را ازمن نگرفت.
احساس مادرم در آن روز، احساس انسانی بود که همه زندگی اش را پاک باخته بود، هیچ پناه گاهی نداشت. برای آن روز مادرم همیشه گریه کرده ام. مدام با خود فکر می کنم که من پسر خوبی برای او نبودم. او تمام آن رنج ها را به خاطر من تحمل می کرد.
سپس مرابه خانه عمه ام بردند، دو هفته در آنجا بودم. روزی مرا در آشیانه سمر آوردند. اکنون چهارسال است که دراینجا هستم. هنگام ورودم از همه می ترسیدم وباورم نمی شد که درین دنیا آدمهای مهربانی هم باشند که تشویقم کنند و دست نوازش بر سرم بکشند.
خلاف باور، درین ساحت قدسی، مادر مهربانی را یافتم که صدها کودک بی پناهی مثل من را مادر است و لطفش در بی کران هستی نمی گنجد. او مادر سیما سمر است!!
قبل از آشیانه، خشونت ورنج چنان زندانی ام کرده بود که خیال درس وبحث ومطالعه ومکتب در ذهنم راه نمی یافت. اما در آشیانه سمر از صنف اول شروع کردم واکنون صنف پنجم مکتب هستم. در تمام این سالها شاگرد اول صنف خود هستم.
اکنون سرشار از امیدم و سرا پا تلاش!
حس پیروزی بر همه نارسائی ها در من موج می زند!
منم که باید خشونت را نابود کنم.
منم که باید کودکان ومادران بی پناه را حمایت نمایم.
منم که باید دست بیچاره گان را بگیرم.
منم که باید عدالت را تامین کنم ودر برابر ظلم استوار باستم.
بلی! من هستم!
چون بیشتر از هرکس دیگر فضیلت عدالت ورذیلت ظلم وخشونت را می فهمم.
چون بیشتر از هرکس دیگر می دانم که خشونت چقدر جانسوز است.

تشکر
سجاد، یکی از کودکان آشیانه سمربامیان و اول نمره صنف پنجم مکتب متوسطه کارته صلح
نگارش و ویرایش: عبدالاحد فرزام
تاریخ: 4/11/1388

سالروز تولد تعدادی از کودکان آشیانه سمر بامیان، جشن گرفته شد

2010-02-22T23:06:00.001-08:00

سالروز تولد تعدادی از کودکان آشیانه سمر بامیان، جشن گرفته شد
آشیانه سمر یکی مراکز بزرگ فرهنگی وتربیتی در ولایت بامیان است. این مرکز از چندین سال به این طرف توسط موسسه شهدا ارگنایزیشن تاسیس شده وهم اکنون بیش از 50 کودک بی سرپرست که پدران ومادران خویش را در جریان جنگ ها از دست داده اند، در آن زندگی می کند.
امشب مراسم با شکوهی به مناسبت تجلیل از سالگرد تولد تعدادی از کودکان و تقدیر از 15 کودکی که در صنف خود اول، دوم وسوم نمره شده اند، در خود آشیانه، تدویر یافته بود.
درین مراسم شخصیتهای مهم فرهنگی وسیاسی ولایت بامیان نظیر مقام محترم ولایت بامیان داکتر حبیبه سرابی، رئیس دفتر کمیسیون مستقل حقوق بشرافغانستان، عبدالاحد فرزام، علی پیام نوسنده، محقق و مشاور ولایت بامیان در امور حکومتداری، رئیس معارف، آمر دفتر کمیسیون انتخابات، یکی ازاعضای شورای ولایتی، قومندان پی آر تی و.... اشتراک کرده بودند.
پروین سمر وعبدالله نوید به نمایندگی ازکودکان آشیانه سمر به تشریح برنامه های آموزشی این مرکز پرداختند که حاضرین رابه شدت تحت تاثیر قرار داد. برنامه های منظم آموزشی آشیانه، تحلیل جامع این کودکان و جرعت بی نظیر شان مایه تعجب همه شد. همچنان مینا یکی از کودکان، قصه المناک زندگی سجاد یکی کودکان دیگر اشیانه را به خوانش گرفت. از قصه چنان حاضرین متاثر ساخت که همه بی امان اشک ریختند.

( این قصه به تعقیب این مطلب در سایت گذاشته می شود.)

این مراسم با سخنان والی بامیان، جشن تولد کودکان و توزیع تحایف برای کودکان ممتاز پایان یافت. در پایان همه اذعان کردند که آشیانه سمر یکی از مراکز مهم تربیتی است و ظرفیت پروردن انسانهای بزرگ را هم اکنون دارد.

داکتر سیما سمر: تامین عدالت مسوولیت دولت است

2009-12-23T22:43:00.002-08:00

گشایش اولین موزیم از آثار باقی مانده قربانیان جنگ در بدخشان
اولین موزیم از آثار قربانیان جنگ های گذشته که از یک گور دسته جمعی نزدیک به دو سال پیش در فیض آباد بدخشان کشف شده بودند، روز گذشته با حضور شماری از مقام های ارشد کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و مسوولان محلی این ولایت در فیض آباد گشایش یافت.
در این موزیم که به "موزیم شهدا" نام گذاری شده است، آثار باقی مانده از قربانیانی که در زمان حکومت کمونیستی در افغانستان به صورت دسته جمعی کشته و دفن شده اند، نگهداری می شوند. در این موزیم که از سوی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان اعمار شده است، آثار باقی مانده قربانیان مانند کفش، لباس، چاقو، شانه موی، کلید، دندان مصنوعی، دفترچه یادداشت و ده ها نوع وسایل دیگر جیبی نزدیک به پنج صد تن از قربانیان که پیش از دفن شدن در یک گور دسته جمعی با خود داشته اند، به چشم می خورند.
داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در مراسم گشایش موزیم شهدا در فیض آباد گفت اعمار بناهای یاد بود از شهدا، بخشی از برنامه عمل عدالت انتقالی است. به گفته خانم سیما سمر تطبیق، برنامه عمل عدالت انتقالی خواست مردم است، و اذعان به درد و رنج مردم از سوی ناقضان حقوق بشر و افراد متهم به جنایات جنگی، بخش دیگر آن است. داکتر سیماسمر گفت:" یکی از خواست های مردم در برنامه عمل عدالت انتقالی، پاکسازی نهاد های دولتی از افراد متهم به جرایم جنگی و ضد بشری است. البته سو تفاهم نشود، افرادی که به تخطی های حقوق بشری بسیار مشهور هستند. اگر که آنان در نهادهای دولتی باشند، مردم اعتماد کرده نمی توانند، به این دلیل باید نهادهای دولتی پاکسازی شوند. افراد متعهد در نهادهای دولتی جابجا شوند تا مورد اعتماد مردم باشند و دولت موفق شود".
رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر می افزاید که مستند سازی بخش دیگری از برنامه عدالت انتقالی است و آثاری که از قربانیان گور های دسته جمعی بدخشان به دست آمده، می تواند در این امر کمک کند. داکتر سیما سمر نگهداری آثار به دست آمده از قربانیان را برای یاد آوری جنایت های گذشته برای آیندگان موثر خواند و تاکید کرد که ممکن است این آثار برای مستند سازی و به دادگاه کشانیدن افراد متهم به جرایم جنگی و ضد بشری کمک کند. او می گوید آنان در تلاش اند تا شواهد و اسناد بیشتری را از افرادی جمع آوری کنند که خودشان در گذشته قربانی شده و یا قربانی داده اند وی می افزاید طی سه دهه جنگ در افغانستان، تخطی ها و جرایم زیادی صورت گرفته اما امروز نیاز است تا با گذشته برخورد جدی تری صورت گیرد.
در همین حال معین تخنیکی وزارت عدلیه می گوید که خیلی از خانواده ها حاضر نیستند تا در روند تثبیت جنایات ضد بشری و مستند سازی جنایات ضد بشری کمک کنند. آقای هاشم زی می افزاید برای تثبت جنایات ضدبشری باید شواهد و اسناد بیشتری جمع آوری شود تا کسانی که متهم به جنایات جنگی و جرایم ضد بشری هستند اما در حال حاضر در خارج از کشور به سر می برند، کمک کند.
در این مراسم که مسوولان محلی دولتی و صد ها تن خانواده های قربانیان نیز حضور داشتند، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر تاکید کرد که تامین و تطبیق عدالت مسوولیت دولت است و این کمیسیون "لیست سازی" نمی کند و نمی تواند که ناقضان حقوق بشر را به داد گاه بکشاند. خانم سیماسمر گفت:" تامین و تطبیق عدالت از جرایم گذشته و امروزی مسوولیت دولت ها است. کمیسیون مستقل حقوق بشر لیست سازی نمی کند و افراد متهم را به دادگاه نمی کشاند. چون، کمیسیون مستقل حقوق بشر، نه پولیس است، نه محکمه است و نه وزارت عدلیه است که زندان بانی کند. تمام این مسایل مربوط دولت می شود".
با این حال رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر تاکید می کند که نظر به تعداد قربانیانی که باشندگان بدخشان داده اند، ایجاد یک موزیم و یک منار یاد بود به نام شهدای این منطقه خیلی کم است، اما می تواند نشان و تسلیتی برای خانواده های قربانیان باشد. خانم سیما سمر می گوید کسانی که از کنار این موزیم و منار یاد بود شهدا می گذرد به عاملان آن" نفرین" خواهند فرستاد و این نیز" نوعی از عدالت است".
در همین حال بازمحد احمدی، والی بدخشان در این مراسم با تقدیر از کار کمیسیون مستقل حقوق بشر، گفت اعمار موزیم و منار یاد بود از شهدای بدخشان، می تواند منحیث خاطره تاریخی در قلب خانواده های قربانیان باقی بماند. او گفت:"منار و موزیم شهدا که تمام خاطره ها و آثار قربانیان جنگ در آن جمع آوری شده، توجه خاص مسوولان کمیسیون حقوق بشر را در رابطه با شهدا و قربانیان نشان می دهد. این اولین بار است که موزیمی به خاطر شهدا و قربانیان در افغانستان ایجاد می شود تا خاطره های جنگ های تحمیلی و خون آشام در ذهن مردم افغانستان ماندگار بماند".
"متهمان زانو بزنند"
در همین حال یکی از قربانیان جنایت های ضد بشری و حقوق بشری در بدخشان تاکید کرد که نمی خواهند بازهم شماری از خانواده ها بی سرپرست شوند، و متهمان به نقض حقوق بشر و جرایم جنگی باید از خانواده های قربانیان عذرخواهی کنند.
صبغت الله خاکسار، رییس شورای دادخواهی قربانیان بدخشان به نمایندگی از خانواده های قربانیان این ولایت گفت که آنان امروز خود را پیروز احساس می کنند، اما نمی خواهند که خون شهدای شان را ببخشند. او گفت:"ما خون شهدای خود را به کسی نمی بخشیم. هرگاه خاتم بخش ها و سیاسیون -که اولادهای شان کشته شوند- بروند خون اولادهای خود را ببخشند، اما ما نمی بخشیم. مگر این که ناقضان حقوق بشر و متهمان به جنایت بیایند زانو بزنند و از ما معذرت بخواهند، هزار بار، اما نمی خواهیم که ده ها کودک دیگر دو باره یتیم شوند". آقای خاکسار افزود:"متهمان بیایند زانو بزنند و بگویند که بد کرده اند و در آن موقع نمی فهمیده اند و جاهل بوده اند، اما حالا ببخشید. در غیر آن کسی حق ندارد قاتلان را ببخشد تا این که پشیمان شوند و اعتراف کنند، ما می بخشیم".
با این حال نادر نادری یکی از کمیشنرهای کمیسیون مستقل حقوق بشر در فیض آباد بدخشان گفت که آثار باقی مانده نزدیک به پنج صد جسدی که از یک گور دسته جمعی پیدا شده اند در موزیم شهدا جمع آوری شده است. به گفته آقای نادری، دو گور دسته جمعی که در پهلوی هم قرار گرفته بودند، در محلی که موزیم و منار یاد بود از شهدا اعمار شده، پیدا شدند و نشان می دهد که اکثر قربانیان افراد غیرنظامی بوده اند. او گفت اکثر قربانیان بعد از کودکای هفت ثور (1357) به این گور دسته جمعی دفن شده اند. آقای نادری به نقل از باشندگان محل گفت که در نزدیکی گور دسته جمعی که نزدیک به دو سال قبل در فیض آباد کشف شد، یک گور دسته جمعی دیگر نیز وجود دارد.
با گشایش موزیم شهدا و منار یاد بود قربانیان جنگ های گذشته، شماری از خانواده های قربانیان در بدخشان، یک بار دیگر به یاد و خاطره های گذشتگان خود افتادند و در هنگام دیدار از موزیم گریه می کردند.

اعتراض به حضور کمرنگ زنان در کابینه جدید

2009-12-20T21:06:00.000-08:00

منبع: www.8am.af

شماری از زنان فعال در نهادهای مدنی و مدافع حقوق زنان، به حضور کمرنگ زنان در کابینه جدید حامد کرزی اعتراض کرده، می گویند که رییس جمهور به وعده های خود در قبال زنان عمل نکرده است.
حامد کرزی روز شنبه 23 تن از اعضای کابینه جدیدش را به مجلس نمایندگان معرفی کرد، كه در آن، تنها یک زن به عنوان وزیر امور زنان پیشنهاد شده است. حسن بانو غضنفر که در کابینه پیشین به عنوان وزیر امور زنان کار کرده، در کابینه جدید نیز به این پست از سوی رییس جمهور معرفی شده است.
با این حال، زنان معترض به نمايندگي از نهادهای مدنی، حقوق بشری و برخی نمایندگان مجلس، می گویند در حالی که پیش از معرفی اعضای کابینه جدید، حامد کرزی وعده داده بود که حداقل سه تا چهار زن را به عنوان وزیران پیشنهادی به مجلس نمایندگان معرفی خواهد کرد، اما تنها به نقش "کلیشه ای و سمبولیک" یک زن در کابینه جدید اکتفا کرده است.داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان روز گذشته در نشستی با جمعی از زنان فعال گفت با آن که در قانون اساسی و کنوانسیون های بین المللی که از سوی دولت افغانستان نیز به امضا رسیده به مساله سهمگیری زنان در نهادهای تصمیم گیری تاکید شده است، اما آقای کرزی و اطرافیانش اراده لازم به تقویت نقش زنان ندارند. خانم سیما سمر می گوید بر اساس قانون اساسی تمام شهروندان افغانستان به شمول مرد و زن حق مساوی دارند و زنان در انتخابات گذشته نشان دادند که علاقمند تقویت روند دموکراسی و سهم گیری فعال در عرصه های بازسازی و آوردن صلح در کشور هستند. داكتر سيما سمر گفت:"رییس جمهور در مراسم تحلیف خود وعده بسیار روشن داد که حقوق زنان را تقویت می کند و به زنان در بخش های مختلف اجتماعی و سیاسی و دولتی سهم می دهد. اما متاسفانه وقتی که لیست اعضای کابینه به پارلمان می رود، متوجه می شویم که در آن لیست تنها نام یک زن برای وزارت امور زنان است. من فکر می کنم اگر برای وزارت امور زنان کدام مرد داو طلب می شد که پست این وزارت را احراز بکند، این پست هم به زنان داده نمی شد".
داکتر سیما سمر می افزاید که آنان برای بلند کردن صدای شان جمع شده و بدون سهمگیری فعال زنان در تصمیم گیری ها، کشور از مشکلات موجود بیرون نخواهد شد. به گفته او، در یکی از کنوانسیون های بین المللی( سیداو) که دولت افغانستان نیز به آن پیوسته است، تاکید شده كه حداقل سی تا چهل درصد از مسوولان نهادهای تصمیم گیرنده را زنان تشکیل بدهند. با این حال وی تاکید کرد در صورتی که رییس جمهور به اعتراض های زنان توجه نکند، آنان به اعتراض های خود ادامه خواهند داد.
فعالان حقوق زن می گویند آنان لیست طولانی را از زنان تحصیل کرده و با درایت به رییس جمهور ارایه داده اند ولی آقای کرزی در زمان تشکیل کابینه جدید خود با نهادهای مدافع حقوق زن مشوره ای نکرده است. حفیفه عظیمی، رییس شبکه زنان افغانستان در این مورد گفت آنان طی هشت سال به رییس جمهور لیست شماری از زنان فعال و تحصیل کرده را ارایه کرده که در میان آن نام خانم هایی بودند که از هر نگاه شایستگی و ظرفیت کار در راس یک وزارت را داشته اند.
در همین حال ثریا پرلیکا، رییس اتحادیه سراسری زنان افغانستان نیز در این نشست گفت که آنان خواهان حضور زنان در تمام عرصه های اجتماعی و سیاسی هستند. خانم پرلیکا گفت: "حضور زنان در کابینه یک شرط است. از یک طرف نشان دهنده توانمندی شان برای پیشبرد امور یک وزارت است و از طرف دیگر هرقدر که تعداد زنان در کابینه زیاد باشد، همان قدر وسیله فشار در مورد تصمیم هایی که گرفته می شود، شده می توانند". رییس اتحادیه سراسری زنان افغانستان می افزاید:"اگر شایسته سالاری باشد، می توانیم ده ها زن را برای هر وزارت نامزد کنیم. هم تحصیلات عالی دارند، هم شایسته و با تعهد هستند و هم دست شان به خون کسی آلوده نیست و هم تفنگ سالار نیستند و به فساد آلوده نیستند".

عدم اراده برای پذیرش حقوق زنان
در حالی که در حكومت انتقالی سه وزارت به زنان داده شده بود، اما به گفته ی زنان فعال در نهاهای مدافع حقوق زنان و حقوق بشری، پس از به میان آمدن اداره انتخاباتی، نقش زنان در کابینه کمرنگ شده است. زنان معترض به لیست کابینه جدید رییس جمهور، می گویند با آن که آقای کرزی در مشارکت عادلانه زنان و افزایش سهمگیری آنان در کابنیه جدید تاکید کرده بود، اما در کابینه جدید تنها به نقش "سمبولیک" زن در وزارت امور زنان بسنده شده است. در اعلامیه زنان آمده است که معرفی کابینه جدید از سوی رییس جمهور نشان می دهد که هیچ گونه اراده جدی برای پذیرش حقوق زنان و سهم عادلانه و شایسته آنان در کابینه جدید و دیگر عرصه های اجتماعی وجود ندارد.
در همین حال شماری از اعضاي مجلس نمایندگان نیز از حضور کمرنگ زنان در کابینه جدید اعتراض کرده، می گویند تاکنون از سوی اعضای این مجلس نیز نسبت به حضور کمرنگ زنان واکنش نشان داده نشده است. شینکی کروخیل، یکی از اعضای مجلس نمایندگان دیروز در جلسه عمومی این مجلس گفت کسانی که از رای زنان مشروعیت می گیرند، نسبت به حقوق زنان بی توجه هستند. در همین حال ببرک شینواری نماینده ولایت ننگرهار در مجلس گفت وزيران وزارت های امور خارجه، انکشاف شهری که به وزارت ساختمانی تغییر نام داده و همچنین شهدا و معلولین که تاکنون از سوی رییس جمهور معرفی نشده است، باید از جمع زنان معرفی شوند.

داکتر سیما سمر: با بی عدالتی مبارزه جدی صورت گیرد

2009-12-09T21:57:00.000-08:00

منبع: www.8am.af

از شصت و یکمین سالروز تصویب اعلامیه حقوق بشر بزرگداشت شد

از شصت و یکمین سال روز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر توسط وزارت خارجه با اشتراک شماری از مقام های بلند پایه دولتی، نهادهای بین المللی و برخی از نمایندگان سفارت خانه های خارجی بزرگداشت گردید.
داکتر رنگین دادفر اسپنتا، سرپرست وزارت خارجه افغانستان در این مراسم روز گذشته گفت اعلامیه جهانی حقوق بشر شامل موضوعات مختلف است اما گفتمان حقوق بشری از دیدگاه سیاسی مورد استفاده ابزاری قرار گرفته است.
داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در مراسم تجلیل از شصت و یکمین سالروز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر، تجلیل از این روز را برای مردم افغانستان به دلیل احترام به کرامت انسانی "فوق العاده مهم" خواند و گفت با بی عدالتی هایی که در گذشته صورت گرفته باید مبارزه جدی تر صورت گیرد.
در همین حال سرپرست وزارت خارجه می گوید اعلامیه جهانی حقوق بشر شامل مجموعه ارزش های حقوق بشری مانند حق زندگی، برخورداری از آزادی و امنیت و... می شود. سپنتا گفت پس از شکست طالبان در کشور، در راستای تحقق ارزش های حقوق بشری تلاش های زیادی صورت گرفته اما کاستی های زیادی تاکنون وجود دارد. آقای اسپنتا می افزاید:"نقض حقوق بشر تنها با زور از طریق اعمال شکنجه و یا کار برد خشونت فزیکی صورت نمی گیرد، بلکه امکانات نقض حقوق بشر فراوان است. وقتی که حریم شخصی افراد و کرامت انسانی آن ها از تعرض دولت، افراد و نهادهای زورمند اجتماعی مصوون نباشد، و فرد در پناه قانون از چنین مصوونیتی برخوردار نباشد، و زمانی که افراد به دلیل نژاد، دین، زبان و جنسیت در معرض تبعیض قرار بگیرند، متاسفانه نقض حقوق بشر به عنوان بخشی جدایی ناپذیر زندگی در جهان کنونی ادامه خواهد یافت".
اما خانم سیماسمر افزود با آن که دولت کنوانسیون رفع هر گونه تبعیض علیه زنان( سیداو) را امضا کرده است، هنوز هم مقاومت هایی در نهادهای دولتی در این راستا وجود دارد. به گفته ی خانم سیماسمر، در نهادهای دولتی به ویژه نهادهای قانونگذاری حمایت کافی از تقویت حقوق زنان وجود نداشته است.
به گفته رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، با آن که گفته می شود که افغانستان کشور قبیله ای و سنتی است، انتخابات ریاست جمهوری نشان داد که دو تن از نامزدان انتخابات ریاست جمهوری که زن بودند، از مناطق نا امن رای آوردند. داکتر سیما سمر افزود این مساله نشان می دهد که مردم طرفدار روند دموکراسی هستند. با این حال وی تاکید کرد که نباید بیشتر از این به مسایل حقوق زنان به دلیل سنتی بودن کشور تاکید کرد، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر می گوید در انتخابات ریاست جمهوری اخیر، فرهنگ معافیت، خواست، اراده و توانمندی مردم نسبت به دموکراسی، زیر سوال رفت. خانم سیما سمر گفت: "متاسفانه ضعفی که در انتخابات اخیر داشتیم این بود که ادامه فرهنگ معافیت در کشور، خواست، اراده، اعتقاد و توانمندی مردم را نسبت به پروسه زیر سوال برد".
با این حال وی از دولت و نهادهای مسوول خواست که نهادهای مدنی را تقویت کنند و در غیر این صورت نمی توان گفت که دموکراسی و حقوق بشر در کشور رعایت می شود. خانم سیماسمر بر نقش رسانه ها در آگاهی دهی به مردم تاکید کرد و افزود:"باید بر نقش مسوولانه مطبوعات در آگاهی دادن به مردم و در مبارزه با فرهنگ معافیت و آوردن عدالت در کشور و همچنین در افشا کردن افرادی که واقعا به جرایم جنگی و ضد بشری متهم هستند و هنوز هم می خواهند ادامه بدهند، تاکید بکنیم".
در همین حال حامد کرزی، رییس جمهور کشور نیز در پیامی تجلیل از روز جهانی تصویب اعلامیه حقوق بشر را ارج گذاری به ارزش های والای انسانی توصیف کرده و گفته است که این پیامی به مردم جهان است تا ارزش های حقوق بشری را احترام نمایند. رییس جمهور در پیام خود گفته است که افغانستان افتخار دارد که از جمله اولین کشورهای امضا کننده اعلامیه جهانی حقوق بشر است. به گفته آقای کرزی، با آن که رعایت ارزش های حقوق بشری در کشور با موانعی همراه بوده، اما دولت تلاش دارد تا زمینه رفاه مردم را تامین و زمینه تطبیق ارزش های حقوق بشری را مساعد سازد. در پیام آقای کرزی آمده است:" عضویت افغانستان در شش معاهده بین المللی حقوق بشر بازتابگر( تعهد) افغانستان به ارزش های حقوق بشری است".
داکتر اسپنتا می گوید افغانستان درگیر جنگ خونین است که در یک طرف آن تروریزم بین المللی قرار دارد. او گفت دیدگاه تروریزم در تقابل و نفی مطلق حقوق بشر قرار دارد.
در همین حال رابرت وتگنس، معاون نماینده خاص سازمان ملل در افغانستان می گوید تجلیل از روز جهانی اعلامیه حقوق بشر به خاطر مصوونیت بخشی مردم صورت می گیرد. او گفت در افغانستان در بخش های صحت و معارف تلاش های زیادی صورت گرفته و این مساله می تواند برای از بین بردن تبعیض و تامین حقوق بشر کمک کند.
او از دولت افغانستان خواست که به جای پاداش به ناقضان حقوق بشر، آنان را مجازات کند.

داکتر سیما سمر: مجريان قانون باعث خشونت عليه زنان مي شوند

2009-12-05T04:03:00.000-08:00

منبع: www.8am.af

مراسم تجلیل از 25 نوامبر، روز جهانی محو خشونت علیه زنان، گفت فرهنگ معافیت در کشور دستررسی زنان به حقوق شان را دشوار ساخته و در خیلی از موارد، زنان و دختران از سوی مسوولان نهادهای مجری قانون مورد خشونت جنسی قرار می گیرند.
داکتر سیماسمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر می گوید برای تامین حقوق بشر در کشور باید به فرهنگ معافیت خاتمه داده شود و نهادهای دولتی به ویژه مجریان قانون طرز تفکر شان را برای پذیرش زنان به عنوان یک انسان، آماده بسازند. خانم سیماسمر افزود: " فرهنگ معافیت در مقابل خشونت و تجاوز های که صورت می گیرد، وجود دارد.

پدر و برادری که بسیار با افتخار و "غیرت" خواهر و یا زن خود را می کشند، معاف هستند. یا نهادهای که مجری قانون هستند باعث خشونت های جنسی علیه خانم ها و دختران می شوند. هر دو طرف (پدر و برادری که خواهر و یا زن خود را می کشند و مسوولان نهادهای مجری قانون که عاملان خشونت های جنسی هستند) نیز معافیت پیدا می کنند".
در همین حال وزارت صحت عامه در آستانه روز جهانی محو خشونت عليه زنان، از ۱۰۰ حادثه خودسوزی عمدی در سال جاری خورشیدی خبر داده است.
امین فاطمی، وزیر صحت عامه در یک نشست خبری گفت که ۶۴ مورد از این خودسوزی ها در شهر هرات و ۱۷ مورد در شهر کابل، و بقیه موارد در دیگر مناطق به ثبت رسيده است.
همچنان این مقام هاي محلی از افزایش ۱۰ درصدي موارد خودسوزی زنان در هرات خبر داده بودند.
آقای فاطمی بیشتر موارد این خودسوزی ها را ناشی از خشونت و افسردگی زنان دانست. به گفته آقای فاطمی، 60 تا 68 درصد زنان دچار افسردگی و مشکلات روانی هستند.
ازوداج های اجباری و قبل از وقت، خشونت فیزیکی و جنجال هاي خانوادگی، از عمده ترین مشکلاتی است که زنان و دختران در کشور با آن مواجه هستند.
آگاهان معتقداند كه عوامل خشونت عليه زنان مجازات نمي شوند.
گرچند این اولین باري نیست که نهادهای عدلی - قضایی و مجری قانون متهم به بی کفایتی و خشونت علیه زنان و کودکان می شوند. پیش از این نیز کمیسیون مستقل حقوق بشر، گفته بود که بیشترین موارد خشونت علیه کودکان از سوی نهادهای مجری قانون به ویژه نهادهای امنیتی صورت گرفته است. با این حال رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می گوید دخترانی که در مراکز اصلاح و تربیت برده می شوند، مورد تجاوز جنسی مسوولان این مراکز و نهادهای قضای قرار می گیرند. به گفته ی خانم سیماسمر، این افراد به دلیل وابستگی ها و یا این که آبروی قضا و پولیس مخدوش نشود، مورد معافیت قرار می گیرند.
با این حال رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر می افزاید تا زمانی که به فرهنگ معافیت در کشور خاتمه داده نشود، حقوق بشر تامین نخواهد شد. وی تاکید کرد کسانی که در نهادهای عدلی و قضایی و نهادهای امنیتی هستند، باید متعهد به احترام به ارزش های انسانی باشند و آگاهی کامل از قوانین داشته باشند. خانم سیماسمر می گوید عدم آگاهی این افراد در نهادهای قضایی و امنیتی باعث شده که صد ها خانم به جرم فرار از منزل به زندان به سر ببرند. او می گوید براساس قانون فرار زنان از منزل به دلیل خشونت ها، جرم پنداشته نمی شود، اما در حال حاضر ده ها زن به این جرم در زندان به سر می برند.
با آن که دولت افغانستان خود را متعهد به ترويج ارزش های انسانی و حقوق بشری می داند، اما گسترش خشونت ها علیه زنان نشان می دهد که دولت در راستای عملی ساختن تعهدات خود عاجز بوده است. کمیسیون مستقل حقوق بشر مي گويد تنها بیش از هزار مورد خشونت علیه زنان طی سال جاری در این کمیسیون به ثبت رسیده، اما موارد خشونت علیه زنان بیشتر از رقم ثبت شده خواهد بود. براساس ارزیابی کمیسیون مستقل حقوق بشر، هشتاد و پنج درصد از زنان پرسش شونده گفته اند که آنان در خانه از سوی شوهران شان مورد رفتار خشن قرار می گیرند و نه درصد هم گفته که اند در خانواده های شان با الفاظ زشت خطاب می گردند.
گرچند دولت افغانستان کنوانسیون بین المللی در مورد محو خشونت علیه زنان و کودکان را به امضا رسانیده است، اما به نظر می رسد که دولتمردان نسبت به حقوق زنان توجهي ندارند. حامد کرزی به عنوان رییس جمهور کشور نیز در مراسم تحلیف خود از وضعیت زنان نام نبرد و نگفت که در آینده چه برنامه هایی را برای بهبود وضعیت زنان در کشور روی دست خواهد گرفت. به گفته ی رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، تعهد سیاسی برای تقویت حقوق زنان و حقوق بشر در کشور وجود ندارد و تعدادی از کرسی هایی که از سوی دولت به خانم ها سپرده شده، نیز مورد حمایت قرار نگرفته است. وی تاکید کرد که دولت در قبال حمایت از زنان مسوولیت بدون قید و شرط دارد و به این منظور قوانینی را طرح کند که تقویت کننده حقوق زنان باشد.
کمیسیون مستقل حقوق بشر تاکید دارد که خشونت ها علیه زنان تنها لت و کوب نیست بلکه خشونت های سیاسی نیز علیه زنان اعمال می شود. خانم سیما سمر می گوید:"خشونت تنها خشونت فيزیکی نیست که بزنند، سر و دست بشکنند. خشونت انواع و اقسام مختلف دارد و همگی می دانند که خشونت روانی است و خشونت سیاسی است که ما شاهد آن بودیم که از نام زن استفاده می شود، اما زن اجازه ندارد که برود رای بدهد".
در محفل تجليل از روز جهاني محو خشونت عليه زنان که توسط كميسيون حقوق بشر، شبكه زنان افغان و تعدادي از نهادهاي مدني برگزار شده بود رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر از تمام زنان کشور خواست كه برای به دست آوردن حقوق شان آگاهی عملی و فرهنگی شان را بیشتر کنند و با بلند بردن ظرفیت شان دست به کار شوند.
در همین حال شینکی کروخیل، یک عضو مجلس نمایندگان نیز می گوید زنان افغان در یک جامعه پر از تبعیض و خشونت زندگی می کنند و زمانی که به نهادهای عدلی و امنیتی مراجعه می کنند، نیز با خشونت مواجه می شوند. او گفت: "نه تنها ما زنان از خانواده خود حمایت نمی شویم، بلکه اجتماع نیز ما را محکوم می کند. وقتی که به مراجع قانونی هم می رسیم، اعم از پولیس، قاضی و سارنوال به حیث یک زن بد کاره و بی حیثیت ما را توهین می کنند".

داکتر سیما سمر از نامزدان خواست: به حق مردم احترام بگذارید.

2009-10-31T22:52:00.000-07:00

يكشنبه, 10 عقرب 1388
8صبح، کابل: داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان برگزاری دور دوم انتخابات را حق مردم افغانستان دانسته، از نامزدان دور دوم انتخابات خواست که به حق مردم احترام بگذارند.
کمیسیون مستقل حقوق بشر که در جریان انتخابات از حقوق سیاسی مردم نظارت می کند، برای عادلانه و شفاف برگزار شدن انتخابات، خواست ها و پیشنهادهایی را به دولت افغانستان، کمیسیون مستقل انتخابات، جامعه مدنی و جامعه جهانی ارایه کرد.
این درحالی است که طرف داران داکتر عبدالله گفته اند اگر به خواست های داکتر عبدالله پاسخ مثبت داده نشود، وی انتخابات را تحریم می کند. داکتر عبدالله، پیشتر برای شفافیت انتخابات، خواهان برکناری رییس کمیسیون مستقل انتخابات، تعلیق وظایف چهار مقام دولتی و نظارت از کار برخی مقام های محلی شده بود که ضرب الاجل اش روز گذشته پایان یافت. هنوز داکتر عبدالله موضع رسمی خود را اعلام نکرده است.
داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر ابراز امیدواری کرد که داکتر عبدالله انتخابات را تحریم نکند و به رای و حق مردم، اعتماد نماید. داکتر سمر افزود که یگانه راه تشکیل حکومت مشروع، برگزاری دور دوم انتخابات می باشد.
در همین حال، کمیسیون مستقل حقوق بشر از نهادهای امنیتی کشور خواست تا امنیت انتخابات را تضمین نموده، در تطبیق قانون تلاش کنند. همچنان، به گفته ی رییس کمیسیون حقوق بشر، نیروهای امنیتی باید در جریان برگزاری انتخابات، بی طرفی خود را حفظ کنند.
حفظ بی طرفی کمیسیون مستقل انتخابات، دیگر خواست کمیسیون مستقل حقوق بشر می باشد. رییس این کمیسیون گفت: "کارمندان کمیسیون مستقل انتخابات باید بی طرفی خود را به صورت جدی حفظ کنند و خود شان شامل پروسه به نفع یک نامزد یا نامزد دیگر نشوند. بی طرفی این ها باید از طرف مردم تایید شود".
نقض بی طرفی توسط کمیسیون مستقل انتخابات و نیز عدم مدیریت درست انتخابات، از انتقادهای جدی برخی ناظران و داکتر عبدالله عبدالله بود.
داکتر سیما سمر در این رابطه افزود که کمیسیون مستقل انتخابات باید به کارمندان خود هشدار بدهد تا از قانون و طرزالعمل ها عدول نکنند. داکتر سیما به گونه ی مثال یاد آور شد که در روز انتخابات، کارمندان انتخابات باید به مردان اجازه ندهند که به عوض زنان رای بدهند.
همچنان رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان خواهان افزایش کارمندان زن کمیسیون مستقل انتخابات شد تا زنان بتوانند از حق رای دادن برخوردار شوند. در بسیاری مناطق افغانستان، زنان حاضر نیستند یا نمی توانند در مراکزی که توسط مردان مدیریت می شود، رفته و رای بدهند. این مساله، به گفته ی داکتر سیماسمر، زمینه ی سو استفاده از حقوق سیاسی زنان را به وجود می آورد که در دور دوم انتخابات نباید تکرار شود.
در همین حال، با توجه به این که اتحادیه اروپا گفته است نمی تواند ناظران بیشتر در انتخابات افغانستان بفرستد و نیز در پی کشته شدن پنج تن از کارمندان ملل متحد در کابل، نگرانی درباره ی امنیت ناظران انتخابات در مناطق ناامن، افزایش یافته است. در همین حال، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان از مسوولان خواست که زمینه ی حضور ناظران داخلی و خارجی را مهیا سازند.
از سوی دیگر، داکتر سیما سمر از نیروهای جامعه بین المللی خواست که در تامین امنیت انتخابات، با نیروهای داخلی افغانستان همکاری کنند تا امنیت انتخابات تامین شود. خواست دیگر کمیسیون مستقل حقوق بشر از جامعه جهانی و سازمان ملل متحد، همکاری و حمایت از تطبیق قانون در افغانستان است. از نظر قانونی، برگزاری دور دوم انتخابات حتمی است و هیچ گزینه ی دیگری در عوض آن پیش بینی نشده است.
داکتر سیما سمر از جامعه مدنی و رسانه های افغانستان خواست که در تشویق مردم به انتخابات سهم بگیرند. زیرا، به گفته ی وی، شرکت وسیع مردم در انتخابات تضمین کننده ی شفافیت و عادلانه بودن انتخابات است. این درحالی است که به دلیل پیچیده شدن انتخابات، افزایش ناامنی ها و نیز تهدیدهای طالبان، مردم نیز به نحوی بی میلی شان به انتخابات را نشان می دهند. هرچند رفتن انتخابات به دور دوم، یک گام به جلو پنداشته می شود، اما مردم افغانستان که انتخابات را روزنه ای برای تغییر وضعیت زندگی شان می دیدند و به این دلیل با وجود تهدیدهای مخالفان در انتخابات شرکت کردند، با طولانی و جنجالی شدن انتخابات و بروز تقلب های انتخاباتی، به این روند زیاد خوش بینانه نمی نگرند. اما به گفته ی داکتر سیما سمر، همنوایی مردم به روند انتخابات، می تواند به شفایت در انتخابات کمک کند.
به گفته ی داکتر سیما سمر، در دور اول انتخابات تناسب معکوس میان سطح اشتراک مردم و تقلب وجود داشته است. در مناطقی که اشتراک مردم وسیع بوده، سطح تقلب پایین و در نقاطی که سطح اشتراک مردم پایین بوده، موارد تقلب بیشتر بوده است.
این درحالی است که پیچیده شدن مسایل انتخابات و نیز گفتگوهایی که در این رابطه صورت می گیرد، بیانگر وضعیتی است که حقوق سیاسی مردم در آن فراموش شده و در تلاش هایی برای حل بحران انتخابات، کمتر توجهی به مردم و حقوق سیاسی شان می شود.
در همین حال، داکتر سیما سمر از کشته شدن کارمندان ملل متحد بر اثر حملات مخالفان در کابل که هفته پیش به وقوع پیوست ابراز تاسف نمود.
منبع : سایت روزنامه هشت صبح

سیما سمر یکی از چهار نامزد جایزه صلح نوبل

2009-10-17T05:26:00.000-07:00

«سیما سمریکی از چهار نامزد جایزه صلح نوبل»

خانم سیما سمر رییس کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان یکی از چهار نامزد اساسی برای دریافت این جایزه به شمار می رفت
17.07.1388
برندۀ جایزۀ صلح نوبل امسال امروز ساعت یک ونیم بعد از ظهر به وقت افغانستان اعلان شد.بارک اوباما رییس جمهور امریکا به خاطر تلاش هایش در زمینهء تحکیم صلح در جهان برندهء جایزۀ صلح نوبل امسال شناخته شد.
خانم سیما سمر رییس کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان یکی از چهار نامزد اساسی برای دریافت این جایزه به شمار می رفت و از بین 205 نامزد برای دریافت این جایزه مستحق شناخته شده بود.
زنده گینامهء دکتر سیما سمر
دکتر سیما سمربه تاریخ سوم فبروری 1957 میلادی در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی چشم به جهان گشوده و هم اکنون رییس کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می باشد.
وی دراین مقام مسوولیت نظارت بربرنامه های آموزشی حقوق بشر، تطبیق برنامه های آموزشی حقوق زنان، نظارت و تحقیق بر حقوق بشر و تخطی از حقوق بشر در سراسر کشور را بر عهده دارد.
درجون 2002 دکتر سمر به مقام معاونیت ریاست لویه جرگهء برگزیده شد و در دوران ادارهء موقت پس از آن که به صفت وزیر امور زنان تعیین شد.
دکتر سمربه سال دوهزارو یک میلادی ، زمانی که به کشور بر گشت ، هفده سال از غربت و آواره گیش در پاکستان می گذشت . وی در این مدت در پاکستان پیوسته در تلاش ارایه ء خدمات صحی و آموزشی برای پناهنده گان افغان بوده است .دکتر سمر درشهر کویتهء پاکستان نهادی را زیر نام سازمان شهدا پایه گذاری کرد. این سازمان نه تنها خدمات صحی و آموزشی را برای زنان پناهندهء افغان ارایه می کردT بلکه یک رشته برنامه های تولیدی را نیز به پیش می برد .این خدمات عمدتاً برای دختران و زنان در داخل کشور و دختران و زنان پناهنده ء افغان در بلو چستان پاکستان به پیش برده می شد .
دکتر سیما سمر آموزش عالی خویش را به سال 1982 در پوهنځی طب پوهنتون کابل به پایان آورد وبعداً کار خود را در یکی از شفاخانه های دولتی در کابل آغاز کرد.
· در سال 1995، جایزه “Global Leaders for Tomorrow”، از طرف مجتمع اقصادی جهان در سویزرلاند
· در سال 1998 جایزه 100 Heroines، نیویارک، ایالات متحده امریکا
· ماه مارچ 2001، جایزه بین المللی حقوق بشر، از طرف گروپ حقوقی حقوق بشر بین المللی، واشنگتن
· جولای 2002، جایزه کمیته حقوقدانان برای حقوق بشر در نیویارک
· اکتوبر 2004، اهدای دکتورا در حقوق (افتخاری)، دانشگاه البرتا، کانادا
· نومبر 2004، دکتورا افتخاری در “Human Letters”، از پوهنتون براون، ایالات متحده امریکا
خانم سیما سمر در زمینهء حقوق بشر در سطح ملی و بین المللی ، از طرف کمیسون حقوق بشرسازمان ملل متحد به حیث گزارشگر حقوق بشر در سودان معرفی شده است.
وی پس از سفر به سودان ، گزارش خویش را در پیوند به وضعیت، پیشرفت و چالش های حقوق بشر درآن کشور ، به اسامبلهء عمومی سازمان ملل متحد در ماه اکتوبر 2005 ارایه کرد.
منع : سایت رادیو آزادی http://da.azadiradio.org

اعطای عالیترین نشان افتخاری کانادا به داکتر سیما سمر

2009-10-06T23:20:00.000-07:00

آردر اف کانادا از کسانی تقدیر می کند که زندگی شان را برای جامعه وقف کرده و برای کارهای پسندیده همگانی فعالیت می کنند."
آقای ویلیم کروزبی سفیر کانادا در افغانستان امروز طی مراسمی نشان عالی آردر اف کانادا (Order of Canada) را به داکتر سیما سمر رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان اعطا کرد.
خانم سیما سمر در ماه می سال 2009 میلادی به دلیل انجام فعالیت های جهانی اش به عنوان رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در راستای حقوق بشر و بخصوص حقوق زنان، پس از نیلسن مندیلا، آغا خان و آقای بتروس بتروس گالی، به درجه افسر افتخاری آردر اف کانادا دست یافت.
آقای کروزبی گفت: " آردر اف کانادا از کسانی تقدیر می کند که زندگی شان را برای جامعه وقف کرده و برای کارهای پسندیده همگانی فعالیت می کنند."
وی افزود: " داکتر سمر از طریق تعهد چندین ساله اش برای بهبود و توسعه حقوق تمام افغان ها بخصوص زنان، به طورکامل از ماهیت و مفهوم اصلی آردر اف کانادا نمایندگی می کند و با وجود تمام خطراتی که او را تهدید می کند به فعالیت های خود برای دفاع از حقوق دختران و زنان افغان ادامه داده است تا آنها نیز مانند سایر افغان ها از آزادی بهره مند شوند."
داکتر سیما سمر نیز می گوید: " من بسیار خرسندم که لقب و نشان عالی آردر اف کانادا را به دست آورده ام.
وی تصریح کرد: این افتخار بدون شک متعلق به تمام همکاران افغان من اعم از زنان و مردان است که با شجاعت برای بهبود حقوق بشر، عدالت و دموکراسی در افغانستان مبارزه کرده اند.
آردر اف کانادا که در سال 1967 ایجاد گردیده است، عالی ترین سیستم سپاسگذاری و نشان افتخاری است که در تمام بخش های جامعه کانادا از افراد شایسته تقدیر بعمل میاورد.
فعالیت های آنها متفاوت است اما همه آنها زندگی دیگران را بهبود نموده و تغییراتی را در کشور ایجاد کرده اند.
سالانه 220 تن برای این نشان عالی انتخاب میشوند که پنج تن آنها اتباع غیرکانادایی میباشند.
منبع: خبرگزاری صدای افغان( آوا)

سیما سمر؛ فعال حقوق بشر

2009-08-17T06:24:00.000-07:00

16 اوت 2009 - 25 مرداد 1388
سیما سمر، نخستین زنی که در کابینه پس از طالبان در افغانستان حضور یافت، به عنوان یکی از چهره های مطرح مدافع حقوق بشر و حقوق زنان شناخته می شود.
خانم سمر یکی از انگشت شمار زنان افغان است که پست های مهمی را در دولت افغانستان و در بیرون از دولت کار کرده و جوایز متعدد داخلی و بین المللی دریافت کرده است.

او به اجرای برنامه "عدالت انتقالی" در افغانستان تاکید دارد؛ برنامه ای که زمینه را برای محاکمه شماری از فرماندهان با نفوذ جهادی که به نقض قوانین جنگی در جریان سالهای جنگ داخلی افغانستان متهم هستند، فراهم می کند.
خانم سمر با آنکه تحصیلات عالی خود را در رشته پزشکی انجام داده، اما بیشتر عمر خود را در عرصه حقوق بشر و حقوق زنان کار کرده است.
او متعلق به قوم هزاره است و در سال ۱۹۵۷ میلادی در ولایت غزنی افغانستان به دنیا آمد. پس از آن به کابل آمد و آموزش عالی خود را در بخش پزشکی در دانشگاه کابل به پایان رساند.
اردوگاه های مهاجران
سیما سمر در جریان حضور شوروی سابق در افغانستان، به پاکستان مهاجر شد.
او در یک اردوگاه مهاجران در پاکستان، به کار پزشکی آغاز کرد و بعدتر در سال ۱۹۸۷، بیمارستانی را برای زنان باز کرد.
خانم سمر آرام آرام برای توسعه کارهای حقوق بشری و پزشکی خود، توجه شماری از نهادهای بین المللی را جلب کرد و به گشایش مراکز درمانی و مکاتب دخترانه در داخل افغانستان پرداخت.
او بارها از پاکستان به افغانستان می آمد و منابع نزدیک به خانم سمر می گویند که در کل، ده کلینک صحی، چهار بیمارستان برای زنان و کودکان و شماری از مکاتب را در مناطق دورافتاده افغانستان ایجاد کرد که حدود هفده هزار دانش آموز در آن درس می خواندند.
خانم سمر سالها در بیرون از افغانستان بسر برد
خانم سمر همچنین به کارهای امدادرسانی و کمک به سوادآموزی در افغانستان آغاز کرد و در ضمن، به خانواده های افغان در مورد حفظ الصحه و برنامه ریزی خانوادگی آموزش می داد.
حضور در کابینه
فعالیت های حقوق بشری خانم سمر به این شکل تا سال ۲۰۰۲ ادامه یافت، زمانی که اجلاس بزرگ افغانها در شهر بن آلمان – پس از فروپاشی رژیم طالبان – او را به عنوان معاون دولت موقت به رهبری حامد کرزی در افغانستان انتخاب کرد. خانم سمر زمانی که این خبر در رسانه ها منتشر شد، در کانادا بود.
او به افغانستان آمد و بعدتر به عنوان وزیر زنان تعیین شد. اگرچه حضور زنان در کابینه های افغانستان سابقه داشته است، اما پس از سالهای جنگ داخلی و بعد از حاکمیت طالبان در افغانستان، این نخستین بار بود که یک زن وارد کابینه افغانستان می شد.
درلویه جرگه ای اضطراری که آقای کرزی را برای دو سال به عنوان رئیس دولت انتقالی برگزید، خانم سمر خود را برای معاونت لویه جرگه نامزد کرد و در رقابت با یازده نامزد دیگر برنده شد و معاون صبغت الله مجددی در لویه جرگه یا همایش بزرگ ملی شد.
پس از پایان کار اداره موقت در افغانستان، خانم سمر به عنوان رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان تعیین شد؛ کمیسیون که گزارشدهی و نظارت بر وضعیت حقوق بشری در سراسر افغانستان، از وظایف اصلی آن است.
سیما سمر در سال ۲۰۰۵ میلادی، از میان سی نامزد بین المللی، به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور سودان معرفی شد و تا حالا در این پست نیز کار می کند.
او همچنین در سال ۲۰۰۸، از سوی دولت افغانستان، رسما برای پست کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر نامزد شد، اما به این مقام نرسید.
منبع : سایت فارسی بی بی سی http://www.bbc.co.uk/persian

ناامنی چالش عمده‌ي انتخابات

2009-08-10T02:59:00.000-07:00

دوشنبه, 19 اسد 1388 08:17
داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان روز گذشته در کابل گفت که کمپاین انتخاباتی نامزدهای ریاست جمهوری به تناسب کمپاین نامزدان شوراهای ولایتی قوی تر و گسترده تر بوده است. او گفت "که خوشحالیم که بسیاری از افغان‌ها با وجود نا امنی به انتخابات علاقه دارند و منتظر نتایج آن می باشند".
این اظهارات را داکتر سیماسمر در یک نشست خبری مشترک با کای آیده، نماینده خاص سرمنشی ملل متحد برای افغانستان در کابل بیان کرد. در این نشست خبری هم چنین دومین گزارش نظارت بر حقوق سیاسی که به صورت مشترک از سوی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و دفتر معاونت ملل متحد یا یوناما در افغانستان تهیه شده است، نیز منتشر گردید.
این گزارش تاکید می کند با وجورد نا امنی فزاینده، افغان ها علاقه و اشتیاق وافری برای مشارکت در انتخابات دارند. گزارش تاکید می کند که مبارزات انتخاباتی تمامی نامزدهای ریاست جمهوری "عموما به طور آبرومندانه و فعال صورت گرفته و باعث مناظرات سیاسی پویا شده است".
با این حال، داکتر سمر به مواردی از خشونت های اشاره کرد که مرتبط به انتخابات و دوران کمپاین بوده است. او گفت" متاسفانه در جریان کمپاین ما قضایای از قتل را شاهد بودیم که مرتبط به مساله‌ي انتخابات است". داکتر سیما سمر به حوادث قتل رییس دفتر ساحوی کمیسیون انتخابات در ولسوالی چمتال بلخ و قتل مسوول کمپاین داکتر عبدالله در ولایت کاپیسا به عنوان مواردی از خشونت های مرتبط به انتخابات اشاره کرد. او هم چنان از قتل یک نامزد مستقل شورای ولایتی در ولسوالی دشت هرچی ولایت کندز و قتل چهارتن از مسوولان کمپاین حامد کرزی به اثر انفجار بمب کنار جاده ای در ولایت جوزجان نیز به عنوان مواردی از خشونت های مرتبط به انتخابات نام برد.
گزارش مشترک نظارت بر حقوق سیاسی یکی از نگرانی‌های عمده را در جریان مبارزات و در کل روند انتخابات مشكلات در محقق حقوق سیاسی زنان خوانده است. داکتر سیما سمر با اشاره به این موضوع گفت "نا امنی بر نامزدهای زنان تاثیر گذاشته و باعث محدودیت آزادی بیان و حرکت های صلح آمیز آنان گردیده است".
او به عنوان نمونه از سه نامزد زن در ولایت کندهار نام برد که به دلیل نا امنی دیگر قادر به زندگی در آنجا نیستند. او گفت: "حتا نامزدهای زن که می خواهند پوسترهای خود را نصب کنند از سوی خانواده شان و یا همسایگان شان ممانعت می شوند".
خانم سمر هم چنان نا امنی را دلیل عمده برای عدم حضور تمام نامزدها به ویژه نامزدهای زن در سراسر افغانستان خواند. او گفت که در برخی از ولسوالی های که تحت کنترول دولت نیستند، تیم های آگاهی عامه نمی توانند از مرکز شهر بیرون شوند و به وظایف خود برسند.
خانم سمر هم چنان گفت که به دلیل نا امنی برخی از ماموران کمیسیون انتخابات از وظایف شان استعفا داده اند و یا نمی توانند به صورت عادی وظایف شان را به پیش ببرند.
رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان یکی از مشکلات دیگر فرا راه انتخابات را استخدام 16هزار کارمند انتخابات برای روز انتخابات و روندهای پس از آن خواند. او گفت: "در برخی از نقاط استخدام زنان مشکل است. هنوز شمار مراکز رای دهی قطعی نشده است".
این در حالی است که گزارش جدید نظارت بر حقوق سیاسی هم چنان افزايش موارد نقض اصل عدم ارعاب توسط عناصر ضدحکومتی و نامزدان رقيب و حاميان آنها را مايه نگرانی می خواند که ظاهرا از سوی عناصر ضدحکومتی صورت گرفته است.
گزارش هم چنان می گوید که موارد نقض اصل بی طرفی به خصوص سواستفاده از منابع دولتی و مقام های رسمی به صورت پراکنده تا به حال ادامه دارد.
گزارش مشترک نظارت بر حقوق سیاسی در حالی انتشار می یابد که قرار است مردم افغانستان تا ده روز دیگر به تاریخ 29 اسد سال روان به پای صندوق‌های رای بروند.
در حال که گفته می شود نا امنی یکی از مشکلات اصلی فرا راه انتخابات است، اما نهادهای امنیتی افغانستان و نیروهای خارجی مستقر در کشور وعده کرده اند که شرایط بهتر امنیتی را برای رای دهندگان ایجاد خواهند كرد.
منبع: سایت هشت صبح http://www.8am.af/

داكتر سيما سمر: صلح بدون عدالت تامین نمی شود

2009-07-30T04:38:00.000-07:00

پنجشنبه, 08 اسد 1388 08:57
داكتر سيما سمر رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، می گوید در صورتی که عدالت در کشورهای بعد از جنگ تامین نگردد، آوردن صلح دشوار است.
داکتر سیماسمر که در " کمپاین سرتاسری حمایت از عدالت در افغانستان" سخن می گفت، تاکید کرد که " صلح بدون عدالت تامین نمی گردد".
خانم سیماسمر، عدالت را یکی از پایه های اساسی اسلام خواند و افزود که در کشور عدالت تامین نشده و عدم تطبیق آن باعث افزایش مشکلات امروزی شده است. به گفته ي وی، عدالت تنها برای امروز و فردا ضروری نیست، بلکه برای هر زمان حتمی است.
رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر می گوید تطبیق عدالت در کشورهای درحال جنگ و بعد از جنگ، یکی از ضرورت های جدی جامعه است. او گفت:" عدم تطبیق عدالت بر جرایم گذشته، سبب تقویت فرهنگ معافیت و ادامه ي بی عدالتی در یک کشور می شود. حالا این کشور افغانستان باشد و یا سودان، و یا هرکشور دیگری. درصورتی که با جرایم گذشته برخورد جدی صورت نگیرد، فرهنگ معافیت ادامه پیدا می کند؛ چنانچه ما در افغانستان می بینیم ".
داکتر سیماسمر تاکید دارد در صورتی که موضوع تطبیق عدالت در کشور در سال 2000 و2003 جدی گرفته می شد، امروز کسی در افغانستان بی عدالتی کرده نمی توانست. او، به عنوان نمونه در مورد بی تفاوتی دولت در راستای تامین عدالت در کشور، به عدم برخورد جدی با مساله ي غصب زمین های شیرپور کابل اشاره کرد و افزود، اگر برخورد جدی با قضیه شیرپور صورت می گرفت، زمین های دیگر عضب نمی شد. رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر تاکید کرد برای تامین عدالت در کشور، باید به جرایم گذشته رسیدگی شود تا آینده بهتری برای نسل بعدی مهیا شود.
اجرای عدالت اعدام نیست
دولت افغانستان در سال 2005 به منظور رسیدگی به جنایات گذشته، برنامه عدالت انتقالی را به همکاری کمیسیون مستقل حقوق بشر و سازمان ملل متحد طرح کرد که این برنامه به تایید 95 درصد از باشندگان کشور قرار گرفت.
داکتر سیماسمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر می گوید عدالت تنها با اعدام کردن، و یا زندان نمودن کسانی که در جرایم گذشته دست داشته اند، تامين نمي شود؛ بلکه برای تامین عدالت راه های دیگری نیز وجود دارد. خانم سیما سمر می گوید:"عدالت، حتمی نیست که ما یک کسی را زندانی بکنیم و یا کسی را اعدام بکنند و یا هم مجبور به ترک کشور کنند. تامین عدالت راه هاي مختلف دارد. حتا اگر یک فرد حاضر می شود و اعتراف می کند که در گذشته چنین جرایمی را انجام داده و از خانواده های قربانیان معذرت می خواهد، نوعی از عدالت است». با این حال وی می گوید اگر کسانی که در گذشته به جرایم ضد بشری دست داشتند، به جرایم شان اعتراف می کنند و می گویند که در آینده خود را اصلاح کرده و به جرایم ضد بشری اقدام نمی نمایند، نوعی از عدالت است. خانم سیما سمر علاوه کرد: "ضرورت است حداقل تعدادی از افرادی که متهم به جرایم در گذشته هستند، اعتراف بکنند و یا خود را اصلاح کنند تا کارهایی را که در گذشته انجام داده اند، ادامه ندهند. حداقل بگویند که درگذشته اشتباه کرده اند و حالا نمی خواهند اشتباه بکنند و از مردم معذرت بخواهند".
با این حال، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر تامین عدالت را از وظایف عمده ي دولت خواند و تاکید داشت که این کمیسیون و دیگر نهادهای جامعه مدنی و مردم، نیروهای اصلی برای تامین عدالت در کشور هستند. او گفت با آن که دولت افغانستان کنوانسیون دادگاه جزایی بین المللی را امضا كرده، اما تاکنون هیچ قضیه ضدبشری را به این دادگاه ارایه نکرده است. خانم سیماسمر گفت در بعضی حالت هایی که دولت ها توانایی برخورد عادلانه با جرایم و جنایات ضد بشری بزرگ را نداشته باشند، موسسات بین المللی وجود دارند که این گونه دولت ها را کمک کنند. وی می گوید:" افغانستان که در می 2003 کنوانسیون دادگاه جزایی بین المللی را امضا کرد. [بر اساس آن] اگر از می 2003 جرایم ضد بشری و جنگی در افغانستان رخ می دهد و دولت توانمندی تطبیق عدالت را ندارد و یا نمی خواهد تطبیق بکند، در آن صورت می تواند به دادگاه جزایی بین المللی مراجعه بکند. ولی دادگاه جزایی بین المللی به هیچ صورت جرایم گذشته در افغانستان را بررسی نمی کند".
رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر، دادگاه جزایی بین المللی را وسیله اي برای رسیدگی به جرایم خواند و گفت برای رسیدگی به قضایای جنایات جنگی و ضدبشری از دادگاه جزايي بين المللي در تمام کشورهای که کنوانسیون این دادگاه را به امضا رسانده اند، استفاده می شود. خانم سیماسمر ابراز داشت با وجود این که برخی جرایم بزرگ و کوچکی بعد از تصویب کنوانسیون دادگاه جزایی بین المللی در افغانستان صورت گرفته، اما تاکنون هیچ قضیه ای به این دادگاه راجع نشده است.
در همین حال داکتر محمد هاشم قاسم زی، معین وزارت عدلیه نیز تطبیق عدالت را یکی از وظایف مهم دولت خواند و گفت حکومتداری و تامین عدالت و حقوق بشر و همچنین توسعه متوازن، راهکارهایي رسیدن به عدالت است. یکی از عوامل عدم تطبیق عدالت در کشور ضعف نهادهای عدلی و قضایی در کشور بوده است. به گفته ي آقای قاسم زی، براساس طرح هایی که برای بهبود وضع سیستم عدلی وقضایی در کنفرانس های بین المللی سنجيده شده، تمام زیربناهای نهادهای عدلی و قضایی تا سال 2012 باید ساخته شود. او افزود که روند ساختن زیربناهای عدلی و قضایی در کشور بطی است و تا سال 2012 این زیربناها ساخته نخواهند شد.
اما داکتر کبیر رنجبر، یکی از اعضای مجلس نمایندگان می گوید برای تامین عدالت میان شهروندان، در قانون اساسی نیز تاکید شده و زمانی عدالت تامین می شود که همه از حق یکسان برخوردار شوند. آقای رنجبر جنگ جاری در کشور را نیز ناشی از "فقدان عدالت" خواند و تاکید داشت كه برای تطبیق عدالت در کشور، نظام جدید به وجود بیاید.
در همین حال شبکه جامعه مدنی و حقوق بشر، خواهان به دادگاه کشاندن جنایتکاران و مجرمین جنگی شد و گفت تامین حقوق بشر عبارت از رابطه سالم حقوقی میان شهروندان و دولت است. محمد نعیم نظری، هماهنگ کننده ي این نهاد، افزود ضعف نهادهای دولتی در تطبیق مواد قانون اساسی و بی باوری به حقوق بشر و عدالت باعث شده که دستررسی به حقوق بشری مشکل شود. او گفت حقوق بشر در کشور به "بیانات" محدود شده و دولت و جامعه بین المللی نتوانسته اند حقوق اساسی شهروندان کشور را تامین کنند. وی تاکید کرد که شهروندان افغانستان به قربانیان حقوق بشر مبدل شده و باید تامین عدالت و حقوق بشر در دستور کار دولت و جامعه بین المللی قرار گیرد. آقای نظری می گوید "جنایتکاران نباید از سوی جنایتکاران و تخطی گر از سوی تخطی گر" مورد عفو قرار گیرند. وی خواهان به رسمیت شناختن جنایتکاران و سلب شرکت شان در دولت شد.
عبدالسلام رحیمی، رییس موسسه نشراتی صبا و یکی از برگزار کنندکان اصلی کمپاین سرتاسری حمایت از عدالت در افغانستان، تطبیق عدالت را یکی از نیازهای اصلی امروزی کشور خواند و گفت در جوامع پس از جنگ، زیربناها براساس عدالت و انصاف شکل مي گیرد. آقای رحیمی که قطع نامه کمپاین سرتاسری حمایت از عدالت را مي خواند، افزود :" افغانستان به مثابه ي کشوری که به تازگی می خواهد دموکراسی را تجربه کند، نمی تواند بدون درنظر داشت عدالت گامی در جهت توسعه سیاسی و پیشرفت اجتماعی بردارد. متاسفانه عمده ترین قربانی جنگ ها در کشور عدالت بوده است. در جنگ ها همیشه حقیقت و عدالت قربانی می شوند". آقای رحیمی می گوید پس از توافق بن، مردم افغانستان امیدوار بودند که عدالت در کشور تطبیق مي شود، اما مصلحت جویی در میان رهبران سیاسی عدالت را نسبت به هرزمان دیگر ضعیف تر ساخت.
برگزار کنندگان این کمپاین می گویند دموکراسی بدون اجرای عدالت نهادينه شده نمی تواند و بدون در نظرگیری حق مردم، نمي توان از آنان توقع داشت که در سیستم سیاسی مشارکت داشته باشند. برگزار کنندگان این کمپاین در قطعنامه شان گفتند که بدون در نظرگیری حقوق مردم، نمی توان آنان را شهروند خطاب کرد. به نظر نهادهای برگزار کننده کمپاین سرتاسری حمایت از عدالت، حق شهروندی پیوند نزدیک با تطبیق عدالت دارد و در جوامعی که حق شهروندی وجود دارد، شهروندان برای دفاع از دموکراسی" تا پای جان ایستادگی می کنند".
منبع: سایت هشت صبح /www.8am.af

سیما سمر: متهمان جنایات جنگی عذر خواهی کنند

2009-07-29T22:50:00.000-07:00

مقام های کمیسیون حقوق بشر افغانستان می گویند برای تطبیق عدالت در افغانستان باید به پرونده های مربوط به جنایات جنگی در این کشور رسیدگی شود.
به باور مقام های این کمیسون اگر شماری از افرادی که متهم به ارتکاب جنایات جنگی هستند، اعتراف کنند و یا از مردم عذر خواهی کنند، بخشی از عدالت تامین خواهد شد. این اظهارات در نشستی بیان شد که از سوی ده ها نهاد مدافع حقوق بشر و نمایندگان برخی از رسانه ها در کابل برگزار شده بود .
در این نشست که زیر نام "کمپاین سراسری حمایت از عدالت در افغانستان" راه اندازی شده است. از تمام مردم و نهاد های مدافع حقوق بشر خواسته شد تا برای تامین عدالت در این کشور تلاش کنند. در این نشست سیماسمر رئیس کمیسیون حقوق بشر افغانستان عدم تطبیق عدالت و محاکمه برخی متهمان به جنایات جنگی در افغانستان را یکی از عوامل وخامت اوضاع در چند سال گذشته در این کشور خواند.
خانم سمر گفت یکی از راه های تطبیق عدالت اعتراف متهمان به جنایات شان و یا هم عذر خواهی آنها از مردم است.خانم سمر گفت:"نیاز است تا شماری از افرادی که در جنایات جنگی و ضد بشری متهم هستند یا اعرتاف کنند ف یا خود را اصلاح کنند و یا از مردم عذرخواهی کنند . این خود بخشی از تامین عدالت است . صرفا بگویند که دیگر این جنایات را تکرار نمی کنند . ما برای اینکه در افغانستان عدالت را تامین کنیم و برای مردم اینده بهتری داشته باشیم باید به جرایم و جنایات جنگی گذشته رسیدگی کنیم و مجرمین را به محاکم بکشانیم ".
در همین حال شبکه جامعه مدنی و حقوق بشر در افغانستان به این باور است که تطیق عدالت انتقالی می تواند ازعفو و بخشش افراد متهم به جنایت جنگی جلوگیری کند محمد نعیم نظری هماهنگ کننده و از سخنران های این نشست گفت:
" تامین عدالت انتقالی یگانه راه برای درمان درد های قرباینان ، از بین بردن بغز و پایان بخشیدن به فرهنگ معافیت از قانون است . بنا اصل عفو باید بر اراده مردم استوار باشد نه بر حکم عفو جنایت کار از سوی جنایت کار و یا بر حکم عفو تخطی گر از سوی یک فرد ".
با اين حال آقای نظری مصلحت گرايی ها، ناهماهنگی کاری ميان نهادهای موجود در عرصه نظارت بر حقوق بشر و عدم برخورد قانونی با ناقضان حقوق بشر را در هفت سال گذشته از مهم ترين مسايلی عنوان می کند که دستاوردهای عرصه حقوق بشر را در افغانستان زیر سوال می برد.
اما مقام های دولتی افغانستان با رد این انتقاد ها می گویند دولت در سالهای گذشته گام هایی را برای تامین عدالت برداشته است محمد قاسم هاشم زی معین وزارت عدلیه افغانستان می گوید:" ما در این عرصه پیشرفت های زیادی داشته ایم . فرامین و موازین بسیاری را ایجاد کرده ایم . اما تمام قوانین با قانون اساسی سازگاری ندارد . در این بخش باید کار های زیادی انجام شود . ما امروز می بینیم که بررسی قضیه های حقوقی وقت زیادی را در بر می گیرد . این با استراتیژی ما سازگار نیست . باید جلو نابسامانی ها در محاکم گرفته شود".کمیسیون حقوق بشر افغانستان و چندین نهاد بین المللی مدافع حقوق بشر در چند سال گذشته از وضعیت حقوق بشر در افغانستان ابراز نگرانی کرده اند اما مسله رسیدگی به جنایات جنگی در این کشور هنوز هم به عنوان یک مسله حیاتی در عرصه سیاسی این کشور مطرح است.

منبع: سایت فارسی بی بی سی، صفحه افغانستان

متهمان به جنايات جنگي در ليست نامزدان

2009-07-29T22:36:00.000-07:00

چهارشنبه, 31 سرطان 1388 07:37
ظفرشاه رویی
در کنفرانس ملی "مبانی علمی و راهکارهای عملی نهادینه ساختن حقوق بشر در افغانستان" كه روز پیش توسط مرکز مطالعات استراتژیک وزارت امور خارجه راه اندازی شده بود، داکتر سیماسمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان گفت با آن که دولت چندین کنوانسیون بین المللی را در مورد رعایت حقوق بشر به امضا رسانده است، اما "هنوز مقاومت های جدی حتا در مقابل استفاده از کلمه ي حقوق بشر در کشور جریان دارد".
در این کنفرانس یک روزه که مقام هاي وزارت خارجه، نماینده خاص سرمنشی ملل متحد در افغانستان و شماری از شخصیت های سیاسی و فرهنگی کشور نیز حضور داشتند، خانم سیماسمر افزود، تعدادی از افراد هنوز هم دربخش های مختلف دولت حضور دارند که اعتقادی به ارزش های حقوق بشری ندارند. اوگفت:" واقعیت های افغانستان با چیزهایی که در اعلامیه جهانی حقوق بشر وجود دارند، فرق می کند. هنوز در افغانستان ما می بینیم که مقاومت های بسیار جدی حتا در مقابل استفاده از کلمه ي حقوق بشر جریان دارد". داكتر سيما سمر علاوه كرد: "تعدادی از افراد که در شعبات مختلف دولت با کمیسیون مستقل حقوق بشر همکار بوده اند و به حقوق بشر اعتقاد دارند. اما افرادی هم در نهادهای دولتی هستند که هنوز هم اعتقاد به حقوق بشر ندارند. اگر قرار باشد این کنفرانس و کنفرانسی دیگر دایر شود، از کلمه ي حقوق بشر و دموکراسی استفاده کنند، به خاطر استفاده ابزاری از حقوق بشر است نه براساس این که به آن اعتقاد داشته باشند".
کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نزدیک به هفت سال پیش ایجاد شد. به گفته ي رییس این کمیسیون دولت تا هنوز بودجه ای به این کمیسیون نداده است. داکتر سیما سمر گفت عدم پرداخت بودجه از سوی دولت به کمیسیون مستقل حقوق بشر، تعهد و تقویت حقوق بشر از سوی دولت را نشان مي دهد.
با این حال، داکتر سیما سمر برای نهادینه شدن ارزش های حقوق بشری در کشور پیشنهاد کرد که قوانین افغانستان مطابق به میثاق ها و کنوانسیون های بین المللی که دولت آن را امضا و یا به آن پیوسته است، اصلاح و عملی شوند. وی تاکید کرد در صورتی که کنوانسیون ها و میثاق های بین المللی عملی شوند، از ارزش های حقوق بشری در کشور حمایت می گردد. خانم سمر تعهد و اعتقاد سیاسی به ارزش های حقوق بشری را یکی ديگر از عوامل نهادينه ساختن حقوق بشر دانست که به گفته ي وی از تصویب کنوانسیون های حقوق بشر، تنها استفاده ابزاری صورت نگیرد. داكتر سيما سمر به عنوان نمونه از عملی نشدن قانون منع شکنجه یاد کرد و گفت:" به طورمثال من می خواهم بگویم که افغانستان کنوانسیون منع شکنجه را به تصویب رسانده، اما هنوز هم در برخی موسسات مربوط به دولت شکنجه به صورت عام جریان دارد. به کسی که شکنجه می کند جزا داده نمی شود. باوجود تاکید کمیسیون، افرادی که متهم به شکنجه کردن هستند، تنها اگر زور برسد، از موقعیت شان برکنار می شوند".
با این حال رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر آگاهی دهی به مردم از حقوق شان، گنجانیدن ارزش های حقوق بشری در نصاب تعلیمی معارف و پایان دادن به فرهنگ معافیت را از جمله عوامل دیگری خواند که به گفته ي وی می توانند برای نهادینه شدن ارزش های حقوق بشری در کشور موثر واقع شوند.
در همین حال داکتر رنگین دادفر اسپنتا، وزیر امورخارجه كشور، گفتمان حقوق بشر را یکی از بحث برانگیز ترین و در عین حال پرخطرترین گفتمان های سیاسی و حقوقي جهان کنونی خواند و گفت کمتر ارزشی در حوزه ي سیاست و علوم اجتماعی مانند گفتمان حقوق بشر مورد سو تعبیر و سوتفسیر قرار گرفته است. آقای اسپنتا گفت: "سوگمندانه که برخورد با موضوع حقوق بشر در بسیاری از موارد، برخورد ابزاری و برای بهره گیری های ویژه سیاسی بوده است".
وزیرخارجه می گوید در افغانستان گروه های اجتماعی اي که بتوانند و بخواهند به مثابه ي یک نیرو به پاسداری از این ارزش ها بپردازند، تبارز آن چنانی نیافته اند و به همین دلیل گفتمان حقوق بشر در افغانستان، به گفتمان کم رمق تقلیل یافته است. وی گفت: "هنوز هم میلیون ها انسان در جهان ما برخلاف آنچه که در اعلامیه جهانی حقوق بشر ادعا شده است، در فقر و گرسنگی به سر می برند. میلیون ها انسان از دسترسی به صحت و آموزش و از مصوونیت حقوقی محروم اند و میلیون های دیگر در نتیجه ي فقر و گرسنگی و جنگ ها در فرار و گریز از خانه و کاشانه ي شان می باشند".
آقای اسپنتا گفت در حالی که هفت سال اخیر دستاوردهای چشمگیری در راستای تحقق نظام حقوق بشری به دست آمده، اما با آن هم کاستی های فراوانی در این زمینه وجود دارد. وزیر خارجه علاوه كرد:" بدون شک هنوز هم کاستی های فراوانی وجود دارند که باید در یک تلاش و مبارزه ي سخت و دشوار با مخالفان نظام حقوق بشری و ساختار ضد حقوق بشر، با آن ها به مقابله پرداخت. اما تاکید بر تداوم مبارزه برای گسترش بسترهای حقوق بشر نباید افزون طلبی ما را تا جایی بالا ببرد که دستاوردهای بزرگ هفت سال گذشته را نادیده بگیریم. برخورد مسوولانه از ما می طلبد تا با غرور و افتخار از دستاورد های خود در هفت سال گذشته دفاع بکنیم و آن را با سربلندی با مردم خود و جهانيان در میان بگذاریم. از جانب دیگر مسوولانه تلاش کنیم تا نظام حقوق بشری در کشور ما به جزو برگشت ناپذیر نظام حقوقی و فرهنگی ما ارتقا یابد".
اما کای آیده ، فرستاده خاص سرمنشی سازمان ملل متحد در کابل، جنگ جاری وفقر را از جمله عوامل مهم عدم گسترش ارزش های حقوق بشری در افغانستان می داند. آقای کای آیده می گوید در جامعه ای که نسل جوان آن در میان فساد و جنایات بزرگ شود، شکل دهی بهتر این جامعه برای آینده کار آساني نیست. او تاکید کرد برای نهادینه کردن ارزش های حقوق بشری در کشور، ابتدا باید به جنایات گذشته رسیدگی شود. به گفته ي وی، در صورتی که به این جنایات رسیدگی نشود، تامین حقوق بشر در آینده مشکل است.
منبع: سایت هشت صبح http://www.8am.af

جایزه‌ی بنیاد “فمینیست مجوریتی“ برای کمپین یک میلیون امضا

2009-05-31T03:18:00.000-07:00

24.03.2009
جایزه‌ی سال ۲۰۰۹ بنیاد “فمینیست مجوریتی“ به خاطر فعالیت‌های مبتکرانه‌ی کمپین جمع‌آوری یک میلیون امضا در ایران به این کمپین تعلق گرفت. شیرین عبادی برنده‌ی جایزه‌ی صلح نوبل یکی از برندگان قبلی این جایزه بوده است.
’’جایزه‌ی سراسری حقوق زنان‘‘ بنیاد فمینیست مجوریتی(Feminist Majority Foundation) به خاطر فعالیت‌‌های مبتکرانه‌ی کمپین یک میلیون امضا در تلاش برای پایان دادن به قوانین تبعیض‌آمیز نسبت به زنان در ایران، به این کمپین اهدا شد. این جایزه همه‌ساله به کسانی تعلق می‌گیرد که در زمینه‌ی برابری حقوقی زنان تلاش می‌کنند. شیرین عبادی، سیما سمر از افغانستان و نفیس صدیق از پاکستان از جمله زنانی هستند که برنده‌ی این جایزه شده‌اند.
کمپین یک میلیون امضا در زمستان گذشته نیز جایزه‌ی بین‌المللی سیمون دوبوار از بنیاد سیمون دوبوار را از آن خود کرد. منصوره شجاعی، یکی از بنیانگذاران کمپین یک میلیون امضا، در مورد اهدای جوایز بین‌المللی به کمپین می‌گوید: «گرفتن این جایزه برای کمپین مثل جایزه‌ی سیمون دوبوار و مثل جوایز دیگر تشویقی‌ست برای تمام زنان ایرانی و سپاسی‌ست از جامعه‌ی جهانی به دلیل نگاه ویژه‌اش به فعالیت‌های زنان و فعالیت‌های حقوق بشری زنان در ایران.»
با توجه به اعمال فشارهای روزافزون بر فعالان زنان در داخل ایران، دستگیری و بازداشت اعضای کمپین یک میلیون امضا و نیز صدور احکام سنگین حبس و شلاق برای آنان، گروهی در داخل ایران معتقدند که دریافت این جوایز می‌تواند حساسیت نسبت به حرکت‌های زنان را بیشتر کرده و آنان را ضربه‌پذیرتر کند، و به همین دلیل بوده است که کمپین یک میلیون امضا از دریافت وجه نقدی جایزه‌ی سیمون دوبوار خودداری کرد.
منبع: http://www.dw-world.de

ارزیابی وضع حقوق بشر در افغانستان

2009-05-30T03:58:00.001-07:00

شکنجه دربازجويي متهمان درافغانستان معمول است. فساد مالي واداري وتبعيض عليه زنان افزايش يافته است. چنين است ارزيابي حکومت افغانستان از رعايت حقوق بشر درآن کشور.
حکومت افغانستان به تاريخ هفتم ماه مي گزارشي ازوضع حقوق بشر درآن کشور را به شوراي حقوق بشر ملل متحد در ژنو تقديم کرد. هرچهار سال لازم است که همه 192 کشور عضو سازمان ملل متحد چنين گزارشي را جهت ارزيابي درمجمع عمومي شوراي حقوق بشر ملل متحد تقديم کند. درگزارش افغانستان گفته مي شود که شکنجه کردن به هنگام بازجويي دراين کشور معمول است. فساد مالي وتبعيض عليه زنان درافغانستان گسترش يافته است.
30 سال جنگ و هرج و مرج: به گفتۀ کميسارياي عالي ملل متحد براي حقوق بشر، عاجلترين مشکل افغانستان حالت جنگ بي پايان است، که همۀ بخش هاي زندگني را متأثر ساخته است و زندگني سزاوار کرامت انساني را مشکل ميسازد. در چهارچوب کنترول مرتب شوراي حقوق بشر در ژنيو، اخيراً محمد قاسم هاشم زي معين وزارت عدليۀ افغانستان راپور وضع حقوق بشر در افغانستان را تقديم کرد. او با استفاده از اين فرصت خواست تا تفاهم وحمايت جامعه بين المللي را جلب کند. هاشم زي گفت حکومتش گام هاي مهمي را در راه بهبودي حقوق بشر برداشته است، ولي افغانستان راه طولاني اي را در پيش رو دارد. معين وزارت عدليۀ افغانستان بحيث نمونه اي از مثالي، از حقوق زنان در افغانستان يادآوري نموده وگفت :
«در جريان هفت سال گذشته افغانستان پيشرفت هاي زيادي را در بخش تحقق حقوق زنان بدست آورده است. ولي بدليل شرايط خراب امنيتي در بعض ولايات، فرهنگ مصوونيت از جزا بوجود آمده است. درک حقوق زنان چندان برجسته نيست، بخصوص در بين خود زنان. رسوم مضر و خرافاتي و همچنان عدم شرايط کاري، مشکل اساسي زنان در افغانستان ميباشد.»
با چنين اظهاراتي خنده بر لبان يکي از خانمهايي آشکار شد، که در قطار ناظران در سالون جلسه نشسته بود. او سيما سمر است، رئيس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان. سمر بحيث وزير پيشين امور زنان کاملا از موضوع باخبر ميباشد. او در يکي از وقفه هاي جلسه در برابر نمايندۀ راديو صداي آلمان گفت: «بدون شک بعد از ختم حکومت طالبان در قسمت حقوق زنان پيشرفت هايي داشته ايم، ولي اين قانع کننده نيست. بقدر کافي نيست. در زمان طالبان قوانيني وجود داشت، که مانع تعليم زنان ميگرديد. زنان بايد مقررات شديد حجاب اسلامي را مراعات ميکردند، و آنها اجازه نداشتند، بدون همراهي مرد از خانه خارج شوند. چنين قوانيني امروز بصورت رسمي در افغانستان وجود ندارند، ولي اگر به ده ها و قريه ها نظر انداخته شود، ديده ميشود، که در واقع تغييري در آن رخ نداده است.»
ديپلومات هاي حاضر در جلسه، گزارش معين وزارت عدليه را با علاقه مندي تعقيب کردند. نمايند هاي 59 کشور در مورد وضعيت حقوق بشر در افغانستان تبصره کردند و به بخش هاي نيازمند به بهبودي اشاره نمودند. بدون استثناء تمام سخنرانان از اهانت در برابر زنان و دختران و مشکل خشونت عليه زنان صحبت کردند. در بسياري از بيانيه ها در قسمت محدوديت ها در بخش آزادي بيان در افغانستان تذکر داده شد. سيما سمر هوشدارداد، که نبايد به بهانۀ شرايط امنيتي حقوق بشر در افغانستان فراموش گردد:
«ما اجازه نداريم، که حقوق بشر را در افغانستان ناديده بگيريم و بگوييم، که ثبات و امنيت اولويت دارد. ما امنيت را براي انسان هاي افغانستان ميخواهيم و يا براي صخره ها و کوه هايش؟ ما امنيت را براي مردم در کشور خود ميخواهيم. و از همين سبب حقوق بشر در رديف اول قرار دارد.»

کلوديا ويته/ خالد صديقي
ويراستار: رسول رحيم
منبع: http://www.dw-world.de

من " نصرت" هستم

2009-05-12T03:31:00.000-07:00

خاطرات کودکی همیشه شیرین ودل انگیز است. این حرف را زمانی درک کردم که بزرگان خاطرات دوران کودکی شانرا با لحن شیرین و جذاب قصه می کنند و از تکرار این قصه ها اصلا احساس خستگی نمی نمایند. اما شما می توانید کسانی را درین عالم بیابید که از دوران کودکی اش می ترسد وخاطرات کودکی اش عین کابوسهای آزار دهنده برای اوست. یکی از این افراد منم. از دوران کودکی ام جز رنج و درد، چیزی به یاد ندارم.
پانزده سال قبل درقریه دشت تیکه فولادی، به دنیا آمدم. هنوز هفت ماهم نشده بود که پدرم در یک انفجار ماین من وخواهرم را برای همیشه تنها گذاشت. مادرم به دنبال پدر، ما را ترک کرد تا زندگی ای برای خودش بسازد. از مادرم گله ای ندارم، او حق داشت برایش زندگی کند واز رنجی که در انتظارش بود، برهد. شاید درین دنیا قاعده این باشد که " هرکس باید بار خود را خودش ببرد".
از پدرم فقط یک چیز نزد من به یادگار ماند. " نصرت"، نام زیبائی که هر لحظه به من نیرو می دهد و احساس یاری و همدردی با دیگران را در من زنده نگهمیدارد. شاید پدرم مرا ترک کرد وبا اهدای این نام به من گفت: " توباید یاری گر دیگران باشی وانسانهای درمانده را نجات دهی". اگر چنین نشده بود، شاید من به آشیانه راه نمی یافتم وراه مادرم" سیما سمر" را که ناجی انسانهای درمانده است، نمی رفتم.
بدینترتیب زندگی من وتنها خواهرم، با رنج و بی پناهی آغاز یافت. کاکایم تا هفت سالگی مجال مان داد وپس از آن در پی بهره کشی اقتصادی از ما شد. صبح وقت هردوی مان بوجی های مخصوصی را می گرفتیم واز کوه ها، مواد فضله حیوان را برای استفاده محروقاتی جمع می کردیم. قاعده این بود که باید تا ساعت 12 برمی گشتیم وبوجی ها کاملا پر می بود. وگرنه به شدت سرزنش مان می کرد. بعد از ظهرها نیز به همین صورت برما می گذشت.
بزرگترین آرزویم این بود که روزی " شکم سیر" غذا بخورم و مورد لت وکوب خانم کاکایم قرار نگیرم. برای تامین این آرزو خیلی از روزها از خانه فرار می کردم و راهی کوه هامی شدم. شبهای را به یاد دارم که تا صبح بیرون از خانه در سرما می لرزیدم.
پس از سالها تحمل رنج و لت وکوب، ناچار راهی بازار بامیان شدم. مدتی بولانی فروشی می کردم وماهانه 300 افغانی معاشم می دادند.
یک روز خانمی مرا حین موترشوئی دید. برایم وعده داد که با برادرش حرف می زند تا مرا کمک نماید وکاری برایم دست وپا کند. مدتی شاگردی سلمانی را پیشه کردم. سرانجام تصمیم گرفتم، کابل بروم و آینده ام را بسازم.
در یک روز خیلی نیکو، دوستم نصرالله، مرا به مکتب کارته صلح برد و با مسئول آشیانه سمر آشنا شدم. بعد از چند روز از جانب دفتر ساحوی کمیسیون مستقل حقوق بشرافغانستان رسما به آشیانه معرفی شدم.
سه سال است که درین ساحت قدسی ( آشیانه سمر بامیان) زندگی می کنم. صنف ششم مکتبم ونمره ام دوم است. درین جا همه آنچه را باخته بودم، باز یافتم: پدر، مادر، برادر، خواهر، احساس پاک وزیبای کودکانه، درس، بحث، غذا، لباس، عاطفه، احترام و هرچه خوبی ونیکی! در یک کلام من زندگی ام را باردیگر درینجا یافتم.
وقتی پدرم رفت ومادرهم مرا تنها گذاشت، آنهم در زمانی که من به سرپرستی پدرانه و عاطفه مادرانه، نیاز داشتم، احساس می کردم من تنها انسان بی پناهی هستم که برای استثمار دیگران خلق شده ام و هرزه ای بیش نیستم. کودکان دیگر را می دیدم که خوش وخوشحال، دست در دست پدران ومادران شان گشت می زدند و اقتدار پدران شانرابه رخ ما می کشیدند.
آنگاه من غرق حسرت می شدم ودرد می کشیدم، مدام از خود می پرسیدم: چه کسی این جفای بزرگ را بر من و خواهرم روا داشت؟ خدا؟ طبیعت؟ یا انسانهای دون مایه ای که از بی پناهی دیگران لذت می برند و آرامش شانرا در ناراحتی انسانهای دیگر می جویند؟
مگر من وآن خواهر کوچکم، که هنوز مثل یک زندانی زندگی می کند، حق نداشتیم با لالائی مادر بخواب برویم ودست در دست پدر زندگی کنیم؟ آیا ما شایسته این نعمت نبودیم؟
سرانجام به این نتیجه می رسیدم که ما جزوی همان دو زخیان روی زمین هستیم که برای سوختن و درد کشیدن خلق شده اند.
در آشیانه دریافتم که هیچ رخدادی در عالم شر مطلق نیست. ممکن در پس هرحادثه ای ناگواری، خیری نهفته باشد. اگر پدرم نمی رفت، شاید من در آشیانه نبودم. آنگاه ازین فرصت ها وزمینه ها که فردای مرا می سازد ومرا وا می دارد تا به انسانهای دیگر کمک کنم، محروم می ماندم.
من اکنون خودم را از خوشخبت ترین آدمهای روی زمین می دانم. ومصمم هستم که مثل مادرم، داکتر سیما سمر و پدرم، آقای نوید، به صدها انسان درمانده وبی پناه دیگر، تکیه گاه محکم باشم.
من اکنون " نصرت" واقعی هستم، کسی که یاری گر صدها انسان بی پناه دیگر خواهد بود!
نصرت نوید، یکی از کودکان آشیانه سمر بامیان/شاگرد صنف ششم مکتب کارته صلح
9 ثور 1388
آشیانه سمر بامیان

داکتر سیما سمر از امکان تقلب گسترده در انتخابات اظهار نگرانی کرد

2009-05-05T21:37:00.000-07:00

8صبح، کابل: به مناسبت روز جهانی مطبوعات، دفتر معاونت ملل متحد در افغانستان (یوناما) و کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به اهمیت آزادی مطبوعات در آستانه ی برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی تاکید کردند. کای آیده، نماینده ی ویژه سرمنشی ملل متحد در افغانستان و داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان روز گذشته در یک کنفرانس خبری مشترک، هم چنین از تدابیر نظارتی بر روند انتخابات سخن گفتند و نیز تاکید کردند که آزادی بیان و مطبوعات اساس دموکراسی در یک کشور است. داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر گفت کمیسیون مستقل حقوق بشر و دفتر معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان از چهار حق و سه پرنسیب در جریان برگزاری انتخابات نظارت و دیده بانی می کنند. داکتر سیما سمر این چهار حق و سه پرنسیب را چنین برشمرد: "چیزی را که ما می خواهیم نظارت کنیم، چهار حق است، که ضرورت است در جریان انتخابات در نظر گرفته شود؛ آزادی بیان است، آزادی گشت و گذار است، آزادی اجتماعات مسالمت آمیز است، و آزادی ایجاد احزاب و انجمن ها است. و سه پرنسیب است؛ عدم تعبیض، عدم جانب داری و عدم تهدید". داکتر سیما سمر افزود که یوناما و کمیسیون مستقل حقوق بشر بعد از بررسی و نظارت شان در این زمینه گزارشی را نشر می کنند و از آن هایی که از این حقوق و پرنسیب ها تخطی کنند، در این گزارش نام برده می شود. رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر از این که تعداد کمی از خانم ها در انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولاتی ثبت نام کرده اند، ابراز تاسف نمود و به رسانه ها گفت که در این زمینه برای تشویق مردم به شرکت در انتخابات نقش اساسی دارند. همچنان داکتر سمر از امکان تقلب بیش از حد در انتخابات به این دلیل که در برخی ولایت ها بدون حضور زنان و به نام زنان کارت های رای دهی گرفته شده اند، اظهار نگرانی کرد. وی به گونه ی مثال به ولایت لوگر اشاره کرد که بر اساس آمارها حدود هفتاد درصد کسانی که برای رای دهی ثبت نام کرده و کارت گرفته اند، را زنان تشکیل می دهند. در حالی که براساس واقعیت های جامعه ی افغانی، اول این که در بسیاری مناطقی مانند لوگر همه ی زنان نمی توانند چانس اشتراک در انتخابات و ثبت نام را بیابند، از سوی دیگر در صورتی که زنان صد درصد هم ثبت نام نموده باشند، نمی توانند حدود هفتاد درصد از ثبت نام کنندگان رای دهی را به خود اختصاص دهند. داکتر سیما افزود همان طور که در توزیع کارت رای دهی تقلب شده است، این امکان وجود دارد که در برگزاری انتخابات نیز چنین تقلب هایی صورت گیرد، که این مساله خود نیاز به نظارت و بررسی های بیشتری را ایجاد می کند. در همین حال، کای آیده، نماینده ی ویژه ی سرمنشی ملل متحد نیز گفت آزادی بیان حق اساسی مردم در یک جامعه ی دموکراتیک است. وی افزود ایجاد مانع در وظایف رسمی خبرنگاران به صورت کلی غیرقابل قبول می باشد، خصوصا در زمانی که در آستانه ی برگزاری انتخابات می باشیم و مبارزات انتخابی داغ می شود. کای آیده گفت امیدوار است رییس جمهور فرمانی را به خاطر عدم مداخله ی مسوولین دولتی در امور انتخابات صادر کند. پیش از این نیز نگرانی هایی در رابطه به احتمال مداخله ی مسوولان دولتی در جریان انتخابات در رسانه های کشور مطرح شده است.وی افزود که یک رهنمود دو صفحه ای در رابطه به رعایت اصول انتخابات از سوی نامزدان، مسوولان دولتی، مسوولان و کارمندان کمیسیون مستقل انتخابات، و رسانه ها، تدوین نموده است. آقای کای آیده، انتخابات پیش روی ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی را به این دلیل که این بار سازمان دهنده اصلی آن نه جامعه جهانی بلکه نهادهای افغانی می باشند، از انتخابات گذشته متفاوت دانست. او علاوه کرد که در انتخابات آتی ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی جامعه جهانی نقش حمایتی دارد. در همین حال، یکی از مسایل مطرح در انتخابات آتی، چگونگی اشتراک مخالفین دولت در این روند است و نیز مساله ی متهمان به نقض حقوق بشر و جنایت کاران جنگی به صورت نه چندان روشنی مطرح شده است. کای آیده از مخالفان نیز خواست که در انتخابات شرکت کنند. این درحالی است که گفته می شود برخی از شورشیان نیز کارت رای دهی گرفته اند. با وجود این که طالبان بارها اشتراک در انتخابات را رد کرده اند، این نگرانی نیز توسط تحلیلگران مطرح شده است که شاید برخی افراد طالبان به دلیل این که بتوانند هویت طالبی شان را پنهان کنند، کارت رای دهی گرفته باشند. همچنان قبلا به نقل از نماینده ی ویژه سرمنشی ملل متحد در امور افغانستان گزارش شده بود که وی به رییس جمهور کرزی گفته است نباید آقای مارشال فهیم به عنوان معاون برگزیده شود. کای آیده در پاسخ به این سوال که این موضوع گفت گفتگوهایی با رییس جمهور داشته است، اما جزییات بیشتری در مورد ارایه نکرد. اما به صورت مشخص گفت که این مساله را نه رد می کند، و نه تایید. در همین حال، درحالی که کمیسیون حقوق بشر و دفتر هیات معاونت ملل متحد در کابل از تلاش برای تقویت دموکراسی حرف می زنند، و انتخابات را گامی در این مسیر می دانند، شعارهای مقدماتی برخی نامزدان احتمالی انتخابات ریاست جمهوری به صورت آشکار با ارزش های قانون اساسی و سایر ارزش های بشری در تناقض قرار دارد. در این مورد، در قانون نیز جز تکمیل نمودن شرایط نامزدی و قبول داشتن قانون اساسی، محدودیت دیگری دیده نمی شود. اما داکتر سیما سمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می گوید، به دلیل این که سیستم قضایی افغانستان آن توانایی را نیافته که در رابطه به این مسایل قضاوت نماید، بهتر این است که مردم خود تصمیم بگیرند و با رای شان آن هایی را انتخاب نمایند، که می خواهند. خانم سیما سمر در این رابطه افزود که یک تعداد افراد در نزد مردم خیلی ها شناخته شده اند، و نیازی نیست که دوباره آن ها به مردم معرفی شوند. هم چنین به گفته ی وی، کمیسیون شکایت انتخاباتی که نمایندگان کمیسیون حقوق بشر و یوناما اعضای آن هستند، به شکایت های مردم رسیدگی می نماید.

منبع: www.8am.af

قانون احوال شخصیه؛ حق مردم، اما در مطابقت با قانون اساسی و ارزش های حقوق بشری

2009-04-11T21:44:00.000-07:00

دوشنبه, 17 حمل 1388 21:38 ظفرشاه رویی
داکتر سیماسمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، برخی مواد ق انون احوال شخصیه اهل تشیع را که اخیرا از سوی مجلس نمایندگان تصویب و توسط رییس جمهورکرزی توشیح شد، خلاف قانون اساسی کشور و در تضاد با کنوانسیون های بین المللی خوانده و خواستار تعدیل در برخی از ماده های این قانون شد.
خانم سیماسمر که در دومین دور کنفرانس " بررسی حقوق زنان در قانون خانواده در چهار کشور مسلمان" سخن می گفت، افزود: "قانونی که آزادی ها را محدود و کرامت انسانی را خدشه دار نماید، بهتر است که صبغه ی قانونی و عملی پیدا نکند". این کنفرانس توسط موسسه "حقوق و دموکراسی" دیروز در شهر کابل برگزار شده بود.
قانون احوال شخصیه اهل تشیع افغانستان به مسایل سن ازدواج، میراث و روابط خانوادگی پیروان مذهب تشیع در افغانستان می پردازد. با تصویب و امضای این قانون، سازمان ملل متحد، دبیرکل پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو)، فعالان حقوق بشر در افغانستان و مقام های چند کشور دیگر ابراز نگرانی کرده و خواهان بازنگری بعضی از مواد این قانون شده اند.
حامد کرزی، رییس جمهور کشور که زیر فشار شدید بین المللی قرار گرفته است، اول هفته جاری اعلان کرد که وزارت عدلیه این قانون را مورد بررسی همه جانبه قرار خواهد داد و اگر نیاز باشد، اصلاحاتی در آن وارد خواهد شد. آقای کرزی گفت اگر موادی خلاف ارزش های دموکراتیک در این قانون وجود داشته باشد، مورد بازنگری قرار می گیرد.
ماده های که در رابطه به اجازه ی زن از شوهر در بیرون رفتن از خانه و مسایل زناشویی می پردازند، بحث برانگیز شده اند.
فعالان حقوق زنان می گویند این قانون که هنوز جنبه اجرایی نیافته، آزادی های زنان را سلب کرده و زمینه را برای نقض حقوق زنان هموار خواهد کرد. با این حال، برخی ازاعضای مجلس نمایندگان نیز گفته اند که درتصویب این قانون بیش از حد عجله شده است، هرچند شماری از نمایندگان پارلمان از ماده های جنجالی این قانون پشتیبانی می نمایند.
رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نیز گفت: «قانون برای آوردن نظم در جامعه و حمایت از آزادی های فردی و کرامت انسانی ساخته می شود. قانون نباید آزادی های خدادادی انسان را محدود و کرامت انسانی را مخدوش و نقض کند. متاسفانه در کشور ما به خاطر این که مردسالاری حاکم است و دولتمردان نیز تعهد کافی به حقوق زن ندارند، نمی خواهند نشان دهند که متعهد به حقوق زن هستند، و تلاش دارند قوانین را طوری بسازند که به پای نصف جامعه یعنی زنان زنجیر اندازند».
با آن که خانم سیماسمر قانون احوال شخصیه اهل تشیع را یک دست آورد مهم خواند، اما گفت که قوانین نباید، برعلاوه زنجیرهای دیگری که درپای زنان اند، زنجیر جدیدی به پای زنان اندازد». رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر، تصویب قانون احوال شخصیه اهل تشیع را حق مسلم و قانونی پیروان این مذهب در افغانستان خواند، اما گفت این قانون باید مطابق به قانون اساسی و ارزش های حقوق بشری و احترام به کرامت انسانی و هم چنین اصل تساوی زن و مرد تدوین شود.
داکترسیماسمر تلاش برای تعدیل این قانون را مسوولیت کسانی خواند که به برابری وعدالت اجتماعی باورمند هستند. به گفته ی وی، درقانون به زنان به عنوان انسان احترام قایل شود نه به عنوان ملکیت یک فرد.
فخر فروشی
رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می گوید در طول تاریخ افغانستان، این اولین باری است که فقه جعفری در کشور مشروعیت قانونی به خود می گیرد. وی افزود دولتمردان این گونه احساس نکنند که بامشروعیت قانونی فقه جعفری، برای پیروان اهل تشیع لطف کرده اند، بلکه این لطف شخصی کسی نیست و «حق» اهل تشیع افغانستان است.
داکتر سیماسمر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر ابراز داشت که یک تعداد تلاش دارند که به مردم « فخر فروشی « کنند و به مردم بگویند که آنان برای مردم حق گرفته اند. خانم سیما سمر گفت: «من می خواهم بگویم که این افراد به اهل تشیع فخر فروشی می کنند و فکرمی کنند که آنان قانون احوال شخصیه اهل تشیع یا مذهب جعفری را درافغانستان قانونی کرده اند، اما این کار آنان نیست بلکه حق مردم است. به اهل تشیع می گویم که هیچ کس برای شما لطف نکرده و این حق تان است و باید قانون داشته باشید».
خانم سیما سمر تاکید داشت به دلیل این که اکثرمردم افغانستان بی سواد هستند، کسانی از این وضعیت سواستفاده سیاسی می کنند و تصویب این قانون را به تلاش های خود نسبت می دهند. این افراد نباید بالای مردم منت بگذارند.
درهمین حال رمی ام بیوگارد، رییس موسسه «حقوق و دموکراسی» نیز، از وجود برخی ماده های جنجال برانگیز در قانون احوال شخصیه اهل تشیع افغانستان ابراز نگرانی کرد و خواهان آوردن تعدیلات درآن شد.
درکنفرانس بین المللی «اصلاحات قانون خانواده و حقوق زنان درکشورهای اسلامی» که توسط موسسه «حقوق و دموکراسی» در کابل با اشتراک نمایندگانی از کشورهای ایران، پاکستان، مالیزیا و افغانستان برگزارشده بود، بیانیه ی مشترکی نیز درمورد پشتیبانی از اقدام حکومت در بازنگری قانون احوال شخصیه اهل تشیع صادر شد. در این بیانیه آمده است که اشتراک کنندگان این کنفرانس باتوجه به اهمیت حفظ کرامت انسانی و حقوق بشری زنان و کودکان، مطابق قانون اساسی و معاهدات بین المللی که افغانستان آن را امضا کرده است، ازاین قانون حمایت می کنند.
اشتراک کنندگان این کنفرانس به وزارت عدلیه و شورای ملی پیشنهاد کرده اند که با مشورت با همه افراد ذیربط، تعدیلات لازم را در قانون احوال شخصیه اهل تشیع، با مطالعه ی وسیع تر مطابق قانون اساسی، فقه جعفری و تجارب دیگرکشورهای اسلامی اعمال نمایند.
منبع : روزنامه هشت صبح

«آشیانه سمر»: از «کماله» و «سیستر ورینی» تا «سیما ثمر»

2009-01-02T21:57:00.000-08:00

«آشیانه سمر» در میان تپه های خاکی شهرک صلح (دشت ملاغلام) بامیان، پذیرای مهمانانی است که گویا آمده اند تا ببینند که می شود درعصری که آخرالزمانش می نامند هم دست خیری از آستین برآورد و به کسانی فکر کرد که دیگران فراموش شان کرده اند؟ به سر یتیمانی دست کشید که دیگر حتی آنانی که پدران شان در رکاب شان کشته شدند نیز از یادشان برده اند.
امروز اینجا یاد انسانی زنده می شود که در تداوم فریاد انسانیت، به اوج قله انسانیت صعود می کند، فرشته می شود و ققنوس وار، زنده می شود. اما این بار نه یک فرشته، بل پنجاه فرشته می شود و باز هم فریاد انسانیت سر می دهد و از بشر و حقوقش می گوید.
زرافشان در حالی که پشت به دیوار آشیانه سمر (یتیم خانه) زده، به میهمانان خیره شده است. آفتاب زرد پائیزی که در چشمانش افتاده، چین های صورتش را بیشتر کرده و بزرگتر از هشت ساله نشانش می دهد. با نگاه کنجکاوش یکایک میهمانان را وارسی می کند. با آنکه یتیم است، نگاه غرورآمیزش است که به میهمانان خوش آمدید می گوید. آشیانه سمر بامیان به همت بانوی مکتب ساز و عدالت گستر افغانستان داکترسیما سمر و در چوکات مؤسسه خیریه شهداء ارگنانیزیشن، چهار سال پیش بنیاد نهاده شد و فعلاً پنجاه طفل یتیم دختر و پسر را در خود جای داده است و برای این اطفال امکانات تعلیم و تربیه، ورزش، امورات فرهنگی، غذا و البسه و سایر نیازمندی های شان را تهیه می کند.
در پنج سال گذشته، بامیان شاهد هنرنمائی های زیاد نمایندگان این پنجاه نفر درعرصه های مختلف از شعر و رسامی گرفته تا مقاله، تئاتر و سرود خوانی بوده است.

براساس آمارموجود در آرشیف مؤسسه شهداء، از میان 42 طفلی که به مکتب می روند، 19 نفرشان توانسته اند رتبه های اول تا سوم صنوف شان را کسب نمایند.

دو آشیانه مشابه دیگر نیز تحت برنامه های مؤسسه شهداء در ولایت غزنی اداره می شود که مجموعاً 155 طفل را تحت پوشش دارند.

«کماله جانه کرام» زن 38 ساله آمریکایی هندی تبار در سال 2005 به عنوان کارمند بخش حقوق بشر سازمان ملل متحد به بامیان آمد. به محض ورود برنامه های جدید و تلاش پیگیری را برای احقاق حقوق بشر که در پیمانه وسیعی در هزارستان نقض می شد آغازکرد. این برنامه ها در هر دو ولایت بامیان و دایکندی، دستاوردهای زیادی داشت. با عزمی راسخ در مقابل تمامی تهدیدات و اعمال فشارهای صاحبان قدرت و ناقضان حقوق بشر ایستاد و هرگزعقب نشینی نکرد. تلاش های پیگیر وی منجر به استعفا و عزل چند ناقض حقوق بشر از پست های دولتی شان شد. وضعیت اسفناک زندان دایکندی و بامیان و دارالتأدیب بامیان (محل نگهداری اطفال مجرم زیرهجده سال) بهبود یافت. دوسیه ده ها متهم که ماه ها و سال ها را در زندان بدون اینکه به دوسیه شان رسیدگی شود، بلاتکلیف بودند به جریان انداخت. حتی معاشی را که از سازمان ملل متحد می گرفت صرف کودکان یتیم بامیان و دایکندی می کرد. با شجاعتی ستودنی و بی باکانه، با ناقضین حقوق بشر به مبارزه پرداخت و باکارنامه ای سرشار از موفقیت در حالیکه رخصتی اش را در کشور کلمبیا می گذراند کشته شد. روانش شاد باد.

اما این تنها کماله نبود که به اطفال آشیانه سمر توجه داشت. خانم «ورینی» معروف به «سیستر ورینی» هشتاد ساله اهل سوئیس، خواهرخوانده داکتر سیما سمر سال های مدیدی است که به این اطفال عطف توجه دارد. حتی وی در زمان طالبان با چادری برقع به افغانستان آمده و در پروژه های خیرخواهانه اعانه تخصیص داده بود. حالا هم سالانه یکبار به بامیان و غزنی می آید و از اطفال آشیانه احوالگیری می کند. یکبار او گفته بود. «من احساس می کنم که تمام این اطفال اولاد من هستند و من دیگر تنها نیستم. با خنده شان می خندم و با غم شان غمگین می شوم. خنده های انیس، مرا به اوج می برد و بازبه بامیان می طلبد».

سیستر ورینی سرمایه های کلانی را ازبودجه شخصی خود به بازسازی در افغانستان اختصاص داده است که از آن جمله شهرک کارته صلح، کلینیک آقرباط، مکتب دخترانه مرکز، مکتب کارته صلح، مرکز زنان کارته صلح بامیان و بعضی دیگر پروژه ها را می توان نام برد. او همواره دوستانش را نیز تشویق می کند که به اطفال افغانستان کمک کنند.

سیستر ورینی بلااستثناء هرساله به اطفال آشیانه سر می زند و روزهایی را با آنها سپری می کند. همواره به آنها توصیه می کند که در درسهای تان کوشا باشید.

بارها دیده شده است که در میان اطفال آشیانه سمر، اشک ریخته است. انجینیرغلامحسین متین مسؤل دفتر مؤسسه شهداء در بامیان می گوید: بیاد دارم روزی در میز نان چاشت، در حین صرف غذا، سیستر ورینی متفکرمی شود و غذاخوردن را فراموش می کند. به یکباره فریاد برمی آورد که انیس را دیدی؟ چه زیبا می خندید! چه ادا و اطوارهایی ازخود در می آورد. و بعد اشک هایش سرازیرمی شود.

سیستر ورینی خاطره اولین حضورش در بامیان را چنین یاد می کند: حدود سی و پنج سال پیش، من به همراه یکی از دوستانم که او هم زن بود، برای اولین بار به بامیان آمده بودم. در آن زمان، تعداد زنانی که در بامیان گشت و گذار می کردند بسیارکم بود و ما با ترس و لرز در مقابل مجسمه های بودا قدم می زدیم. یک روز که در نزدیک بودا در حال قدم زدن بودیم، جوانی قوی هیکل را دیدیم که به طرف ما می آید. ما از دیدن او کمی ترسیدیم که مبادا مزاحمتی برایمان ایجاد کند. خلاصه جوان نزدیک و نزدیک تر شد و ناگهان در مقابلمان ایستاد و شاخه گلی زیبا را به من هدیه کرد و بدون کلمه ای حرف، از ما دور شد. آن روز من تعهد کردم که باید برای مردم صلح پرور بامیان خدمت کنم و هرساله از آنها احوالگیری کنم. این شد که پای من به بامیان باز شد و من سخت از این حادثه و کارکردم خوشحالم.

ورینی در یک خانه کوچک بصورت بسیار ساده و ابتدایی زندگی می کند. در محله اش معروف به خانم افغانستانی است. در باغچه خانه اش، نهالی از تمام انواع گیاهان افغانستان را آنجا دارد. او به تنهایی زندگی می کند.

زرافشان هشت ساله، یکی ازاطفال آشیانه سمر می گوید: «دوست دارم درس بخوانم و مانند کماله و خاله ورینی به یتیمان رسیدگی کنم و حقوق اطفال را بگیرم. خیلی بد شد که کماله کشته شد. من برایش بهشت را آرزو می کنم».

زرافشان از کتاب های راهنمای رسامی کتابخانه استفاده می کند. اخیراً کبوتری کشیده است که پاکت نامه ای را بر منقار دارد و روی پاکت کلمه (صلح) را نوشته است.

منبع: ویب سایت نما

نقش داکتر سیما سمر در تغییر سیاست امریکا در مورد هزاره ها

2008-12-02T02:03:00.000-08:00

تنها سخنرانی در مسجد کارساز نیست
نویسنده: جعفررضایی
منبع : www.khawaran.com
هفت سال پس از فروپاشی طالبان وعلی رغم سرازیر شدن بیست و دو میلیارد دالر کمک خارجی، وضعیت هزاره های افغانستان تا حدی وخیم و ناعادلانه باقی مانده است که گزارشگران خارجی زندگی هزاره ها را کمی بهتر از زندگی حیوانات بارکش می خوانند. البته که در این میان اقلیت کوچکی از هزاره های باسواد و حزبی توانسته اند زندگی آرام و مرفه ای برای خویش سروسامان دهند و ازهمنشینی با سیلی از خاک نشینان همتبار شان دوری جویند.
کوچ هزاره های باسواد به همسایگی های شیک و لوکس و عدم حشر و نشر آنان با قاعده جامعه سبب شده است تا در رسانه ها_ و به ویژه عالم انترنت_ تصویر نسبتا رضایت بخش و گویا خوبی از زندگی هزاره ها ارایه شود. گزارشها و تصاویر که وبسایت های هزاره ها نشر می کنند معمولا مردان چاق و چله با لباسهای نو و گران بها را نشان می دهد.
تصویر که این تصاویر ترسیم می کنند، باوری خلق می شود که انگار هزاره ها جامعه پرقدرت و ثروتمندی است که پیوسته مصروف سیاست، مردم داری و برگزاری سمینار می باشند. دوربین هزاره های باسواد به ندرت به کوچه های انباشته از خاک و فقر هزاره می پیچید و قلم هزاره های باسواد شهامت شرح رنج جوالی ها، تبنگی ها و مزدورکاران هزاره را ندارد. شاید این چشم پوشی و طاوس نمایی از نوکیسه گی باشد و شاید هم از لایه های زخیم پول پرستی که بر صفحه وجدان سیاستمدران هزاره سخت سنگینی می کنند. بهرحال، به رغم آنچه گفته آمد، هنوز فرصت آن باقی است تا چاره ای برای رهایی هزاره ها از زنجیر فقر جست و گامی بسوی آینده بهتر هزاره ها گذاشت
ناگفته پیداست که فقرجانکاه امروزین هزاره ها ریشه در تاریخ خونین این مردم و تداوم سیاست های تبعیض آمیز حاکمیت امروز دارد و راه برون رفت هزاره ها از فقر از مسیر مبارزه علیه راسیسم مسلط دولتی می گذرد. رفتن و بیرون شدن هزاره ها از دولت و اعتراض نمایندگان هزاره ها در مجلس نتوانسته است کمترین تغییری در روند جاری راسیسم دولتی ایجاد نماید. آشنایان زبان و رسانه های جامعه جهانی را باور برآن استکه تنها از دو طریق می توان به جنگ علیه راسیسم مسلط امروز رفت.
اول: حضور فعال رسانه های بین المللی در افغانستان فرصت خوبی است تا هزاره ها با برپایی تجمعات و تظاهرات صلح آمیز صدای محرومیت شان را به گوش جوامع آزاد این سیاره برسانند و خواستار استمداد و همراهی جوامع بشری در نبرد علیه راسیسم مسلط دولتی شوند
دوم: همه می دانیم که راسیسم بی رحم پشتون با دالرهای آبیاری می شود که جامعه جهانی آنرا برای حمایت از آزادی، دموکراسی و نهادینه شدن ارزشهای حقوق بشر برای افغانستان کمک می کنند. تجربه نشان داده است که اعتراض در مجلس و سخنرانی در مسجد نتوانسته است تا راسیسم دولتی را مهار نماید. پس راه موثر فشار بر راسیسم دولتی برقراری تماس با جامعه جهانی و ارسال نامه به نهادهای حقوق بشر، احزاب سیاسی و مجالس ممالک مغرب زمین برای افشای هویت راستین آن چپن پوش شیاد می باشد. بی ترید دراین میان مکاتبه با نهاد های مدنی امریکا ودولت اوباما بسیار مهم و سرونوشت ساز است. البته که ارایه چنین پیشنهادی به احزاب جهادی نه چیزی نو و نه مفید خواهد بود. سران جهادی از دیر باز در صدد جلب حمایت غرب بوده اند. مسلم است که جوامع غربی به سختی می توانند همگام با کسانی شوند که نفرت عمیق آنان نسبت به دموکراسی و ارزشهای مدرن، بلندتر از عمامه های شان، هویدا و نمایان است. تعدادی معدودی از روشنفکران هزاره و در میان آنان داکتر سیما سمر صلاحیت و اعتبار آنرا دارد تا رنجهای قوم شانرا به گوش قدرتهای جهان نجوا نمایند
داکتر سیماسمر برنده جایزه شهامت از سوی بنیاد جان اف کندی است. سناتور ادوارد کندی، برادر جان اف کندی ریس جمهور محبوب پیشین امریکا، و کارولین کندی دختر جان اف کندی، هردو از اعضا برجسته کمپاین بارک اوباما بودند و به اعتراف رسانه ها این دو در کنار اوپرا وینفری و میشل اوباما کسانی اند که اوباما را به پیروزی رسانده اند. علاوه براین، کارولین کندی عضوی برجسته تیمی بود که "جوبایدن" را به عنوان معاون اوباما انتخاب نمودند. جالب آنکه داکتر سیما سمر از آشنایی و احترام ویژه ای از سوی ادوارد کندی، کارولین کندی و جو بایدن برخوردار می باشد. ظاهرا در امریکا معاون ریس جمهور و وزیر خارجه هردو مصروف فعالیت بیرونی و خارجی هستند. تا جاییکه برخی رسانه تبصر می نمایند که اوباما می خواهد کسی را برای احراز پست وزارت خارجه برگزیند که او بتواند به راحتی با جو بایدن کارنماید. با توجه به آنچه گفته آمد، و با توجه به آشنایی و احترام که داکتر سیماسمر در میان دموکراتهای امریکا دارد، ریس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان آشنایی، صلاحیت و فرصت آنرا دارد تا رنجهای بی پایان قومش را به گوش دولت اوباما نجوا نماید. البته که داکتر سیما سمر این را می داند که هزاره یکی از محروم ترین اقوام این سیاره است و مارتین لوتر کینگ، پیشوای فکری بارک اوباما، نیز از مبارزه برای آزادی و برابری همتبارانش هرگز احساس شرم وکوچک اندیشی ننموده بود

افزایش خشونت علیه زنان در افغانستان

2008-11-25T23:44:00.000-08:00

کمیسیون حقوق بشر افغانستان در آستانه روز جهانی محو خشونت علیه زنان، اعلام کرده که خشونت علیه زنان در این کشور افزایش یافته است.
در روز جهانی محو خشونت علیه زنان هر سال در بیست و پنجم نوامبر در سراسر جهان آئین های ویژه ای برای مبارزه با بدرفتاری و انواع خشونت علیه زنان برگزار می شود.
سیما سمر، رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در نشستی که به مناسبت تجلیل از روز جهانی محو خشونت درکابل برگزار شده بود، بر نقش روحانیون مسلمان در مبارزه با خشونت علیه زنان تاکید کرد.
خانم سمر گفت: "به نظر من بیشترین کار را در این رابطه علمای افغانستان می توانند انجام بدهند، به دلیل این که متاسفانه، در جامعه افغانی، تقریباً هر مردی به خود حق می دهد، همسر خود را لت و کوب کند. و این کار خود را پوشش اسلامی هم می دهند. علمای ما وظیفه دارند که بگویند خشونت در برابر زنان و لت و کوب آنان یک عمل اسلامی نیست."
افغانستان از جمله کشورهایی است که موارد زیاد خشونت علیه زنان در آن ثبت شده و مقامات می گویند این آمار در حال افزایش است.
مسئولان کمیسیون حقوق بشر افغانستان می گویند از آغاز امسال تا اکنون بیش از دو هزار مورد خشونت علیه زنان را ثبت کرده اند.
ثریا صبحرنگ، مسئول بخش زنان این کمیسیون گفت: "از اوایل سال جاری میلادی تا اکنون بیش از دوهزار مورد اشکال مختلف خشونت علیه زنان صرفاً توسط کمیسیون مستقل حقوق بشر ثبت و شناسایی شده است."
خانم صبحرنگ افزود: " امسال موارد متعدد قتل، تجاوز جنسی، سقط جنین، ضرب و شتم و خودکشی اتفاق افتاده است."
مسئول بخش زنان در کمیسیون حقوق بشر افغانستان گفت: "علاوه براین ازدواج های اجباری، عدم پرداخت نفقه، ممانعت از فعالیت های اجتماعی، غصب ملکیت و فرار از منزل، از دیگر مواردی است که زنان افغان شاهد آن بوده اند."
به نظر من بیشترین کار را در این رابطه علمای افغانستان می توانند انجام بدهند، به دلیل این که متاسفانه، در جامعه افغانی هر مردی به خودحق می دهد، همسر خود را لت و کوب کند و آن را پوشش اسلامی هم می دهند، علمای ما وظیفه دارند که بگویند خشونت علیه زنان و لت و کوب آنان یک عمل اسلامی نیست.
سیما سمر
به گفته خانم صبحرنگ، از آغاز امسال تا حال ۷۷ مورد تجاوز به زنان و کودکان در کمیسیون حقوق بشر افغانستان ثبت شده است.
برگزار کنندگان این نشست از برخورد پلیس و نهادهای قضایی با زنان نیز اظهار نارضایتی کردند.
آنان می گویند در برخی موارد پلیس متهمان به تجاوز جنسی به زنان را بدون بازجویی آزاد کرده است.
شینکی کروخیل، نماینده ولایت ننگرهار در مجلس نمایندگان افغانستان برخورد ها در افغانستان را "مردسالارانه" توصیف می کند و می گوید حتی نمایندگان در مجلس نسبت به زنان از تعصب جنسیتی کار می گیرند.
خانم کروخیل گفت: "به پارلمان و قوانین نگاه کنید، شما باور کنید هر قانونی که به پارلمان می رسد، وکلای محترم سعی می کنند تا ماده ای تصویب نشود که به سود زنان باشد و تنها قانونی نهایی شود که فقط به سود نیمی از جامعه (مردان) باشد؛ این بی انصافی با زنان است."
گزارشها در افغانستان همه ساله افزایش موارد خشونت علیه زنان را نسبت به سالهای پیش نشان می دهد.
کارشناسان تاکید دارند که هماهنگی میان نهادهای مختلف قضایی و تلاش برای بالا بردن آگاهی عمومی می تواند درکاهش خشونت علیه زنان موثر باشد.

منبع: سایت فارسی بی بی سی

آشیانه سمر، بهترین رویداد زندگی من

2008-11-22T04:41:00.000-08:00

من طاهرم، فرزند، آشیانه سمر، فرزند سیما سمر، مظهر وپیام آور صلح، عدالت وآزادی!
از آغاز زندگی ام چیزی نمی دانم، فقط همین قدر می دانم که در ولسوالی ورس زاده شده ام. وقتی چشم گشودم ورخ به زندگی کردم، جای پدرم در زندگی من خالی بود. او قبل ازدیدار با من رفته بود. قبل از تربیت من کوچ کرده بود. تا آخر سیمای پدرم را ندیدم ، از نوازش دستهای او بی بهره ماندم و هوس یک لحظه در آغوش او بودن، برای همیشه در قلب مالامال از دردم، ماندگار شد.
زمانیکه هنوز خیلی کوچک بودم، مثل صدها کودک دیگر دنیا را محدود به بازیهای کودکانه می دیدم، روزهایم با جست خیز کودکانه وشب هایم با خواب وخیال کودکانه به سر می شد.
مادرم تنها کسم بود. دست در دستم می گذاشت ومرا به وادی امید وآروزهای بلند می برد. اینگونه زندگی برای من چهره زیبای داشت. شبها بالالائی مادرم وروز ها با نگاه مهربان او، جلوه خاصی داشت. دیری نپائید که سرنوشت حسودی ورزید و به خوشی هایم پایان داد. مادرم یکباره رفت.
می گویند در زندگی آدمها پدیده ای بی رحمی است بنام مرگ، جان هرکسی را می گیرد، حتی مادر! از هرکسی پرسیدم، مادرم را کدامین بی رحم برد؟ همه گفتند مرگ!
از آن روز دنبال آنم تا بپرسم که چرا مادرم از من گرفت، مگر نمی دانست که کسی درین جهان با لالائی و لبخند او زنده است؟ مگر نمی دانست که من هنوز کوچکم و قلبم گنجایش درد دوری از مادر را ندارد؟ مگر نمی دانست که مادرم تمام امیدش را به من بسته بود و نیت تربیتم را داشت؟
مادرم با قلب مالامال ازدرد رفت. خیلی نگران رفت، نگران شدن من!
می خواهم از او خواهش کنم که مادر کسی را نگیرد. مادر، همه کس انسان است!
از آن روز تنهای تنها شدم. تنهاترین انسان روی زمین! تنهائی خیلی رنجم می داد. شاید تجربه کرده باشید، تنهائی کابوس شومی است که زندگی انسان را به نابودی می کشد.
هرچند هنوز چهار سالم بود، ولی با رفتن مادرم، دوران کودکی ام به پایان رسید. شادی های کودکانه وجست وخیز کودکانه با من وداع گفت.
بعد از مادر، حرفه چوپانی را برایم برگزیدند. چوپانی زمینه ای برای گفتگو با گوسفندان بود. حیوانی که مادر کسی را نمی گیرد و خیلی مهربان است. اما هرچه با گوسفندان درد دل می کردم، چیزی نمی گفتند. کم کم شک می کردم، نکند گوسفندان هم مثل مرگ بی رحمند. اما در آشیانه فهمیدم که گوسفندان تفکر ندارد و مرا درک نمی کردند.
مدام نگران بودم. اضطراب همراه دایمی من بود.
ترس توام با نگرانی مجبورم کرد تا زادگاهم را ترک کنم و راهی کابل شوم. بعد از مدتی به پروان رفتم. در آنجا در خدمت خانقائی مشغول بودم.
دریک روز مبارک، نیک خواهانی آمدند وگفتند، ما از قومندانی امنیه هستیم وبا نیت نجات تو آمده ایم. من گفتم از بامیان، ولسوالی ورس هستم.
مرا در بامیان آوردند و از طریق کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به بهشت برین راه یافتم. بهشت من آشیانه سمر نام دارد.
می گویند در بهشت همه انسانها با هم برادر وخواهرند، عاطفه، مهر وصلح در جویبارهای آن جاریست. بهشت من نیز چنین است. من درینجا برادران وخواهران بسیار دارم، از محبت وصلح سرشارم.
دوسال است که در آشیانه سمر آمده ام، درینجا تولد دوباره یافتم، تربیت شدم وپرورش یافتم. اکنون صنف چهارم مکتبم. چیزی در زندگی کم ندارم.
مادر مهربانی دارم که مظهر صلح است. نماد عدالت است، جرثومه شهامت است. جهان به او جایزه صلح، شهامت داده است. من دیگر بدون مادر نیستم. یکی از بهترین ومهربانترین انسان زمانه ای ما، مادر من است. ومادر صدها کودکی مثل من!
او یک قهرمان است،
او هم اکنون اینجاست،
او داکتر سیما سمر است.
مادر! مادر مهربان!!
من دیگر آن نیستم که بودم
سرشار از امیدم
دنیا را سبز وآبی می بینم
با پای خود در برابر زندگی استاده ام، خوب درس می خوانم وبرای آرزوهای مادرم، صلح، دموکراسی، حقوق بشر وعدالت، تاپای جان می رزمم.
تهیه وترتیب : عبدالاحد فرزام
میزان 1387

بیوگرافی مختصر داکتر سیما سمر

2008-11-19T22:28:00.000-08:00

داکتر سیما سمر در سال 1336 ه ش (1957) میلادی در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی بدنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و ثانوی خود را در جاغوری و هلمند به پایان رساند. بلافاصله با نمرات عالی به دانشکده طب دانشگاه کابل راه یافت. در سال 1361 ه ش (1982میلادی ) از دانشکده طب دانشگاه کابل موفقانه فارغ شد. دوران پراکتیک تحصیلات خویش را در یکی از شفاخانه های دولتی به سر رساند و بعد از آن با توجه به وضع خراب کشور در آن زمان ، راهی زادگاه خویش گردید. از هیمن جا به فعالیت های اجتماعی خویش آغازید و برای مردم این مناطق خدمات صحی را فراهم نمود.
داکتر سیماسمر در سال 1984 م به کشور پاکستان مهاجر شد. پس از یک سلسله کارهای موثر برای مهاجرین به دلیل ضرورت به یک باب شفاخانه درمانی برای مهاجرین ، به احداث شفاخانه ای در کویطه پاکستان پرداخت. چون زنان مهاجر افغانستانی دسترسی به امکانات و خدمات صحی نداشتند.
داکتر سیما سمر در سال 1989 میلادی قادر به تاسیس نهاد پر بار شهدا ارگنایزیشن شد. شهدا ارگنایزیشن یکی از پر سابقه ترین نهاد غیر دولتی است که تحت رهبری دکتر سیما سمر موثر ترین فعالیت ها را در زمینه های احداث شفاخانه ها، کلینیک ها، تعلیم و تربیه، تعمیم و آموزش حقوق بشر، ارتقای ظرفیت معلمان و عامه مردم، و مساعد ساختن زمینه های اشتغال ، ایجاد سرپناه برای یتیمان و زنان بی سرپرست ... داشته است. دکتر سیما سمر به وسیله این نهاد در سال 2001م موفق به تاسیس انستیتیوت ساینس در کویته شد که صدها جوان سرگردان و محصل افغانستانی تحصیلات عالی خویش را در زمینه های ساینس، طب و غیره درین انستیتیوت ادامه دادند. شاگردان این انستیتیوت اکنون در دانشگاه کابل ودانشگاهای دیگرافغا نستان جذب گردیده اند. خانم سیما سمر با وجود ممانعت ها و مشکلات نفس گیر درزمان جنگ و خصوصا زمان طالبان از فعالیت های انساندوستانه اش در نقاط مختلف کشور دست نکشیدند. بلکه به گونه ای اهداف والای انسانی خویش را تعقیب نمودند.
داکتر سیما سمر پس از فرو پاشی رژیم طالبان به تاریخ 22 دسامبر 2001 تا 22 جون 2002 میلادی از سوی گروه هایی افغانستانی شرکت کننده در اجلاس تاریخی بن و سازمان ملل متحد ، به دلیل سابقه کاری نیک خویش به عنوان معاون رئیس دولت و نخستین وزیر امور زنان افغانستان برگزیده شد.
خانم سیماسمر اولین شخصیت سیاسی زن از افغانستان بود که به عنوان معاون ریس دولت و وزیر امور زنان ، به تاریخ 24 اپریل 2002 میلادی در جلسه شورا ی امنیت سازمان ملل متحد به سخنرانی پرداخت . ودرین سخنرانی خواستار افزایش نیروی حافظ صلح د رافغانستان شد. و افزایش نیروی حافط صلح در کشوررا ضمانت مهمی برای ادامه صلح و دموکراسی و امنیت در افغانستان خواند. این سخنرانی سازمان امنیت ملل متحد را متقاعد ساخت که نیروی حافظ صلح را در افغانستان بیشتر نماید.
وزارت امور زنان تحت رهبری داکتر سیما سمر برای اولین بار تاسیس و ساختمان آن باز سازی گردید. و این وزارت برنامه های موثر خدماتی را برای اعاده حقوق زنان و رشد وضعیت اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی زنان در جامعه، آغاز نمود. که می توان دستاورد های زیر را حاصل کار و فعالیت موثر وزارت امور زنان تحت رهبری خانم سمر، دانست:
· مساعد ساختن زمینه بازگشت زنان به وظایف دولتی شان.
· تعلق 11 فیصد نمایندگان لویه جرگه به زنان.
· مساعد ساختن شرایط تعلیم و تربیه دختران و بازگشائی دروازه های مکاتب دخترانه.
· تاسیس بخش حقوق زنان.
· تاسیس یک مکتب برای زنان متاهل.
· احداث کورسهای آموزشی خیاطی، سواد آموزی، گلدوزی و غیره در وزارت امور زنان.
· اعمار مراکز مختلف خدماتی برای زنان در سراسر کشور.
آنچه یاد آوری شد اهم دستاورد های این وزارت در زمان رهبری داکتر سیما سمر بود. و با توجه به اینکه این وزارت برای اولین بار تاسیس می شد و زنان کمترین زمینه ای تعلیمی و اجتماعی را نداشتند، این دستاورد ها دستاوردهای کمی نبود.
خانم سمر در جون 2002 میلادی از طرف اعضای لویه جرگه اضطراری به عنوان معاون این جرگه ملی انتخاب گردید.
داکتر سیماسمر بعد از پایان کاراداره موقت افغانستان به عنوان رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان منصوب گردید. با آنکه برای اولین بار کمیسیون مستقل حقوق بشر با ریاست داکتر سیما سمر شکل گرفت و موانع و گرفتاری های بزرگی در مسیر حرکت آن استاده بود، این نهاد تحت ریاست خانم سمر فعالیت های موثری را در جهت تامین حقوق بشر و بهبود وضعیت عمومی حقوق بشر انجام داد.این نهاد در طول جهار سال عمرخویش توانست برای رسیدگی به جرایم گذشته، مشوره بزرگ ملی را به راه اندازد و گزارش تاریخی از این مشوره را به دولت و مردم افغانستان تقدیم نماید، هزار ها افغانستانی را از حقوق و آزادی های انسانی شان آگاهی دهد و از حقوق بشری هزاران شهر وند این کشور حمایت نماید و به شکایات شان رسیدگی کند. و گزارش مهمی از وضعیت حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را منتشر سازد. اکنون این نهاد به دلیل جدیت و شجاعت و پشتکار شخص داکتر سیما سمر و سایر کمیشنران و کارمندانش، از حمایت و احترام و اعتماد فوق العاده گروه بزرگی از مردم در داخل و خارج کشور برخوردار است.
به پاس همین فدا کاری ها و شهامت داکتر سیما سمر بود که وی به تاریخ 30 ژوئیه. 2005 میلادی از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد ، از میان 30 نامزد این مقام از کشورهای مختلف، به حیث گزارشگر خاص حقوق بشر سازمان ملل متحد در سودان، تقرر یافت.
دکتر سیما سمر برنده دها جایزه ملی و بین المللی و دکتورای افتخاری است و اکنون به یک شخصیت بین المللی تبدیل شده است . سایر فعالیت های دکترسیما سمر وشرح جوایز آنرا در بخش های مربوطه آن در این سایت بخوانید.
پایان

جوایزی که داکتر سیما سمر تا کنون از آن خود کرده است

2008-11-18T19:52:00.000-08:00

· جایزه "رهبری اجتماعی " از سوی "بنیاد جایزه رمان مگسی سی"، فلیپین، 1994 میلادی

جایزه دموکراسی و حقوق بشر آسیا، سال2008 (جدید)
جایزه بین المللی صلح (شهر وای پس) کشور بلجیم، سال 2008 (جدید)
· جایزه "رهبرجهان فردا" در "نشست اقتصادی جهان"، سویس، 1995 میلادی
· جایزه " صد قهرمان زن" نیویورک، آمریکا، 1998 میلادی
· جایزه" حقوق بشر پال گرونیگر" از سوی " بنیاد پال گرونیگر"، سویس، 2001 میلادی
· جایزه " صداهای شجاعت" از سوی " کمیسیون زنان برای زنان وکودکان مهاجر"، نیویورک، آمریکا، 2001
· جایزه " آز ادی جان همفری، حقوق ودموکراسی"، کانادا، 2001 میلادی
· جایزه " زن سال" مجله خانم " درنیابت از زنان افغان"، آمریکا، 2001 میلادی
· جایزه " زن ماه "، تورنتو، کانادا، 2001 میلادی
· جایزه " بهترین کارکن اجتماعی" از سوی " بنیاد مایلو" کویته، پاکستان، 2001 میلادی
· جایزه "بین المللی حقوق بشر" ازسوی " حقوق بشر بین المللی لا گروپ"، واشنگتن، آمریکا، 2002
· جایزه " آزادی" از سوی " انجمن زنان برای آزادی ودموکراسی"، بار سیلونا، اسپانیا، 2002
· جایزه " حقوق بشر" از سوی " کمیته حقوق دانان برای جایزه حقوق بشر"، نیویورک، آمریکا، 2002
· جایزه " درفش نقره ای " از سوی " توسکانی ایتالیا، 2002 میلادی
· جایزه " زنان برای صلح " از سوی " یکجا برای صلح"، رم، ایتالیا، 2002 میلادی
· جایزه " پریدیتا هوستون"، واشنگتن، آمریکا، 2003 میلادی
· جایزه " زنان سال"، واشنگتن، آمریکا، 2003 میلادی
· جایزه " پروفایل شجاعت جان اف کندی"، بوستون، آمریکا، 2004 میلادی
· جایزه " جانتان مان" برای " سلامت وحقوق بشردر سطح جهان"، واشنگتن، آمریکا، 2004
· جایزه " پال شلرستفتونگ"، 2004 میلادی
· "دکترای افتخاری حقوق"، دانشگاه آلبرتا، کانادا، 2004 میلادی
· "دکترای افتخاری هیومن لتر" دانشگاه براون، رود آیلند، آمریکا، 2005 میلادی
· " گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر درسودان"، از سوی " سازمان ملل متحد"، 2006

داکتر سیما سمر افتخاری دیگری برای افغانستان کسب کرد

2008-11-17T22:42:00.000-08:00

داکتر سیما سمر
باردیگربرای مردم

افغانستان افتخارآفرید
بنیاد تایوان برای دموکراسی، خانم داکتر سیما سمر را شایسته دریافت جایزه سال 2008 دموکراسی و حقوق بشر آسیا دانست.
در نامه ای که از طرف آقای وانگ جین پینگ ریس این بنیاد، عنوانی خانم داکتر سیما "سمر" ارسال گردیده است، از فعالیت ها ی او در عرصه ترویج و توسعه ی حقوق بشر، دموکراسی و رفاه اجتماعی بخصوص حقوق زنان تقدیر به عمل آورده و او را برنده این جایزه بسیار مهم و معتبر بتاریخ دهم نوامبرسال 2008 اعلان نمود. داکتر سیما سمر جایزه خود را در دهم دسامبر این سال که مطابق است با روز جهانی اعلامیه حقوق بشر، در ضمن محفلی که در تایپه پایتخت تایوان برگذار می شود، دریافت خواهد نمود.
لازم به ذکراست که بدست آوردن این جایزه توسط خانم داکتر سیما سمر با توجه به وضعیت افغانستان در سه ده جنگ، خشونت و خونریزی، افتخار بزرگی برای مردم افغانستان محسوب شده و گویای موفقیت ملت ما در راستای ترویج و توسعه حقوق بشر، دموکراسی و رفاه اجتماعی می باشد.
منبع :ویب سایت کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان

این جایزه تنها از من نیست

2008-11-17T22:22:00.000-08:00

این جایزه تنها از من نیست
داکتر سیما سمر، بانوی نامدار افغان که نه فقط برای مردم افغانستان، بلکه برای همه جهانیان سیمای شناخته شده ای دارد، ازمیان 160 نامزدی که برای اخذ جایزه بین المللی صلح (شهر وای پس) کشور بلجیم کاندید شده بودند، برنده جایزه مذکور گردید. شایان ذکر است که شهر "وای پس" پس از ویرانی کامل در جنگ جهانی اول، به نام شهر صلح نام‫گذاری شد. سیما سمر طی شش سال اخیر بیش از20 جایزه بین المللی را در رابطه با کار برای زنان و صلح بدست آورده است، اما افتخار بزرگتر وی در این است که در سرتاسرجنگ مقاومت، زمانی که جزآتش از آسمان نمی بارید و جز خون در زمین جاری نبود، به عنوان زنی ناترس و شجاع، در بخش های صحی و فرهنگی مصروف کار و پیکار بود. سیما سمر پس از توافیق در کسب این جایزه گفته است: "این جایزه نه تنها از من نیست بلکه من آنرا به نیابت از تمام زنان و دختران افغان دریافت می کنم و افتخارش برای تمام مردم افغانستان است. این کمال حق شناسی این بانوی نامدار است که حق زنان و دختران مصیبت دیده کشور ادا می کند. بی تردید زنان و دختران افغان و مردان افغانستان اگر حتی با او موافق نباشند نه فقط به جایزه ای که او مستحق شده است افتخار می کنند بلکه به خود این بانو که زمانی به عنوان معاون رئیس جمهور و وزیر امور زنان موجودیت و حضور زنان را تمثیل می کرد و پس از آن به عنوان رئیس کمیسیون حقوق بشر وظیفه دشوار دفاع از حقوق بشر و ترویج ارزشهای بشری را با قبول همه خطرات ممکن بردوش گرفت افتخار می کنند. دفاع از ارزشهای که نه فقط برای مردم ناشناخته بودند که برخی از اکابر صاحب نام و اعتبار با آن مخالفت می کردند. سیما در عین حال از سه سال به این سو به عنوان گزارشگر خاص ملل متحد از وضعیت حقوق بشر در سودان فعالیت می کند و ظرفیت و توانانی زنان افغان را نمایش می دهند. آنچه جامعه و مردم ما، به آن نیاز دارد ، اسوه ها و نمونه ها و مدل هایی است که حقانیت ارزشهای فرامشو شده یا مورد انکار را اثبات می کند که بدون شک داکتر سیما یکی از آن مودل هاست. زنان و دختران که به القای تاریک اندیشان خود را عاجزه و ضعیفه و سیاسر و عیال و کوچ می پندارند و بر این باوردند که نمی توانند با مردان همسری کنند و در ردیف آنان قرار گیرند. یا غیر از آشپزی و شوهر داری و بچه داری کار را انجام دهند، در سیمای این بانوی عزیز و ارجمند در آیینه شمایل او می توانند آن ظرفیت های انکار شده و فراموش شده ای خود را یابند. که به تلبیس سالوسیان ریا کار و القای مرد سالاران نامرد به فراموشی سپرده اند و این باور موهن و خفت بار را که کنیزی و بردگی سرنوشت محتوم و ابدی شان است از ذهنیت و وجدان شان بزدایند. سیما نیک می داند که اگر سایر زنان جامعه اش همچون او در ماصف با زن ستیزی و مرد سالاری به میدان نیایند این جایزه به هیچ کاری نمی اید. از این سبب افتخار آنرا به همه قسمت می کند. تا زنان و دختران دیگری لوای افتخار بر دوش گیرند و در مسی ازادی نفی تبعیض و نابرابری و عدالت به پیش روند. سیما پرورده همین آب و خاک و همین مردم و میهن است و نشانه ای آن که دامن سرسبز و خرم این میهن بر غم همه آفات و بلالایی که از زمین و آسمان بر او باریده اند و هنوز هم می بارند، سترون و نازا نشده است. پس ای زنان و دختران میهن همت کنید، غرور و افتخار بیافرینید، مایه سربلندی مردم تان شوید، که می توانید و این امر محال نیست. سیما سمر نشان داد که می توانید خویشتن را باور کنید، توانایی خویش را باور کنید و خرافه ها و نیرنگ ها، پیدار ها و تصورات ماقبل تاریخی را یکسو نهید، که آغاز هر موفقیت در خویشتن باوری است.حرمت انسانی زن در حرمسرا زیستن نیست. حرمت او در آموختن، تلاش برای تحقق ارزشهای انسانی، کوشش برای انسانی زیستن است. این افتخار را به همه بانوان کشور مبارکباد می گوئیم.

سیما سمر کاندید احراز پست کمیسر عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر

2008-11-17T22:20:00.000-08:00

دولت افغانستان، سیما سمر، رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر این کشور را برای احراز پست کمیسر عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر نامزد کرده است. در اعلامیه ای که وزارت خارجه افغانستان منتشر کرده آمده است که انتخاب خانم سمر در این مقام، "انتخاب بی نهایت شایسته خواهد بود." سيما سمر در سال 1957 ميلادی در ولايت غزنی افغانستان به دنيا آمد و تحصيلات خود را در رشته پزشکی در دانشگاه کابل به پايان رساند. او از سال 1984 تا 2002 ميلادی، زمانی که افغانستان درگير جنگ بود، در خارج از اين کشور اقامت داشت و در عرصه های اجتماعی به پناهجويان افغان در کشورهای خارجی کمک می کرد. پس از فروپاشی حکومت طالبان در افغانستان، گروههای افغان شرکت کننده در اجلاس بن و سازمان ملل متحد سيما سمر را در دسامبر سال 2002 ميلادی به معاونت رئيس دولت و سپس، نخستين وزير امور زنان افغانستان برگزيدند. خانم سمر بعد از پايان کار دولت موقت افغانستان به رياست کميسيون مستقل حقوق بشر اين کشور منصوب شد. او حالا در عین زمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در سودان است. خانم سمر تا حالا دهها جایزه بین المللی در عرصه فعالیت های حقوق بشری از آن خود کرده است. وزارت خارجه افغانستان در اعلامیه خود از "کشورهای دوست" تقاضا کرده که از نامزدی خانم سمر برای احراز پست کمیسر عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر حمایت کنند. از سال 2004 میلادی تا حالا، لوئیز آربور از کشور کانادا در این پست کار کرده است.

زنان قدرتمند دنیا

2008-11-17T22:12:00.000-08:00

زنان قدرتمند دنیا.
منبع : /www.sohailasharifi.com
٢٣ اوت ٢٠٠٤
سهيلا شريفى
اخيرا يک مجله بيزنسى آمريکائى به اسم فوربس يک ليست صد نفره از قدرتمند ترين زنان دنيا را منتشر کرده است که اسامى جالب و قابل تاملى را شامل ميشود. کسانى مانند ملکه انگلستان، نخست وزير سابق اين کشور مارگارت تاچر و سيما سمر از افغانستان، رانيه عبدالله همسر پادشاه اردن و بسيارى ديگر از جمله کسانى هستند که در اين ليست قرار دارند. از ايران هم فايزه هاشمى رفسنجانى و شيرين عبادى در رده هاى مختلفى از اين ليست قرار داده شده اند.
در رابطه با معيارهاى حاکم بر اين انتخاب و اين رده بنديها، خود مجله به ثروت اين زنان و پوشش مطبوعاتى که هرکدام از آنها مى گيرند اشاره کرده است. البته ناگفته پيداست که معيارهاى سياسى و ديپلماتيک هم نقش برجسته اى در سرهم کردن اين ليست داشته است.

جايزه شهامت برای سيما سمر

2008-11-17T22:09:00.000-08:00

بی بی سی - چهارشنبه 26 مه 2004
جايزه شهامت برای سيما سمر
دکتر سيما سمر، رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان، برنده جايزه شهامت شد.
به گزارش باختر، خبرگزاری رسمی افغانستان، اين جايزه اخيراً از سوی بنياد جان اف کندی در ايالات متحده آمريکا به خانم سمر اعطا شده است.
جايزه بنياد کندی معمولاً به کسانی عطا می شود که در راه خدمت به بشريت فعاليت می کنند.
سناتور ادوارد کندی گفت دکتر سيما سمر از کسانی است که در سخت ترين شرايط برای اعاده حقوق بشر در افغانستان مبارزه کرده است.
دکتر سيما سمر، در سال 1957 ميلادی در ولايت غزنی افغانستان بدنيا آمد و تحصيلات خود را در رشته پزشکی در دانشگاه کابل به پايان رساند.
او از سال 1984 تا 2002 ميلادی، زمانی که افغانستان درگير جنگ بود، در خارج از اين کشور اقامت داشت و در عرصه های اجتماعی به پناهجويان افغان در کشورهای خارجی کمک می کرد.
پس از فروپاشی حکومت طالبان در افغانستان، سيما سمر در دسامبر سال 2002 ميلادی، از سوی گروههای افغان شرکت کننده در اجلاس بن و سازمان ملل متحد به عنوان معاون رييس دولت و نخستين وزير امور زنان افغانستان برگزيده شد.
خانم سمر بعد از پايان کار دولت موقت افغانستان، به عنوان رييس کميسيون مستقل حقوق بشر اين کشور منصوب شد.

داکترسيما سمر، دکترای افتخاری حقوق را از پوهنتون آلبرتای کانادا ، دريافت کرد

2008-11-17T22:01:00.002-08:00

داکترسيما سمر، دکترای افتخاری حقوق را از پوهنتون آلبرتای کانادا ، دريافت کرد
گزارش اسکات لانگلی
17 نوامبر 2004 - داکتر سيما سمر، مدافع نامدار حقوق بشر در افغانستان، در مراسم فارغ.التحصيلی بيش از 600 محصل پوهنتون آلبرتای کانادا اشتراک کرد. داکتر سمر، دکترای افتخاری حقوق را از پوهنتون مذکور دريافت کرد.
وی با پذيرش دکتورای افتخاری از پوهنتون متذکره، خاطر نشان ساخت: « من در سال 1982 در جريان اشغال افغانستان از سوی شوروی سابق، از رشته طب فارغ شدم. در آن زمان، اين گونه مراسم برگزار نمی.شد. جای مسرت است که امروز در جشن فارغ.التحصيلی شما شرکت می.جويم».
داکتر سمر برای بيش از دو دهه، در خط مقدم دفاع از حقوق بشر و تعليم و تربيه در افغانستان بوده و به طور خستگی.ناپذير در جهت بهبود زندگی زنان و کودکان در اين کشور کار کرده است. وی به حيث معاون رئيس اداره مؤقت و وزير امور زنان در دولت موقت افغانستان ايفای وظيفه نموده است. تقرر داکترسیما سمر به پستهای ياد شده زمانی اعلام شد که وی در ماه دسامبر 2001، مشغول ديدار از پوهنتون آلبرتا بود.
داکتر سمر، بنيانگذار و مدير مؤسسه.ای به نام «شهدا ارگنايزيشن» است که شبکه.ای از شفاخانه.ها، کلينيکها و مکاتب را تحت پوشش خود داشته و خدمات صحی و آموزشی را برای زنان و کودکان افغان ارائه می.کند. وی فعلاً رئيس « کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان» می.باشد.
داکتر سمر در اين مراسم اظهار داشت: «ما مخالفان بسيار قدرتمندی در برابر حقوق زن و حقوق بشر در افغانستان داريم. در جريان لويه جرگه اضطراری در جون 2002، شماری از بنيادگرايان که کماکان قدرت را در دست دارند، بنده را متهم به کفرگويی کرده و سعی کردند تا مرا بکشند». وی افزود: «بعداً، من وظيفه مشکل.تر و خطرناکتری را به عهده گرفتم. اما بايد عرض کنم از وظيفه خود واقعاً راضی هستم. زيرا کوشش می.کنم تا صدايی برای کسانی باشم که نتوانسته.اند در زندگی خود، صدای خود را بلند کنند».
وی، انتخابات اخير افغانستان و تصويب قانون اساسی نوين اين کشور را نشانه.های پيشرفت و ترقی خواند و تأکيد کرد که دفاع از حقوق بشری تمام مردم ، در حالی که نيازهای اوليه آنها رفع نگرديده است، کار مشکلی است. داکتر سمر اضافه کرد که در مقايسه با حکومت طالبان، وضع بخش بزرگی از زنان در نقاط مختلف افغانستان بهبود چندانی نيافته است.
وی به فارغ.التحصيلان گفت که ضرورت به مهارت های آنها در سراسر دنيا احساس می.شود و آنها بايد شجاعت شريک.سازی اين مهارت ها را به منظور پيدايش دنیای صلح.آميز و سعادتمند داشته باشند.
داکتر سمر يادآور شد: «من هرگز فکر نمی.کردم که امروز اين وظيفه را داشته باشم. شايد شما هم روزی خود را در مسيروظايف جديد و غيرمترقبه دريابيد. من از شما می.خواهم تا از قلب خود پيروی کنيد و بگذاريد تا قلب.تان دنيا را در خود جای دهد. وی ادامه داد: « اگر قرار است دنيا پيشرفت کند، مردم بايد خطر و ريسک را قبول نمايند. از شما می.خواهم که برای آنچه که به آن اعتقاد داريد، تلاش نماييد. اين تنها راه ايجاد تغيير در جامعه مامیباشد».
دانشگاه آلبرتا به منظور يادبود دکتورای افتخاری داکتر سيما سمر، کتاب ( ويرجينيا ولف) تحت عنوان «خانه خود و ساير مقالات» را به کتابخانه بروس پيل اهداء مینمايد.
منبع : //www.aihrc.org.af/ddrdr.htm

سيما سمر گزارشگر ويژه حقوق بشر در سودان شد

2008-11-17T22:01:00.001-08:00

سيما سمر گزارشگر ويژه حقوق بشر در سودان شد
بی بی سی - شنبه 30 ژوئيه 2005
دکتر سيما سمر، رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان، به حيث گزارشگر ويژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در سودان تعيين شده است.
آقای وی بی سونو، رييس اجلاس ساليانه کميسياريای عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر، اين تصميم را در شصيت و يکمين اجلاس ساليانه اين سازمان اعلام کرد.
کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان با انتشار يک اعلاميه انتخاب خانم سمر به حيث گزارشگر ويژه حقوق بشر در سودان را "افتخار بزرگ ملی برای افغانستان" توصيف کرده است.
در اين اعلاميه همچنين آمده است که خانم سمر از ميان ۳۰ نامزد اين مقام از کشورهای مختلف، انتخاب شده است.
وضعيت زندگی غيرنظاميان در کشور جنگ زده سودان همواره سبب نگرانی ارگان های دفاع از حقوق بشر بوده است.
جنگ های قومی در دارفور، واقع در غرب سودان، به آواره شدن بيش از يک ميليون نفر منجر شده است.
برخی از ناظران خارجی گفته اند که شبه نظاميان طرفدار دولت نه تنها به سوزاندن و آزار و قتل ساکنان روستاهای منطقه دست زده اند بلکه آوارگان را نيز هدف حمله قرار می دهند.
اما دولت سودان اتهامات داير بر حمايت از شبه نظاميان را رد کرده است.
بررسی وضعيت حقوق بشر در کشور بحران زده سودان، از مسووليت های خانم سمر در ماموريت جديد او خواهد بود.
خانم سمر پس از فروپاشی رژيم طالبان در ۲۰۰۱ ميلادی، به عنوان معاون رييس جمهور در اداره موقت و پس از آن هم به حيث وزير زنان تعيين شده بود

روز جهانی 'سياه سر' در افغانستان

2008-11-17T21:52:00.000-08:00

روز جهانی 'سياه سر' در افغانستان
بی بی سی - سه شنبه 08 مارس 2005
زنان افغان امسال نيز مانند يکی دو سال گذشته با برگزاری محافل جداگانه روز جهانی زن (8 مارس) را در کابل و شهرهای ديگر افغانستان تجليل کرده اند.
سه سال پيش موضوع رسميت دادن به حقوق و آزاديهای زنان يکی از موضوعات مهم و از پيش شرط ها برای بازسازی افغانستان بود. دولت حامد کرزی نيز تلاش داشت تا هر چه بيشتر به جامعه جهانی اطمينان بدهد که زنان از حقوق و آزادی های کافی برخودار هستند.
اکنون دولت افغانستان فراهم شدن زمينه بازگشت دختران به مدرسه، شرکت زنان در انتخابات، حضور سه زن در کابينه، نامزد شدن يک زن در انتخابات رياست جمهوری، پخش آواز زنان از رسانه های ديداری و شنيداری دولتی، ايجاد گروههای ورزشی ويژه زنان و سرانجام تعيين يک زن به عنوان والی يکی از ولايات را از دستاوردهای سه سال گذشته خود می داند.
اما آيا دولت، در رابطه با بهبود وضعيت زنان، در بيرون از کابل پايتخت به دستاوردهای مشابه دست يافته است؟ آيا زندگی زنان افغان تغيير کرده است؟
بيشتر کارشناسان افغان در امور مسايل اجتماعی بر اين باورند که فرصتها برای رشد زنان در سراسر افغانستان يکسان نيست.
زنان تنها در برخی از شهرهای بزرگ به ويژه کابل می توانند آزادانه گشت و گذار کنند، به مدرسه بروند، تا حدودی به امکانات بهداشتی دسترسی داشته باشند و در بيرون از خا نه مشغول فعاليتهای اجتماعی باشند.
با سقوط حکومت طالبان بيشتر زنان تصور می کردند که دولت برای بهبود وضعيت آنان اقدامات فوری به اجرا خواهد گذاشت، به ويژه در مناطق دور دست و ولايات، در مسايل جدی مانند آموزش و پرورش، جلوگيری از ازدواجهای اجباری، خريد و فروش زنان تغييرات قابل ملاحظه روی خواهد داد، اما آيا با گذشت سه سال اين انتظارها برآورده شده است؟
کمبودهای زنان
سيما سمر، رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان، می گويد که دولت در سه سال گذشته برای بهبود وضعيت زنان کارهای چشمگيری انجام نداده است و هنوز زنان به امکانات اوليه زندگی دسترسی ندارند.
خانم سمر می گويد که زمانی می توان برای بهبود وضعيت زنان کار کرد که دست اندرکاران دولت خود به دموکراسی وحقوق و آزاديهای زنان معتقد باشند.
او از مقامات بلند رتبه دولتی انتقاد می کند و می گويد که تا کنون آنها به همسرانشان اجازه حضور در فعاليت های اجتماعی را نداده اند.
زن و دموکراسی
قسيم اخگر، کارشناس در مسايل سياسی و اجتماعی، در يک گردهمايی که به مناسبت بزرگداشت روز زن از سوی "شبکه جامعه مدنی و حقوق بشر افغانستان" راه اندازی شده بود، از زنان خواست تا بيش از اين منتظر دادن آزادی از سوی دولت يا مرجع ديگری نباشند، آقای اخگر تاکيد کرد که آزادی ظرفيتی است که انسان بايد آن را در وجودش بپروراند.
نقش زنان در انتخابات پارلمانی از موضوعات تازه تری است که در محافل بزرگداشت هشتم مارس مطرح می شود.
سخنرانان اين گردهمايی ها از نهادهای اجتماعی و احزاب سياسی دعوت می کنند تا در انتخابات پارلمانی از زنان حمايت کنند.
استفاده ابزاری از زنان
يکی از مسايل ديگری که در بيشتر گردهمايی های زنان در مورد آن بحث می شود، اين است که استفاده ابزاری از زنان در افغانستان همچنان با قوت خود باقی است.
درحاليکه در محافل رسمی سخن از تساوی حقوق زن و مرد و دادن فرصتهای مناسب به زنان می شود، به باور بسياری اين مساله بيشتر جنبه شعاری دارد و از حضور زنان در عرصه های سياسی و اجتماعی استفاده نمادين شده است.
به باور بسياری از مردان افغان، زنان هنوز موجودی درجه دو هستند و "عاجزه"، "سياه سر" و حتی در برخی مناطق "حيوان"، "بز" و "کوچ" ناميده می شوند.
در بيشتر مناطق افغانستان، زندگی و سرنوشت زنان را آداب و رسوم و سنتهای قبيله ای مشخص می کند.
تفاوت زنان در کابل و ديگر نقاط افغانستان
با اينکه اکنون زنان در کابل مطابق با خواست و سليقه خود لباس می پوشند، در مجامع حضور می يابند، در تلويزيون و راديو برنامه اجرا می کنند و در اين زمينه ها هيچگونه محدوديتی ندارد، در برخی شهرهای ديگر وضعيت متفاوت است.
در شهرها و روستاهای اطراف به ندرت می توان حضور زنان را در کوچه و بازار يا محافل مشاهده کرد و يا رقص و آواز زنان را در تلويزيون و راديو ديد و شنيد.
به نظر سيما سمر، رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان، برای رفع اين مشکلات بايد برنامه های وسيع و بنيادی انجام شود.
او بر اين موضوع تاکيد می کند که دولت بايد زمينه آموزش زنان در سرتاسر افغانستان را فراهم کند و در کنار آن به زنان کمک شود تا از لحاظ اقتصادی به خود کفايی برسند.
هرچند در کشوری مانند افغانستان، که تا چند سال پيش شاهد حکومت سخت گير طالبان و پيش از آن درگير جنگهای داخلی بوده است، نمی توان از پيشرفتهای زنان در سالهای اخير چشم پوشی کرد، اما آنچه زنان را در مسير حرکتشان به سوی ترقی، با چالشهای جدی مواجه می کند، سنتهای قبيله ای و نهادينه شده در اين کشور است.

روز جهانی حقوق بشر

2008-11-17T21:49:00.000-08:00

روز جهانی حقوق بشر در افغانستان
بی بی سی - شنبه 11 دسامبر 2004
داود ناجی
بعد از سقوط رژيم طالبان تاکنون همه ساله از روز تصویب اعلاميه جهانی حقوق بشر در افغانستان تجليل شده است؛ امسال نيز از چنين روزی در تالار دانشگاه تربيت معلم افغانستان تجليل شد.
شايد انتخاب اين مکان با شعار سازمان ملل متحد که سه سال آينده را "سالهای آموزش حقوق بشر در دوره های ابتدايی و متوسطه" اعلام کرده است رابطه ای سمبوليک داشته است .
در اين گردهمايی سيما سمر، رييس کمسيون مستقل حقوق بشر افغانستان، گفت که با وجود گامهای مهمی که برداشته شده اما هنوز حمايت از حقوق بشر برای مردم افغانستان به حقيقت عملی تبديل نشده است، چون به گفته او، تامين حقوق بشر نيازمند حکومت قانون، عدالت و آگاهی مردم از حقوق شان است چيزی که در سه دهه گذشته در افغانستان وجود نداشته است.
خانم سمر افزود دهه گذشته از 1994 تا 2004 ميلادی دهه تعليمات حقوق بشری نامگذاری شده بود، اما در افغانستان بيشترين تخطی از حقوق بشر در همين سالها صورت گرفته است.
کمسيون مستقل حقوق بشر به دولت افغانستان پيشنهاد کرده است که سه سال آينده در اين کشور نيز سالهای تعليمات حقوق بشر در سطوح ابتدايی و ليسه (متوسطه) اعلام شود.
همچنين خانم سمر از دولت افغانستان خواست در جهت تامين حقوق بشر جداً تلاش کند.
فليپو گراندی، معاون فرستاده ویژه سازمان ملل متحد در افغانستان نيز يکی از سخنرانان اين گردهمايی بود.
او با اشاره به سالهای جنگ در افغانستان گفت که در سه دهه گذشته نقض سيستماتيک حقوق بشر در افغانستان صورت گرفته است، تاریخ افغانستان دراين سالها شاهد نقض حقوق بشر در سطوح مختلف است و مردم افغانستان از اين ناحيه رنج بسيار ديده اند.
همچنين فرانسيس وندرل نماينده اتحاديه اروپا درافغانستان در اين گردهمايی از بهبود وضعيت حقوق بشر در افغانستان سخن گفت.
او برگزاری انتخابات رياست جمهوری را که انجام شد و انتخابات آينده پارلمانی را از نمونه های بهبود رعايت حقوق بشر در افغانستان خواند و تاکيد کرد که هنوز مشکلات زيادی نيز وجود دارد.
در پايان مراسم تجليل از پنجاه و ششمين سالروز تصویب اعلاميه جهانی حقوق بشر، از سمبل حقوق بشر در دانشگاه آموزش و پرورش افغانستان پرده برداری شد که توسط کميسيون مستقل حقوق بشر ساخته شده است.
در اين سمبل شش ضلعی، ماده های اساسی حقوق بشر به زبانهای رايج در افغانستان حک شده است.

افغانستان، سه سال بعد از اجلاس بن

2008-11-17T21:48:00.001-08:00

افغانستان، سه سال بعد از اجلاس بن

بی بی سی - دوشنبه 06 دسامبر 2004

حقوق بشر

يکی از مسايلی که در موافقتنامه بن گنجانيده شده بود، تشکيل کميسيون مستقل حقوق بشر بود که هدف از آن، بهبود وضعيت رعايت حقوق بشر در افغانستان بود؛ دکتر سيما سمر رييس اين کمسيون معتقد است که علی رغم ايجاد اين کميسيون، تخطی از حقوق بشر کاهش چندانی نيافته است.

خانم سمر در مورد دلايل ادامه تخطی حقوق بشر گفت: "البته پيش از ايجاد کميسيون حقوق بشر، موارد تخطی از حقوق بشر در افغانستان ثبت نمی شد؛ در اين سه سال که کميسيون موارد تخطيها را ثبت کرده است، تاکنون ملاحظه نشده که موارد تخطی از حقوق بشر کم شده باشد. اما مهم اين است که حالا مردم کميسيون را به عنوان يک مرجع می شناسند و به آن مراجعه می کنند."

به نظر خانم سمر، دليل ادامه تخطی ها اين است که در افغانستان هنوز قانون حاکم نيست و بسياری افراد هنوز مافوق قانون عمل می کند و تا زمانيکه چنين وضعيتی ادامه داشته باشد نبايد انتظار داشت که تخطی از حقوق بشر در افغانستان متوقف شود يا کاهش يابد.

گزارش يوناما درباره وضعيت حقوق سياسی در افغانستان

2008-11-17T21:45:00.000-08:00

گزارش يوناما درباره وضعيت حقوق سياسی در افغانستان
16:53 گرينويچ - چهارشنبه 29 ژوئن 2005
داوود ناجی
مقامات حقوق بشر افغانستان و سازمان ملل متحد در اين کشور گفته اند که ۱۶ در صد افرادی که تا کنون برای اشتراک در رقابت های انتخابات پارلمانی ثبت نام کرده اند متهم به داشتن روابط با گروه های مسلح غير مسوول در اين کشور هستند.
بر اساس گزارشی که از سوی کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان و هيات نمايندگی سازمان ملل متحد (يوناما) منتشر شده، تا حالا بيش از ۱۰۰مورد شکايت عليه برخی از نامزدها به کميسيون ويژه بررسی شکايات رسيده است.
گزارش يوناما به بررسی وضعيت حقوق سياسی در افغانستان اختصاص دارد.
سيما سمر رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان و فيليپو گراندی معاون ژان آرنو، فرستاده ويژه دبير کل سازمان ملل متحد در امور افغانستان در يک کنفرانس خبری مشترک در کابل در مورد جزييات اين گزارش توضيح دادند.
آقای گراندی گفت که هنوز بيشتر مردم افغانستان از حضور نيروهای مسلح غير مسوول در مناطق مختلف اين کشور نگران هستند.
او از اين موضوع به عنوان يک "چالش بزرگ" بر سر راه برگزاری يک "انتخابات دموکراتيک" ياد کرد.
آقای گراندی گفت: "موارد محدودی از اعمال فشار و تهديد از سوی فرماندهان و چند نامزد انتخاباتی که احتمالا با گروه های مسلح ارتباط دارند در مناطقی از افغانستان وجود داشته است؛ ما همچنان از مداخله مقامات محلی در برخی موارد گزارش داريم که دو مورد عمده آن در ولايات قندهار و تخار روی داده است."
فيليپو گراندی گفت که تا حالا دست کم دو نامزد انتخابات پارلمانی نيز در افغانستان کشته شده اند. اما او افزود، "در اين زمينه نمی توانم حکم کنم که اين افراد به خاطر وابستگی شان به روند انتخابات کشته شده اند."
در اين گزارش از نامزدی ۳۴۴ زن برای انتخابات پارلمانی، ۲۸۵ زن برای شوراهای ولايتی و نامزدی ۷ کوچی برای راه يابی به پارلمان و شوراهای ولايتی، به عنوان نشانه های بهبود وضعيت سياسی در افغانستان ياد شده است.
گزارش يوناما همچنين پيشنهادات مشخصی را در زمينه های امنيت و برنامه خلع سلاح افراد نظامی، به دولت افغانستان داده است.

طرح ايجاد کميسيون رسيدگی به جنايات جنگی در افغانستان

2008-11-17T21:44:00.001-08:00

طرح ايجاد کميسيون رسيدگی به جنايات جنگی در افغانستان
بی بی سی - پنج شنبه 15 دسامبر 2005
کنفرانس سه روزه 'حقيقت يابی و مصالحه ' که از تاريخ ۱۳ دسامبر در کابل به کار آغاز کرد امروز ۱۶ دسامبر با طرح ايجاد يک کميسيون مستقل به منظور رسيدگی به جنايات جنگی در افغانستان پايان يافت .
در کنفرانس بر اين نکته تاکيد شد که تا زمانی که جنايت کاران جنگی و ناقضان حقوق بشر در افغانستان به ميز محاکمه کشانده نشوند، مصالحه واقعی در اين کشور به وجود نخواهد آمد .
سيما سمر رييس کميسون مستقل حقوق بشر افغانستان و يکی از سخنرانان اصلی کنفرانس با انتقاد از نقش نظام عدلی و قضايی افغانستان گفت: "در بررسی پرونده های مجرمان جنگی و ناقضان حقوق بشر از سوی اين نهادها بی کفايتی صورت گرفته است ".
در کنفرانس "حقيقت يابی و مصالحه" همچنين گفته شد برای تامين عدالت، ضروری است افرادی که متهم به جنايات جنگی و نقض حقوق بشر هستند و در پستهای کليدی دولت کار می کنند، نخست از وظايفشان برکنار شوند.
کنفرانس، موضوع عفو جنايتکاران جنگی در افغانستان را از صلاحيتهای بازماندگان قربانيان جنگهای افغانستان دانست .
يک تن از مقامات دفتر هيات نمايندگی سازمان ملل متحد در افغانستان (يوناما) نيز در اين کنفرانس گفت: "تشکيل يک کميسيون مستقل به منطور تحقيق و بررسی پرونده های افراد متهم به جنايات جنگی کمک می کند که عدالت در شرايط مناسب و قابل پذيريش تحقق يابد .
عبدالله عبدلله وزير خارجه افغانستان نيز در روز پايانی کنفرانس در سخنرانی خود تاکيد کرد که هر چند در افغانستان موارد زياد نقض حقوق بشر وجود داشته است اما به گفته او در چهار سال گذشته در اين عرصه گامهايی بر داشته شده که در سی سال گذشته بی سابقه بوده است .
کنفرانس "حقيقت يابی و مصالحه " در حالی به کار خود پايان داد که برخی از شرکت کنندگان نسبت به عملکرد کميسيون بررسی پرونده های جنايت کاران جنگی که قرار است تا چند روز آينده ايجاد شود اظهار ترديد کردند.
به گفته اين افراد اگر اين کميسيون نيز بخواهد مانند کميسيون های گذشته در پشت درهای بسته فعاليت کند نتايج اين بررسی ها رضايت مردم را تامين نخواهد کرد .
دولت افغانستان هفته گذشته طرحی را به تصويب کابينه رساند که بر اساس آن ظرف سه سال آينده نحوه رسيدگی به جنايات جنگی و بر خورد باعاملان آن مشخص شود .

آغاز برنامه 'عدالت انتقالی' در افغانستان

2008-11-17T21:43:00.000-08:00

آغاز برنامه 'عدالت انتقالی' در افغانستان
بی بی سی- يکشنبه 10 دسامبر 2006 - 19 آذر 1385
حامد کرزی، رييس جمهور افغانستان آغاز برنامه عدالت انتقالی را در کشورش اعلام کرد؛ برنامه ای که حقيقت يابی و مستند سازی جنايات ضد بشری و نقض حقوق بشر در افغانستان، بخشی از آن است.
آقای کرزی که به مناسبت آغاز اين برنامه و تجليل از پنجاه و هشتمين سالروز تصويب اعلاميه جهانی حقوق بشر در کابل سخن می گفت، از ادامه نقض حقوق بشر توسط "تروريستها و زورگويان" و در مواردی هم نيروهای خارجی مستقر در افغانستان ابراز نگرانی کرد.
رييس جمهور کرزی همچنين با اشاره به هجوم نيروهای شوروی سابق به افغانستان، "تجاوز خارجيان" به کشورش را از عوامل مهم خشونت و نقض حقوق بشر در کشورش برشمرد و از افغانها خواست برای پايان دادن به تراژيدی های گذشته و کنونی متحد شوند.
عدالت و شجاعت
آغاز رسمی برنامه عدالت انتقالی امسال همزمان بود با تجليل از سالروز تصويب اعلاميه جهانی حقوق بشر.
اين برنامه در کابل با پخش فيلم مستندی در مورد جنايات گذشته در افغانستان آغاز شد که در آن قربانيان تاکيد داشتند عامل اين جنايات را هرگز نخواهند بخشيد.
دکتر سيما سمر، رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان، آغاز برنامه عدالت انتقالی در افغانستان را مهم خواند و گفت که تامين عدالت و تحکيم قانونيت در افغانستان نياز به عدالت و "اقدامات شجاعانه" دارد.
تام کونيکز، نماينده سازمان ملل متحد در افغانستان نيز از آغاز اين برنامه استقبال کرد و آن را برای رييس جمهور افغانستان تبريک گفت.

'تجاوز خارجی'
حامد کرزی، رييس جمهور افغانستان با استفاده از فرصتی که برايش دست داده بود، ديدگاه های سياسی خود را در مورد گذشته و همچنين وضعيت کنونی کشورش بيان کرد.
آقای کرزی که از تماشای فيلم مستند در مورد نقض حقوق بشر به شدت متاثر شده بود، به سختی می توانست حرف بزند و چندين بار به شکل واضح اشک ريخت.
کميسيون مستقل حقوق بشر از فعالان حقوق بشر که جانهايشان را در اين راه از دست داده اند قدردانی کرد
او بيشتر برعوامل خارجی و تجاوزهای به قول او آشکار و پنهانی تاکيد کرد که سبب ترويج خشونت و نقض حقوق بشر در کشور شد.
رييس جمهور افغانستان از اينکه هنوز "مردم بی دفاع" در کشورش از سوی تروريستها و گه گاهی نيروهای خارجی مستقر در اين کشور قربانی می شوند به شدت ابراز نگرانی کرد.
آقای کرزی تاکيد کرد که رهايی افغانستان از بدبختی های کنوکی، در اتحاد و کنار گذاشتن اختلافات قومی، گروهی و زبانی است.
اگرچه ترويج مصالحه و تشويق مردم به وحدت ملی، گنجانيدن پيام های صلح در کتابهای آموزشی، از ديگر اجزای برنامه صلح و عدالت انتقالی است، ولی تاکيد بيشتر کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان و برخی از نهادهای بين المللی بر اين نکته است که بايد از انتصاب ناقضان حقوق بشر به منصب های بلند رتبه دولتی، جلوگيری شود و مردم حقيقت را در مورد جنايات گذشته بدانند.
از اين رو موفقيت عملی اين برنامه با چالش جدی روبرو است، زيرا در حال حاضر شمار زيادی از کسانی که به نقض حقوق بشر متهم اند، کرسی های را در رده های بالای دولت و هچنين پارلمان افغانستان در اختيار دارند.

سومین کنفرانس بین المللی توسعه جامعه مدنی در كابل

2008-11-17T21:42:00.001-08:00

سومین کنفرانس بین المللی توسعه جامعه مدنی در كابل
سومین کنفرانس بین المللی توسعه جامعه مدنی افغانستان در هتل صافی لاند مارک دایر گردید.در این کنفرانس داکتر سیما سمر رئیس کمیسیون حقوق بشر افغانستان در مورد وظایف نهادهای جامعه مدنی در کشور صحبت نموده گفت : نهاد مدنی در یک جامعه دموکراتیک باید قوی و از اهمیت خاص برخوردار باشد و از انجو باید فرق داشته باشد میدانم نهاد مدنی در کشور درست رشد نکرده چون به شکل پروژوی کار می کند.وی افزود : نهادهای مدنی که بخاطر حاکمیت قانون در جامعه کار میکنند با اقشار مختلف از مردم سروکار دارند باید انتقادات که بالای دولت مطرح میسازد باید سازنده باشد افسوس نهادهای مدنی در افغانستان افکار واحد ندارند.همچنان در این کنفرانس محترم جاوید لودین رئیس دفتر ریاست جمهوری صحبت نموده گفت : یک ونیم سال گذشته مساله تروریزم حملات و مداخلات کشورهای بیرونی به سطح رسیده بود که همه میدانند کسانی که در نهاد های مدنی کار میکردند چرا عوامل وانگیزه های این همه را بررسی نکردند.وی گفت : نهاد های مدنی همیشه از دولت انتقاد میکند وظیفه نهاد جامعه مدنی انتقاد نباید باشد نقش و رسالت آن باید مانند دولت باشد.بعدا داکتر نبکت کریستینسون نماینده سویدن و همکار جامعه مدنی کشور در مورد فعالیت های کمیته سویدن در ارتباط نهاد های جامعه مدنی افغانستان صحبت نموده گفت: مابطور مشخص علاقمندی به مسایل چگونگی روابط بین بخشهای سنتی جامعه مدنی و پدید جدید آن با موسسات غیر دولتی هستیم نظر به نشستی که با علما شوراهای قومی در قریه جات داشتیم ما نهاد جامعه مدنی را در کشور افغانستان تشویق میکنیم .همچنان در این کنفرانس پیام عبدالکریم خرم وزیر فرهنگ و جوانان توسط نماینده آن وزارت قرائت گردید.در کنفرانس موضوعات چون تحلیل وضعیت فعلی افغانستان از نظر نهادهای جامعه مدنمی فرصت ها، چالشهای داخلی وخارجی فرا راه نهاد های جامعه مدنی ، شریک ساختن تجربیات و تخصص در چگونگی تقویه نهاد های جامعه مدنی در افغانستان ، تشخیص راه های تقویه همکاری از طریق سعی وتلاش دسته جمعی ، ایجاد ارتباط با فعالین جامعه مدنی ملی وبین المللی مورد بحث قرار گرقت.کنفرانس فردا نیز ادامه دارد.
منبع : /www.afghanpaper.com

ايجاد فرهنگ برابري هدف ماست 1/12/1384

2008-11-17T21:41:00.000-08:00

ايجاد فرهنگ برابري هدف ماست 1/12/1384وركشاپ سه روزه اي كه از سوي كميسيون حقوق بشر جهت اطلاع دهي براي اعضاي شوراي ولايتي كابل، امروز رسماً، با سخنان خانم سيما سمر در محل اين دفتر آغاز به كار نمود. خانم سيما سمر در حاشيه اين وركشاپ اعلام كرد كه اين كميسيون در نظر دارد در سطح كشور وركشاپهايي را براي اعضاي شوراهاي ولايتي داير نمايد، تا بهتر بتواند براي آنها اهداف، برنامه هاي اين كميسيون را تشريح نمايند. همچنين در اين وركشاپ روي قانون شوراها نيز دقت نظر خواهد شد تا وظايف شوراها شفاف تر گردد. خانم سيما سمر با اشاره به نقش شوراها گفتند كه شوراها نبايد مانع براي پروژه ها ايجاد كنند، آنها نقش بازوي كمكي را براي والي ها و ولسوالهاي مناطق دارند. رئيس كميسيون حقوق بشر در سخنان خود به دست آوردهاي اين كميسيون اشاره كرده و گفتند كه تا كنون 52 زندان شخصي را بسته كرده ايم، اين زندانها متعلق به والي ها و قومندانان امنيه بوده است، وي اشاره كرد كه هنوز هم بخشي از اين قومندانها و والي ها بر سر قدرت هستند. وي يكي از اهداف اساسي كميسيون را زدودن فرهنگ خشونت ذكر نموده و علاوه نمودند كه ما تلاش مي كنيم كه فرهنگ خشونت، زور گوئي را از بين ببريم و به جايش فرهنگ برابري را حاكم نمائيم. خانم سيما سمر در حاشيه اين جلسه به سوالات خبرنگاران پاسخ گفته و با اشاره به حوادث هرات اعلام كردند كه ما ناظر اوضاع هستيم، تحقيقات ما جريان دارد، كميسيون به زودي در اين رابطه موضع گيري خواهد نمود، اما آنچه كه مسلم است اين است كه حوادث اخير مذهبي نبوده است، ما در تاريخ افغانستان شاهد درگيري هاي مذهبي نبوده ايم، وي با اشاره به مجازات مجرمين اعلام كرد كه ما خواهان مجازات و پيگيري همه مجرمين هستيم، بايد تحقيق شود كه چه كساني در اين حوادث دست داشته اند، حتي اگر به قول بعضي ها همان جوانهاي احساساتي هم دست داشته اند بايد محاكمه شوند و به پنجه قانون سپرده شود تا ديگر شاهد تكرار اين حوادث نباشيم.

افتتاح واحد 'پاسخگويی به مسايل خانوادگی' در پليس کابل

2008-11-17T21:39:00.002-08:00

افتتاح واحد 'پاسخگويی به مسايل خانوادگی' در پليس کابل
بی بی سی - يکشنبه 22 ژانويه 2006
در کابل پايتخت افغانستان، مرکزی برای پاسخگويی به مسايل خانواده به طور رسمی افتتاح شده است.
گفته می شود اين مرکز اولين در نوع خود در اين کشور است که مردان، زنان و کودکان می توانند برای دريافت کمک يا مشاوره در مورد مشکلات خانوادگی با آن تماس بگيرند.
اين واحد خدمات رسانی توسط پليس ملی افغانستان و با همياری نيروهای آمريکايی و سازمان ملل متحد راه اندازی شده است.
در مراسم افتتاح رسمی اين مرکز، يک مقام ارشد افغان ابراز اميدواری کرد که فعاليت های 'واحد پاسخگويی' سرمشقی برای ديگر شهروندان افغان باشد.
سازمان ملل متحد خشونت عليه زنان و کودکان در افغانستان را بسيار گسترده توصيف می کند و آن را مشکلی جدی برای سلامت عمومی جامعه در اين کشور می داند.
فقر مالی و آموزشی
به گزارش خبرنگار بی بی سی در کابل، واحد 'پاسخگويی به خانواده' پيش از افتتاح رسمی حدود شش ماه فعال بوده است و در اين مدت به 23 مورد مراجعه به دليل خشونت خانوادگی پرداخته که عموما مربوط به ضرب و شتم زنان توسط همسرانشان بوده است.
دکتر سيما سمر، رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان، می گويد 'فقر و کمبود امکانات آموزشی' به معضلات خانوادگی در اين کشور دامن می زند.
خانم سمر که در مراسم افتتاح اين واحد سخنرانی می کرد با اشاره به نقش مهم پليس در اجرای قانون و برقراری نظم گفت: " فکر می کنم که [چنين مرکزی] در همه جا ضروری است اما در کشوری مانند افغانستان با پيشينه 30 سال جنگ و درگيری، که خشونت برای مردم امری عادی شده، اهميت بيشتری پيدا می کند."
خشونت خانوادگی موضوعی نيست که گفتگو در مورد آن به سادگی صورت بگيرد و برخی ناظران بر اين باورند که زنان اساسا از بازگو کردن رفتار خشونت آميزی که با ايشان می شود، هراسانند.

'هنوز کارهای زيادی باقيست'

2008-11-17T21:39:00.001-08:00

سيما سمر: 'هنوز کارهای زيادی باقيست'بی بی سی - دوشنبه 12 دسامبر 2005
سيما سمر، رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان گفته است که هنوز در افغانستان موارد نقض حقوق بشر وجود دارد و افرادی در اين کشور هستند که "خود را به رعايت از قانون ملزم نمی دانند."
خانم سمر گفت اگرچه وضعيت حقوق بشر نسبت به چهار سال پيش در افغانستان بهبود يافته است و به گفته او حالا در زندانهای افغانستان شکنجه به صورت علنی و عام وجود ندارد اما خانم سمر افزود که هنوز هم مشکلات زيادی موجود است که بايد به آن رسيدگی شود.
رييس کمسيون مستقل حقوق بشر افغانستان گفت: "علی الرغم شکايت ها مبنی بر نقض حقوق بشر از سوی نيروهای ائتلاف بين المللی تحت امر آمريکا در زندانهای نظامی، کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان هنوز نتوانسته است از اين زندانها در افغانستان نظارت کند."
او گفت تنها ظرف سال گذشته 113 مورد از نقض حقوق بشر در بازداشتگاه های آمریکاییان در افغانستان به این کمیسیون گزارش شده است.
دهم سپتامبر مصادف بود با سالروز تصويب اعلاميه جهانی حقوق بشر که نخستين بار در سال ۱۹۵۰ از سوی مجمع عمومی سازمان ملل اعلام شد.
دست آوردها
دکتر سيما سمر، به اين بهانه گزارش يک سال کاری کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان را ارايه کرد.
او آموزش حقوق بشر به حدود ۲۴ هزار تن از افراد پليس، معلمان و مديران مکاتب، نگهبانان زندانها، گزارش دهی در مورد وضعيت حقوق بشر، نظارت و بازرسی از زندانها، به خصوص از زندان های زنان را از دست آوردهای اين کمسيون در يک سال گذشته خواند.
خانم سمر همچنين با اشاره به برگزاری کنفرانس بين المللی لندن که در آن قرار است استراتژی ده ساله انکشاف افغانستان به بحث کشيده شود، از دولت افغانستان و جامعه جهانی خواست به گسترش و تامين حقوق و آزادی های مردم به عنوان محور انکشاف و ترقی، توجه کنند.
جمع آوری شواهد قناعت بخش
کمسيون مستقل حقوق بشر همچنين برنامه ای تازه ای را زير نام "ترسيم منازعه" آغاز کرده است.
بر اساس اين برنامه شماری از کارمندان اين کمسيون از سوی متخصصان بين المللی آموزش ديده اند تا اسناد دادگاه پسندی را در مورد جنايات جنگی و ناقضان حقوق بشر در ۲۵ سال گذشته جمع آوری کنند.
به گفته مسئولان اين کمسيون آنچه هنوز در مورد جنايات جنگی و نقض حقوق بشر در افغانستان وجود دارد، مجموعی از ادعاها و يادداشت های مردم است که نمی تواند به عنوان مدارک قابل قبول در دادگاه ها ارايه شود.

مجرمان جنگي در افغانستان مورد پيگرد قانونی قرار مي گيرند

2008-11-17T21:38:00.001-08:00

كميسيون مستقل حقوق بشر:
يكشنبه ۷ دي 1382
مجرمان جنگي در افغانستان مورد پيگرد قانونی قرار مي گيرند
«كميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان» براي شناسايي و پيگرد مجرمان جنگي اين كشور تلاش خواهد كرد و در اين زمينه از مردم كمك و مشورت خواهد گرفت.به گزارش ايرنا، خانم «سيما سمر» رئيس كميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان قبل از ظهر شنبه در جلسه علني لويه جرگه (مجلس بزرگان) اين كشور در سخناني گفت: پيگرد مجرمان جنگي از وظايف عمده اين كميسيون است، اما متأسفانه هنوز هم در افغانستان دادگاه صالحي كه ضوابط را بر روابط ترجيح دهد، به وجود نيامده است.وي گفت: فراموشي عملكرد كساني كه جنايات جنگي رامرتكب شده اند، مشكلات را حل نمي كند، بلكه بر عكس، آنان را به ادامه ارتكاب جرم و جنايت و نقض حقوق انسانها تشويق مي كند. خانم سمر اظهار داشت: كميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان از ابتداي سال آينده با مردم در مورد چگونگي برخورد با مجرمان جنگي مشورت خواهد كرد و تصميم گيري در اين زمينه را به عهده آنان خواهد گذاشت.وي با بيان اينكه در سراسر جهان برخوردهاي متفاوتي با مجرمان جنگي از مجازات تا عفو انجام شده است، افزود: كميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان براي عفو مجرمان جنگي تبليغ خواهد كرد، اما مردم تنها مرجع تصميم گيري در اين زمينه هستند.وي تأكيد كرد: عدم برخورد با مجرمان و جنايتكاران جنگي، مشكلات را حل نخواهد كرد و تا زماني كه مجرمان پاسخگوي جنايات خود نباشند، بحران در افغانستان تداوم خواهد يافت و دشمني، بي عدالتي و آنارشيسم همچنان گلوي مردم را خواهد شكافت.خانم سمر در ادامه اظهار داشت: كميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان با هيچ گروه، حزب، قوم و فردي دشمني ندارد، بلكه دشمن ظلم، بي عدالتي، هرج و مرج و نقض حقوق بشر است و عليه استبداد شخصي از سوي هر فردي كه باشد، مبارزه خواهد كرد.كميسيون حقوق بشر افغانستان از تير ماه سال گذشته بر اساس موافقتنامه «بن» در اين كشور تأسيس و فعال شده است.وي همچنين مخالفت با حقوق بشر در افغانستان را محكوم كرد و گفت: حقوق بشر هديه نيست، بلكه حقي است كه در هر نقطه از جهان بايد به آن پايبند بود.
منبع : www.iran-newspaper.com

انتقاد يک مقام سازمان ملل از سودان به دليل خودداری از مجازات مرتکبين جرائم جنگی

2008-11-17T21:36:00.000-08:00

انتقاد يک مقام سازمان ملل از سودان به دليل خودداری از مجازات مرتکبين جرائم جنگی06/03/2006
يک مقام سازمان ملل متحد از سودان به دليل خودداری از مجازات مرتکبين جرائم جنگی در منطقه دارفور انتقاد کرده است.
" سيما سمر" فرستاده حقوق بشر سازمان ملل متحد به سودان، روز دوشنبه در جريان ديداری از خرطوم، نگرانی خود را ابراز داشت و گفت دادگاه های ويژه رسيدگی به جرائم جنگی که سال پيش به وسيله دولت تشکيل شدند، هيچ مقام مسئول خشونت را محاکمه نکرده اند.
" سيما سمر" افزود نقض حقوق بشر، از جمله دستگيری های خودسرانه و شکنجه ادامه دارد.
سودان در برابر کوشش های دادگاه بين المللی جنائی برای رسيدگی به جرائم جنگی در جريان نبرد بين شورشيان دارفور و شبه نظاميان طرفدار دولت مقاومت کرده و همچنين قول داده است از تشکيل يک نيروی صلحبان سازمان ملل متحد برای جايگزينی با نيروهای فعلی اتحاديه آفريقا در دارفور ، جلوگيری کند.
منبع : /www.voanews.com

جهت دریافت حقایق به همکاری شوراهای ولایتی نیازمندیم

2008-11-17T21:35:00.000-08:00

سیما سمر: جهت دریافت حقایق به همکاری شوراهای ولایتی نیازمندیم
سیما سمر، رئیس کمیسیون حقوق بشر افغانستان خطاب به اعضای شورای ولایتی کابل گفت: تطبیق پروسه عدالت انتقالی، به همکاری شورای ولایتی برای ایجاد زمینه اطلاع‏رسانی به مردم نیازمندیم.
وی که در افتتاح ورکشاپ سه روزه‏ آموزشی برای تشریح مسایل حقوقی به اعضای شورای ولایتی کابل سخن می‏گفت، ضمن معرفی کوتاه کارکردهای کمیسیون حقوق بشر جهت ترویج و تبلیغ حقوق بشر، گفت: «شوراهای ولایتی، منتخب مردم هستند و می‏توانند در اطلاع رسانی و بالابردن آگاهی مردم، نقش زیادی را در پروسه عدالت انتقالی ایفا کنند.»سيما سمر، گفت که در اين دوره‏ها به اعضای شورای ولايتی آموزش داده می‏شود که چگونه به منظور بهبود وضعيت حقوق بشر کار کنند. جاوید دانش‏یار مسئول بخش عدالت انتقالی کمیسیون حقوق بشر، هدف از پروسه عدالت انتقالی را ایجاد تصویری کلی از منازعات و جرایمی دانست که در دوران بحران در کشور صورت گرفته است.وی افزود: شوراهای ولایتی، نهاد‏های مردمی هستند و می‏تــوانند با همکاری و هماهنگی کمیسیون حقـــوق بشر، مردم را با اهداف این پروسه آشنا سازند.
(مریم حسینی) روزنامه راه نجات

سیما سمر در لویه جرگه

2008-11-17T21:34:00.001-08:00

چهارده روز از لويه جرگه گذشت
بی بی سی - شنبه 27 دسامبر
پايان کار کميته تفاهم باز هم به "فردا" موکول شد
لويه جرگه تصويب کننده قانون اساسی افغانستان، قرار بود از امروز جلسات نهايی خود را، برای تصويب قانون اساسی اين کشور آغاز کند، اما کار کميته تفاهم هنوز ادامه دارد.
از پنج روز پيش، کار کميته تفاهم که سرگرم بررسی و جمع بندی نتايج کار کميته های دهگانه لويه جرگه، به منظور ارايه آن به صحن علنی مجلس است، آغاز شده است.
مسوولان برگزاری لويه جرگه، در چند روز اخير، بارها پايان کار کميته تفاهم را به "فردا" موکول کرده اند، روز جمعه نيز، صفيه صديقی سخنگوی لويه جرگه گفت که کميته تفاهم، "فردا شنبه" نتايج کار خود را به لويه جرگه ارايه خواهد کرد، اما همانند روزهای گذشته، اين "فردا" هم به فردايی ديگر موکول شد.
گزارش دهی وزيران
در جلسه امروز لويه جرگه نيز، شماری از نمايندگان، مشکلات و کمبودهای حوزه های انتخابی شان را مطرح کردند و در مورد برخی مسايل، از جمله پيش نويس قانون اساسی اظهار نظر کردند.
اما بيشتر وقت جلسات صبح و بعدازظهر روز چهاردهم لويه جرگه، به گزارش دهی وزيران اختصاص داشت.
در جلسه امروز، سيما ثمر رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان، مصطفی کاظمی وزير تجارت، عبدالله علی وزير فوايد عامه، سهيلا صديق وزير بهداشت، حبيبه سرابی وزير اموز زنان، عنايت الله نظری وزير مهاجرين، علی احمد جلالی وزير کشور، حسين انوری وزير کشاورزی، عبدالرحيم وردک معاون وزير دفاع و محبوبه حقوقمل مشاور رييس جمهور در امور زنان گزارش عملکرد وزارتخانه ها و نهادهای تحت امرشان را به نمايندگان مردم در لويه جرگه ارايه کردند.
نظر خواهی از مردم افغانستان برای محاکمه جنايتکاران جنگی
سيما سمر رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان گفت که از آغاز سال 2004 ميلادی، چگونگی برخورد با جنايتکاران جنگی اين کشور، به نظرخواهی همگانی گذاشته خواهد شد.
خانم سمر که در جلسه لويه جرگه، مجلس تصويب کننده قانون اساسی افغانستان سخن می گفت، تاکيد کرد که مردم اين کشور بايد بر رعايت حقوق بشر در کشورشان نظارت کنند.
او افزود: "موارد زيادی از محاکمه جنايتکاران جنگی در جهان مشاهده شده است، اما ما قصد تقليد از آنان را نداريم و بيشتر مايليم که مردم به عفو بينديشند."

"نيروهای خارجی، اشغالگر نيستند"
عبدالرحيم وردک معاون وزير دفاع افغانستان در گزارش خود به لويه جرگه، از حضور نيروهای خارجی اين کشور دفاع کرد.
او گفت: "نيروهای خارجی که در افغانستان حضور دارند، اشغالگر نيستند و برای کمک به ما آمده اند."
در جلسه روز سيزدهم لويه جرگه، نظير احمد نماينده ولسوالی گذره هرات، خواستار مشخص شدن تاريخ دقيق خروج نيروهای خارجی از افغانستان شد.
آقای وردک از مردم خواست تا کاری نکنند که بار ديگر افغانستان در انزوا قرار بگيرد و کشورهای کمک کننده، کمکهای خود به افغانستان را قطع کنند.

داکتر سیما سمر نامزد پست کمیسر عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر

2008-11-17T21:31:00.002-08:00

دولت افغانستان، سیما سمر، رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر این کشور را برای احراز پست کمیسر عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر نامزد کرده است.
در اعلامیه ای که وزارت خارجه افغانستان منتشر کرده آمده است که انتخاب خانم سمر در این مقام، "انتخاب بی نهایت شایسته خواهد بود."
سيما سمر در سال 1957 ميلادی در ولايت غزنی افغانستان به دنيا آمد و تحصيلات خود را در رشته پزشکی در دانشگاه کابل به پايان رساند.
او از سال 1984 تا 2002 ميلادی، زمانی که افغانستان درگير جنگ بود، در خارج از اين کشور اقامت داشت و در عرصه های اجتماعی به پناهجويان افغان در کشورهای خارجی کمک می کرد.
پس از فروپاشی حکومت طالبان در افغانستان، گروههای افغان شرکت کننده در اجلاس بن و سازمان ملل متحد سيما سمر را در دسامبر سال 2002 ميلادی به معاونت رئيس دولت و سپس، نخستين وزير امور زنان افغانستان برگزيدند.
خانم سمر بعد از پايان کار دولت موقت افغانستان به رياست کميسيون مستقل حقوق بشر اين کشور منصوب شد.
او حالا در عین زمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در سودان است.
خانم سمر تا حالا دهها جایزه بین المللی در عرصه فعالیت های حقوق بشری از آن خود کرده است.
وزارت خارجه افغانستان در اعلامیه خود از "کشورهای دوست" تقاضا کرده که از نامزدی خانم سمر برای احراز پست کمیسر عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر حمایت کنند.
از سال 2004 میلادی تا حالا، لوئیز آربور از کشور کانادا در این پست کار کرده است.

گزارش به کرزی در مورد 'نقض حقوق بشر' در افغانستان

2008-11-17T21:31:00.001-08:00

گزارش به کرزی در مورد 'نقض حقوق بشر' در افغانستان
بی بی سی - شنبه 29 ژانويه 2005
"صدای مردم برای تامين عدالت"، عنوان گزارش پانصد صفحه ای کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان به رييس جهمور اين کشور است.
اين گزارش که سازمان ملل متحد نيز از آن حمايت کرده است، بر اساس نظرخواهی از بيش از چهار هزار شهروند افغان در داخل و خارج کشور تهيه شده است.
سيما سمر، رييس کميسيون مستقل حقوق بشر هنگام ارايه اين گزارش به حامدکرزی رييس جمهور افغانستان گفت که آنها وظيفه خود را انجام داده اند و اکنون دولت بايد برای تحقق خواسته های مردم اقدام کند.
کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان می گويد که حدود هفتاد درصد از پرسش شوندگان در اين گزارش، خود را قربانی نقض حقوق بشر و جنايات جنگی می دانند.
به نوشته تهيه کنندگان گزارش، نود درصد مردم افغانستان خواهان برکناری نقض کنندگان حقوق بشر از مقامهای دولتی و رسمی هستند.
بر اساس اين گزارش موارد نقض حقوق بشر شامل شکنجه، اعدام بدون محاکمه، تجاوز جنسی، قتل عام و بمباران غيرنظاميان در دهه های جنگ داخلی و اشغال افغانستان توسط نيروهای شوروی سابق در دهه هشتاد ميلادی می شود.
براساس گزارش کميسيون حقوق بشر افغانستان، ۶۳ درصد مردم بر اين باورند که جنگهای داخلی کشورشان، مبنای قومی نداشته است، بلکه فرماندهان داخلی و قدرتهای خارجی، از جمله ايران و پاکستان، به مسايل قومی دامن زده اند.
کميسيون حقوق بشر افغانستان می گويد بيش از حدود هفتاد درصد مردم اين کشور، خود را قربانی نقض حقوق بشر و جنايات جنگی می دانند.

۷۶ درصد از پرسش شوندگان نيز گفته اند که محاکمه جنايتکاران جنگی به ايجاد ثبات و امنيت کمک خواهد کرد.
رييس جمهور افغانستان، هنگام دريافت گزارش کميسيون مستقل حقوق بشر گفت که گزارش مورد پذيرش دولت است.
آقای کرزی از اينکه صدای هم ميهنانش را می شنود که خواهان عدالت و اجرای قانون هستند، ابراز خرسندی کرد.
رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان (خانم سمر) می گويد که آنها اکنون وظيفه خود را انجام داده اند و اکنون دولت بايد برای تحقق خواسته های مردم اقدام کند

لوئيز آربر، کميسر عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر که برای اعلام پشتيبانی از گزارش کميسيون حقوق بشر افغانستان به کابل سفر کرده است نيز در مراسم تقديم گزارش به رييس جمهور افغانستان شرکت داشت.
او گفت در ظرف سه سال گذشته، افغانستان شاهد پيشرفتهای زيادی بوده و اکنون در عرصه حقوق بشر بايد اقدامات جسورانه ای انجام شود.
خانم آربر گفت: "بررسی موارد تخلف در گذشته و حال نکته مهمی است، تا آنهايی که حقوق بشر را پامال کرده اند ديگر قادر به ماندن در قدرت نباشند. برای بقای صلح و ثبات در کشور بايد يک نظام قضايی مناسب وجود داشته باشد و به تمام اعمال ناروايی که انجام شده پيوسته و به صورت قانونی رسيدگی شود".
کميسر عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر همچنين گفت که اکنون افغانها اين واقعيت را دريافته اند که بايد به ادامه نقض حقوق شان پايان داده شود.
کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان می گويد که گزارش اخيرش را، در نتيجه دو سال پژوهش و بررسی در مورد جنايات ضد انسانی در سه دهه گذشته افغانستان تهيه کرده و منتشر کرده است.

کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان خواستار برقراری عدالت شد

2008-11-17T21:29:00.000-08:00

بی بی سی - شنبه 29 ژانويه 2005
کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان خواستار برقراری عدالت شد
رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان از دولت اين کشور خواسته است عاملان جنايات جنگی دوره قبل از اشغال افغانستان توسط اتحاد جماهير شوروی سابق را تحت تعقيب قرار دهد.
خانم سيما سمر، رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان با تحويل گزارش پيشينه حقوق بشر اين کشور به حامد کرزی، رييس جمهور، گفت دولت بايد خواسته مردم برای برقراری عدالت را اجابت کند.
لوئيز آربر، کميسر حقوق بشر سازمان ملل متحد که در حال ديدار از افغانستان است گفت رسيدگی به موارد قبلی و کنونی نقض حقوق بشر برای افغانستان موضوع حياتی است.
در اين گزارش درباره شش هزار افغان تحقيق به عمل آمده و بر اساس اين تحقيقات نتيجه گيری شده که دو سوم تمام افغان ها خود را قربانی جنايات عليه بشريت يا جنايات جنگی می دانند.
تحقيقات اين گزارش، به موارد نقض حقوق بشر در افغانستان در قبل از بيش از 20 سال پيش اشاره دارد.
اين گزارش می افزايد که 90 درصد از اين قربانيان خواستار آن هستند که عاملان اين جنايات از مراجع قدرت کنار گذاشته شوند و 40 درصد از قربانيان نيز خواسته اند که عاملان جنايات تحت تعقيب قرار گيرند.

گزارش 'حقوق سياسی' افغانستان در آستانه انتخابات

2008-11-17T21:23:00.000-08:00

گزارش 'حقوق سياسی' افغانستان در آستانه انتخابات
بی بی سی - دوشنبه 22 اوت 2005
دومين گزارش مشترک کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان و دفتر نمايندگی سازمان ملل متحد در اين کشور (يوناما) منتشر شد.
عنوان اين گزارش "ارزيابی حقوق سياسی در جريان روند آمادگی ها برای برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولايتی افغانستان" است.
گفته شده است که اين گزارش در مورد حقوق سياسی اتباع، براساس برداشتهای عمومی کارکنان منطقه ای اين دفاتر، مصاحبه با مقامات دولتی، مردم، رهبران محلی، اعضای جامعه مدنی و ساير افراد و نهادها ترتيب يافته است.
برداشت 'مثبت'
اين گزارش به وضعيت عمومی مربوط به انتخابات پارلمانی و شوراهای ولايتی تنها در دو و نيم ماه گذشته می پردازد.
در اين گزارش روند ثبت نام رای دهندگان با در نظر داشت شرکت "چشمگير" زنان در ولايات جنوب و جنوب شرقی افغانستان، "مثبت" ارزيابی شده است.
در گزارش آمده است که با وجود شکايت عليه ۲۰۸ نامزد به انتخابات پارلمانی و شوراهای ولايتی به اتهام داشتن اسلحه، تنها نام ۱۷ نامزد از فهرست عمومی نامزدها حذف شده اند که دلايل آن از سوی کميسون رسيدگی به شکايات، عدم ارايه اسناد کافی و يا تکميل نکردن شرايط قانون انتخابات خوانده شد.
تهديد نامزدها
تهديدات عمده ای که عليه نامزدهای انتخابات پارلمانی و شوراهای ولايتی ظرف دو و نيم ماه گذشته مطرح بوده، بيشتر از جانب مخالفان دولت، يعنی گروه طالبان و همفکران آنها بوده است
سيما سمر
سيما سمر رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان که در مورد موضوعات مهم اين گزارش صحبت می کرد به خبرنگاران گفت که ارزيابی گزارش از روند جمع آوری اسلحه از نامزدهای مسلح، "مثبت" است.
تهديد نامزدهای انتخابات
در گزارش مشترک کميسون مستقل حقوق بشر افغانستان و دفتر هيات نمايندگی سازمان ملل متحد آمده است که تهديداتی که عليه نامزدهای انتخابات پارلمانی و شوراهای ولايتی صورت گرفته است در مقايسه با نگرانی هايی که در اين مورد، در گزارش قبلی اين دو نهاد وجود داشت کمتر بوده است.
خانم سمر گفت: "تهديدات عمده ای که عليه نامزدهای انتخابات پارلمانی و شوراهای ولايتی ظرف دو و نيم ماه گذشته مطرح بوده، بيشتر از جانب مخالفان دولت، يعنی گروه طالبان و همفکران آنها بوده است."
آزادی بيان
در اين گزارش همچنين به محدود بودن شرايط لازم برای آزادی بيان اشاره شده است.
سيما سمر گفت: "درحال حاضر در برخی از ولايات مانند زابل، ارزگان، باميان و دايکندی، رسانه های گروهی به صورت باالفعال وجود ندارند و در شماری از موارد، برخی از افراد به خاطر استقاده از رسانه های گروهی مورد تهديد قرار گرفته اند.
او از جمله به مواردی در ولايت تخار، ولسوالی غوربند ولايت پروان و ولايت قندهار اشاره کرد که شماری از نامزدها از سوی افراد مسلح مورد تهديد قرار گرفته اند.
'آزادی حرکت'
رييس کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان گفت "آزادی حرکت" موضوع ديگری است که گزارش مشترک در مورد حقوق سياسی اتباع به آن پرداخته است.
او گفت که افزايش کارگذاری مين و بمبهايی که با کنترل از راه دور منفجر می شود، از آزادی حرکت کاسته است و زنان به خاطر مسايل مختلف بيشتر از نداشتن آزادی حرکت رنج می برند.
سيما سمر همچنين به موضوع تبعيض عليه نامزدهای زن که در گزارش مشترک به آن پرداخته شده است اشاره کرد.
در گزارش کميسيون مستقل حقوق بشر و يوناما، آمده است که در بسياری موارد مشاهده شده است که کارکنان عاليرتبه دولتی مانند واليان و فرماندهان امنيتی، با استفاده از صلاحيت و امکانات دولتی، از نامزدهايی که به آنها ارتباط قومی، سياسی و حزبی دارند حمايت کرده و نامزدهای رقيب انها را تهديد می کنند.
در همين حال معاون ژان آرنو فرستاده ويژه دبيرکل سازمان ملل متحد در افغانستان، پيشنهاداتی را در جهت حمايت از گزارشهای مشترک کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان و يوناما به منظور بهتر شدن شرايط برای برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولايتی ارايه کرد.
او گفت: "ما از دولت و بخش عملياتی دفتر مشترک تنظيم انتخابات می خواهيم تا در قسمت تامين امنيت نامزدها به خصوص نامزدهای زن و همچنين هماهنگ سازی برنامه امنيتی انتخابات پارلمانی بيشتر اقدام کنند.